Setiap tahun, negara-negara demokrasi menyediakan belanjawan umum bagi Negara mereka. Hakikat belanjawan dalam negara demokrasi ialah belanjawan itu sendiri dikeluarkan dalam bentuk undang-undang yang dikenali sebagai Rang Undang-Undang atau Undang-Undang Belanjawan bagi tahun sekian-sekian, yang kemudian diluluskan oleh Parlimen dan digubal sebagai undang-undang setelah dibahaskan, termasuk peruntukan-peruntukan Belanjawan satu demi satu serta jumlah wang yang diperuntukkan bagi setiap item. Setiap peruntukan sebenarnya merupakan bahagian yang tidak terpisahkan daripada Belanjawan, dan semua ini diundi sebagai satu kesatuan, bukan secara individu. Oleh itu, Parlimen boleh menerima atau menolaknya secara keseluruhan, walaupun ia berhak untuk membahaskannya item demi item dan jumlah demi jumlah pada peringkat perbahasan. Undang-undang Belanjawan terdiri daripada beberapa fasal. Salah satu fasal digubal untuk menunjukkan dana yang diperuntukkan bagi perbelanjaan Negara yang akan datang dalam tahun kewangan yang bagi tahun itulah Belanjawan disediakan. Fasal lain digubal untuk menunjukkan anggaran Negara berkenaan hasil pendapatan bagi tahun kewangan yang akan datang. Fasal-fasal lain digubal untuk memperuntukkan perbelanjaan bagi institusi tertentu, manakala fasal-fasal lain pula digubal untuk menganggarkan hasil pendapatan bagi institusi tertentu. Selain itu, fasal-fasal tertentu dirangka untuk memberikan kepada Canselor pelbagai kuasa wajib. Dalam setiap fasal terdapat rujukan kepada sebuah jadual yang memuatkan bahagian-bahagian Belanjawan, menerangkan apa yang terkandung dalam setiap fasal dari segi perbelanjaan dan pendapatan. Kemudian, dalam setiap lajur, item-item bahagian tersebut disenaraikan; seterusnya jumlah keseluruhan bagi setiap item dalam bahagian itu disenaraikan dalam jadual. Atas dasar inilah Belanjawan disediakan setiap tahun, dengan sedikit perubahan yang diperkenalkan setiap tahun mengikut pelbagai peristiwa. Terdapat juga pelbagai perubahan kecil dalam belanjawan setiap negara demokrasi, dan ini juga mengikut pelbagai peristiwa.

Each year, the democratic states draw up a general budget for their State. The reality of the budget in the democratic State is that the budget itself is issued in the shape of a law known as the Budget Bill or Law for such and such year, which Parliament then approves and enacts it as a law once it has been debated, including the appropriations of the Budget one by one, and the sums assigned to each item. Each appropriation is in fact an integral part of the Budget and these are voted on as a whole, and not individually. Hence, Parliament can either accept or reject it outright, even if it reserves the right to debate it item per item and sum per sum at the debating stage. The law of the Budget is formed of several articles, one of which is drawn up to show the funds that are earmarked for the State’s upcoming expenditure in the financial year for which the Budget has been drawn up. Another article is drawn to show the State’s estimates with regard to the revenues of the coming financial year. Other articles are drawn in order to earmark the expenses of certain institutions, while yet other articles are drawn in order to estimate the revenues of certain institutions. Also, certain articles are drafted in order to give the Chancellor a host of mandatory powers. In each article a reference is made to a table that includes the sections of the Budget, outlining what each article contains in terms of expenditures and revenues, then in each column the items of the section are listed; then the overall sums of each item in the section are listed in the table. It is on this basis that the Budget is drawn up each year, with slight alterations introduced each year, according to the various events. There are also a host of peripheral changes in the budget of each democratic State, and this is also according to the various events.

Adapun Negara Islam, ia tidak menyediakan anggaran belanja tahunan kerana perkara ini tidak memerlukan undang-undang khusus untuk belanjawan setiap tahun. Belanjawan tidak dikemukakan kepada Majlis Ummah, dan pandangan Majlis tidak diminta. Ini kerana belanjawan dengan segala fasal dan seksyennya, serta dana yang terkandung dalam setiap satunya, adalah undang-undang dalam sistem demokrasi. Ia ialah undang-undang untuk satu tahun sahaja. Undang-undang dalam sistem demokrasi digubal oleh Parlimen, dan sebab itulah perkara ini wajib dikemukakan kepada Parlimen untuk diratifikasi. Negara Islam tidak memerlukan perkara ini, kerana hasil Perbendaharaan dikutip mengikut hukum-hukum Syariah yang ditetapkan oleh nas, dan ia dibelanjakan mengikut hukum-hukum Syariah yang ditetapkan oleh nas. Semua ini ialah hukum-hukum Syariah yang tetap; oleh itu, tiada langsung ruang untuk meminta pandangan berkenaan hasil dan berkenaan perbelanjaan. Seksyen-seksyen dalam belanjawan terdiri daripada bahagian-bahagian tetap yang telah ditentukan oleh hukum-hukum Syariah yang tetap. Setakat itulah berkenaan seksyen-seksyen Belanjawan; adapun peruntukan belanjawan, jumlah yang terkandung dalam setiap peruntukan, serta perkara-perkara yang untuknya jumlah-jumlah tersebut diperuntukkan dalam setiap peruntukan, semua ini terserah kepada pandangan dan ijtihad Khalifah. Ini kerana ia termasuk dalam urusan menjaga kepentingan rakyat, yang Syariah telah serahkan kepada Khalifah untuk memutuskannya mengikut apa yang beliau anggap sesuai; dan perintahnya adalah mengikat dan wajib dilaksanakan.

As for the Islamic State, she does not draw up an annual budget because the matter does not require a specific law for the budget each year. The budget does not get proposed to the Ummah’s Council, nor is the Council’s opinion sought. This is because the budget with all its articles and sections, and the funds included in each of them, is law in the democratic system. It is a law for one single year. The law in the democratic system is enacted by Parliament, and that is why the matter is required to be proposed to Parliament for ratification. The Islamic State does not need this, because the Treasury’s revenues are levied according to the Shari’ah rules stipulated by text and they are paid out according to the Shari’ah rules stipulated by text. All of these are permanent Shari’ah rules; hence, there is absolutely no room for opinion seeking with regard to the revenues and with regard to the expenditures. The sections in the budget are formed of permanent sections that have been determined by permanent Shari’ah rules. This is as far as the Budget sections are concerned; as for the appropriations of the budget and the amounts included in each appropriation as well as the matters for which these amounts are allocated in each appropriation, all of this is down to the opinion and the Ijtihad of the Khalifah. This is because it is part of looking after people’s affairs, which Shari’ah had conferred upon the Khalifah to decide based on what He deems fit; and his order is binding and must be executed.

Oleh itu, tidak ada ruang dalam Islam bagi Negara untuk menyediakan belanjawan tahunan, sebagaimana yang berlaku dalam sistem demokrasi, sama ada berkenaan bahagian-bahagiannya, peruntukannya, butirannya atau jumlah yang diperlukan bagi setiap butiran atau setiap peruntukan. Inilah sebabnya tiada belanjawan tahunan disediakan bagi Negara Islam, walaupun ia mempunyai belanjawan tetap yang bahagian-bahagiannya, bagi kedua-dua hasil dan perbelanjaan, telah ditentukan oleh Shara'. Khalifah berhak menentukan peruntukan-peruntukan dan butiran-butirannya, apabila diperlukan, tanpa mengaitkannya dengan tempoh tertentu.

Therefore, there is no room in Islam for the State to draw up an annual budget, as is the case in the democratic system, whether this is with regard to its sections, its appropriations its items or the amounts required for each item or each appropriation. This is why no annual budget is drawn up for the Islamic State, though she has a permanent budget for which the Shar’a has determined its sections for both revenues and expenditures. The Khalifah reserves the right to determine the appropriations and their items, whenever it is required without linking that to a particular period.