Manfaat pada sesuatu merupakan kesesuaian sesuatu itu untuk memenuhi keperluan manusia. Manfaat terdiri daripada dua unsur. Pertama ialah tahap keinginan terhadap sesuatu yang tertentu itu yang dirasai oleh manusia. Kedua ialah kelebihan yang wujud pada sesuatu itu dan kesesuaiannya untuk memenuhi keperluan manusia, berbanding dengan keperluan seseorang individu tertentu. Manfaat ini terhasil sama ada daripada usaha manusia, daripada komoditi, atau daripada kedua-duanya. Bentuk usaha manusia termasuk usaha intelek dan usaha fizikal yang Dia curahkan untuk memulakan harta (Maal) atau manfaat daripada harta. Istilah komoditi merangkumi segala sesuatu yang dimiliki untuk dimanfaatkan melalui pembelian, sewaan atau pinjaman, sama ada dengan penggunaan, seperti sebiji epal, atau dengan penggunaan secara guna pakai, seperti sebuah kereta; atau melalui menggunakannya seperti meminjam jentera atau menyewa sebuah rumah. Harta (Maal) termasuk wang seperti emas dan perak, komoditi seperti pakaian dan bahan makanan, serta harta tak alih seperti rumah dan kilang dan segala benda lain yang dimiliki. Oleh kerana harta itu sendiri memenuhi keperluan manusia, dan usaha manusia pula merupakan sarana untuk memperoleh harta atau manfaatnya, maka harta itulah asas kepada manfaat, manakala usaha manusia hanyalah sarana yang membolehkan dia memperoleh harta. Oleh itu, manusia menurut fitrahnya berusaha untuk memperoleh kekayaan tersebut untuk dimiliki. Maka usaha manusia dan harta ialah alat yang digunakan untuk memenuhi keperluannya; ia adalah harta yang manusia berusaha untuk miliki. Oleh itu, kekayaan ialah harta (Maal) dan usaha itu bersama-sama.

The benefit in a thing represents the suitability of that thing to satisfy a need of man. Benefit comprises two elements. One is the extent of desire for that particular thing felt by a human. The second is the merits existent in the thing and its suitability to satisfy human needs, as opposed to the need of a particular person. This benefit results from either human effort, the commodity, or from both of them. The form of human effort includes the intellectual and the physical effort which He expends to initiate a property (Maal) or a benefit from a property. The term commodity includes everything possessed for utilisation through buying, leasing or borrowing, whether by consumption, such as an apple or by usage such as a car; or through utilising it like borrowing machinery or leasing a house. Property (Maal) includes money such as gold and silver, commodities such as clothes and foodstuffs, and immovable properties such as houses and factories and all other things which are possessed. Since property itself satisfies human needs, and human effort is a means to obtain the property or its benefit, then the property is the basis of the benefit, whilst man’s effort is only a means that enables Him to obtain the property. Hence, man by his nature strives to obtain such wealth for possession. Therefore man’s effort and property are the tools which are used to satisfy his needs, they are the property which man strives to possess. Therefore wealth is the property (Maal) and the effort together.

Pemerolehan harta oleh individu berlaku sama ada daripada individu lain, seperti pemilikan harta dalam bentuk hadiah, atau secara langsung, seperti pemilikan bahan mentah. Pemerolehan sesuatu komoditi adalah untuk salah satu daripada dua tujuan berikut.

The individuals’ acquisition of wealth occurs either from other individuals, such as the possession of property in the form of a gift, or directly, such as the possession of raw materials. Acquisition of a commodity is for either:

1. penggunaan, seperti memiliki sebiji epal,

1. consumption, like possessing an apple,

2. pemanfaatan, seperti memiliki sebuah rumah,

2. utilisation, like owning a house,

3. pemilikan manfaat harta, seperti menyewa sebuah rumah,

3. possession of the benefit of the property, like leasing a house,

4. atau pemilikan manfaat yang terhasil daripada usaha manusia, seperti pelan bangunan seorang arkitek.

4. or possession of the benefit resultant from human effort, like an architect’s blueprints.

Pemilikan harta dalam segala bentuknya adalah sama ada melalui pampasan seperti jual beli dan sewaan harta, serta upah pekerja; atau ia bukan pampasan seperti sedekah, geran, hadiah, pusaka atau pinjaman. Namun, masalah ekonomi terletak pada pemilikan harta dan bukan pada penciptaan harta. Masalah ekonomi timbul daripada pandangan terhadap pemilikan, daripada cara pemilikan ini digunakan dengan tidak baik, dan daripada agihan harta yang tidak adil di kalangan manusia. Masalah ini tidak berpunca daripada perkara lain, oleh itu menangani aspek ini ialah asas sistem ekonomi. Asas yang menjadi binaan sistem ekonomi terdiri daripada tiga prinsip:

Possession of wealth in all of its forms, is either through compensation such as selling and leasing property, and wages of the employee; or it is not compensation such as donations, grants, presents, inheritance or loans. However, the economic problem lies in the possession of wealth and not in the creation of wealth. The economic problem results from the viewpoint towards ownership, from the ill disposition of this ownership, and from the maldistribution of the wealth amongst people. The problem doesn’t stem from any other matter, and therefore addressing this aspect is the basis of the economic system. The basis upon which the economic system is built constitutes three principles:

1. Pemilikan,

1. Ownership,

2. Pelupusan pemilikan, dan 3. Pengagihan harta di kalangan manusia.

2. Disposal of the ownership, and 3. The distribution of wealth amongst the people.