Dana zakat adalah salah satu dana yang disimpan di Perbendaharaan. Zakat berbeza daripada dana-dana lain dari segi kutipannya, dari segi jumlah yang dikutip dan dari segi perbelanjaannya. Dari segi kutipannya, ia hanya dikutip daripada harta orang Islam sahaja dan bukan daripada orang bukan Islam. Ia juga bukan cukai am, sebaliknya merupakan salah satu rukun Islam. Selain itu, ia adalah suatu harta yang pembayarannya mencapai nilai kerohanian, sama seperti solat, puasa dan haji, dan ia merupakan kewajipan individu yang dibayar oleh setiap Muslim.

Zakat funds are one of the funds that are placed in the Treasury. Zakat is different from the other funds in regards with its collection, in regards of with its collected amounts and in regards with its spending. In regards with its collection, it is collected from the properties of the muslims only and not from the non-muslims. It is, as well, not a general tax, rather one of the pillars of Islam. Besides that, it is a property, paying of which achieves a spiritual value, like the prayer, fasting and the hajj, and it is an individual obligation paid by the Muslim.

Namun begitu, pemungutan Zakat tidak berjalan selaras dengan keperluan Negara, mahupun sesuai dengan kepentingan masyarakat sebagaimana halnya dengan semua jenis dana lain yang dipungut daripada Ummah. Sebaliknya, ia adalah sejenis dana khusus yang mesti dibayar kepada Perbendaharaan, sama ada terdapat keperluan untuknya atau tidak. Seorang Muslim tidak terlepas daripada kewajipan membayar Zakat apabila ia menjadi wajib ke atas hartanya. Pembayarannya adalah wajib ke atas Muslim yang memiliki Nisab (jumlah minimum yang layak dikenakan Zakat), selepas ditolak hutangnya dan keperluannya. Zakat bukanlah kewajipan ke atas bukan Muslim. Namun ia adalah kewajipan ke atas remaja dan orang gila, kerana At-Tirmidhi meriwayatkan daripada Abdullah Ibn Amru bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Sesiapa yang menjadi penjaga bagi seorang anak yatim yang mempunyai harta, hendaklah dia menggunakan harta itu untuk berniaga dan tidak membiarkannya sehingga Sadaqah memakannya", yakni dia tidak boleh membiarkannya sehingga harta itu habis binasa kerana membayar Zakat ke atasnya. Oleh kerana Zakat adalah kewajipan ke atas harta yang dimiliki individu, maka ia merupakan ibadah berbentuk kewangan, bukan ibadah berbentuk fizikal.

Yet the levying of Zakat does not proceed in conformity with the needs of the State, nor according with the interest of society as is the case with all the other types of funds levied from the Ummah. It is rather a specific type of fund that must be paid to the Treasury, whether there was a need for it or not. The muslim is not absolved of the duty to pay the Zakat when it becomes due on his wealth. Its payment is obligatory on the Muslim who owns the Nisab (minimum amount eligible for Zakat), after deducting his debts and his needs. Zakat is not an obligation upon the non-Muslim. It is however an obligation upon the adolescent and the insane, because At-Tirmidhi reported on the authority of Abdullah Ibn Amru that the Messenger of Allah (pbuh) said: “He who acts as guardian for an orphan who has property, let Him trade in that property and not leave it until the Sadaqah devours it”, meaning that He should not leave it until it all perishes from paying Zakat upon it. As Zakat is an obligation upon the wealth owned by the individual, it is therefore a monetary worship and not a physical worship.

Adapun jumlah yang dikenakan, ia adalah kadar tertentu yang tidak bertambah atau berkurang. Ia telah ditetapkan sebagai seperempat daripada sepersepuluh (2.5%) bagi emas dan perak serta barang dagangan. Jumlah ini dikenakan daripada sejumlah harta tertentu, iaitu nisab atau lebih. Nisab bersamaan sama ada 200 dirham perak atau 20 miskal emas. Miskal emas bersamaan dengan dinar yang diluluskan oleh Syariah, yang beratnya 20 karat, iaitu bersamaan 4.25 gram emas. Oleh itu, nisab akan bersamaan 85 gram emas. Adapun dirham perak bersamaan 2.975 gram, maka nisab perak ialah 595 gram perak. Jika jumlahnya kurang daripada nisab, tiada apa-apa yang diambil daripadanya. Adapun Rikaz (bijih logam dan sebagainya), zakatnya ialah satu perlima. Bagi hasil tanaman bijirin, seperti gandum dan sebagainya, serta ternakan, seperti unta, lembu dan kambing, para ulama telah menjelaskan secara terperinci kadar nisab mereka dan apa yang sepatutnya diambil daripadanya.

As for the amount levied, this is a specific amount which does not increase or decrease. It has been determined as a quarter of the tenth (2.5%) in gold and silver and the commercial commodities. The amount is levied from a specific sum, which is the Nisab or over. The Nisab equates to either 200 silver Dirhams or 20 gold Miskals. The gold Miskal is equal to a Shari’ah approved dinar, whose weight is 20 carats, which is equal to 4.25 grams of gold. Hence, the Nisab would be equal to 85 grams of gold. As for the silver dirham, it is equal to 2.975 grams, thus the Nisab of silver would be 595 grams of silver. If the amount was less than the Nisab, nothing would be taken from it. As for the Rikaz (ore etc..), its Zakat is a fifth. For cereals, such as wheat and the like, and cattle, such as camels, cows and sheep, the Scholars have explained the amount of their Nisab and what should be taken from them in detail.

Adapun pembelanjaan Zakat dan bidang-bidang perbelanjaannya, ini juga telah ditentukan dengan had yang tertentu; maka ia tidak boleh dibayarkan kecuali kepada lapan golongan yang disebutkan oleh Allah (SWT) dalam al-Qur'an. Allah (SWT) berfirman:

As for the disposal of Zakat and the areas of its expenditure, these have also been determined by a specific limit; thus it could not be paid except for the eight categories Allah (swt) mentioned in the Qur’an. Allah (swt) says:

"Sesungguhnya sedekah itu hanyalah untuk orang-orang fakir, dan orang-orang miskin, dan amil-amil yang mengurusnya, dan orang-orang yang dijinakkan hatinya, dan untuk (memerdekakan) hamba sahaya, dan orang-orang yang berhutang, dan untuk jalan Allah (Jihad) dan untuk orang-orang yang sedang dalam perjalanan." [At-Taubah: 60] Adapun fakir, mereka ialah orang yang mempunyai harta, tetapi perbelanjaannya lebih besar daripada apa yang dimilikinya. Orang miskin pula ialah mereka yang tidak mempunyai harta dan tidak mempunyai pendapatan. Allah (SWT) berfirman:

“The alms are only for the poor, and the needy, and those who collect them, and those whose hearts are to be reconciled and to free the slaves, and the debtors, and for the way of Allah (Jihad) and for the wayfarers.” [At-Tauba: 60] As for the poor, they are those who have money, but their expenses are higher than what they own. The needy are those with no money and no income. Allah (swt) says:

Atau orang miskin (miskeen) yang terhampar di debu [Al-Balad: 16]

“Or the indigent (miskeen) in the dust” [Al-Balad: 16]

Adapun mereka yang bekerja untuknya, mereka ialah orang-orang yang memungut dan mengagihkan Zakat. Mereka yang "hati mereka dijinakkan" ialah mereka yang Negara anggap wajar untuk diberikan kepada mereka daripada Zakat sebagai insentif bagi meneguhkan kedudukan mereka dalam Islam. Mereka yang berada dalam perhambaan ialah para hamba; mereka diberikan wang supaya dapat dimerdekakan. Golongan ini tidak wujud pada hari ini. Mereka yang berhutang ialah orang yang berhutang dan tidak mampu melunaskan hutang mereka. Pada jalan Allah bermaksud Jihad; setiap kali "pada jalan Allah" disebut dalam Al-Qur'an, digandingkan dengan perbelanjaan, maksudnya ialah Jihad. Musafir ialah orang yang sedang dalam perjalanan dan terputus bekalan. Adalah haram membayar daripada dana Zakat kepada mana-mana golongan selain daripada lapan golongan ini, dan juga haram membelanjakannya untuk urusan ekonomi Negara. Jika tiada seorang pun daripada lapan golongan ini dapat ditemui, dana Zakat tetap tidak boleh dibelanjakan untuk bidang lain; sebaliknya ia hendaklah disimpan dalam Perbendaharaan dan kemudian dibayarkan kepada lapan golongan tersebut apabila keperluan timbul. Zakat hendaklah dibayarkan kepada Imam atau wakilnya, kerana Allah (SWT) berfirman:

As for those employed for it, they are those who levy and distribute the Zakat. Those whose “hearts have been reconciled” are those the State deems appropriate to give them from the Zakat as an incentive to establish them firmly in Islam. Those in bondage are the slaves; they are given money so that they can be freed. This category is not existent today. Those in debt are indebted who are unable to pay off their debts. In the way of Allah means Jihad; whenever “in the way of Allah” is mentioned in the Qur’an, coupled with spending, its meaning is Jihad. The wayfarer is the traveller who has been cut off. It is forbidden to pay off from the Zakat funds to any other than from these eight categories, and it is also forbidden to spend it upon the economic matters of the State. If none of the eight categories can be found, the Zakat fund should still not be spent on any other area; rather it should be kept in the Treasury and then paid out to the eight categories whenever the need arises. The Zakat should be paid to the Imam or his deputy, for Allah (swt) says:

"Ambillah sedekah daripada harta mereka supaya kamu membersihkan dan menyucikan mereka." [At-Tauba: 103]

“Take alms from their properties so that you might purify and sanctify them” [At-Tauba: 103]

Juga kerana Abu Bakr menuntut zakat daripada mereka; para Sahabat bersetuju dengannya dalam perkara ini, dan beliau tidak bertanya kepada mereka sama ada mereka menyalurkan zakat mereka kepada golongan miskin atau tidak. Apabila mereka enggan membayar zakat kepadanya, beliau memerangi mereka. Imam lah yang menyalurkannya kepada mereka yang layak. Walaupun para gabenor itu zalim, zakat hendaklah tetap diserahkan kepada mereka. Telah diriwayatkan daripada Suhayl Ibn Abu Salih bahawa beliau berkata: "Aku pergi menemui Sa'ad Ibn Abu Waqqas dan berkata kepadanya: 'Aku mempunyai wang yang mesti aku zakatkan, dan orang-orang ini seperti yang kamu lihat, maka apakah cadanganmu agar aku lakukan?' Beliau berkata: 'Bayarlah kepada mereka.' Maka aku pergi menemui Ibn Umar dan beliau berkata perkara yang sama; kemudian aku pergi menemui Abu Hurayra dan beliau juga berkata perkara yang sama. Kemudian aku pergi menemui Abu Sa'id dan beliau juga berkata kepadaku perkara yang sama." (disebutkan oleh pengarang Al-Mughni). Zakat tidak sekali-kali boleh diberikan kepada seorang kafir, sama ada beliau seorang zimmi atau selainnya, kerana Rasulullah ﷺ bersabda kepada Mu'adh Ibn Jabal ketika beliau mengutusnya ke Yaman: "Khabarkanlah kepada mereka bahawa Allah telah mewajibkan ke atas mereka sedekah pada harta mereka, yang diambil daripada orang kaya mereka dan diberikan kepada orang miskin mereka," diriwayatkan oleh Bukhari daripada Ibn Abbas. Maka, Rasulullah ﷺ telah menetapkan bahawa ia hendaklah dibelanjakan untuk orang miskin mereka dan bahawa ia diwajibkan ke atas orang kaya mereka. Namun, dibolehkan untuk memberi kepada orang kafir sedekah sunat, kerana Allah (swt) berfirman:

Also because Abu Bakr demanded Zakat from them; the Sahaba agreed with Him on this and He did not ask them whether they were paying their Zakat to the poor or not. When they refused to pay Zakat to him, He fought them. It is the Imam who pays it to those eligible. Even if the governors are unjust, Zakat should be handed to them. It has been reported on the authority of Suhayl Ibn Abu Salih that He said: “I came to Sa’ad Ibn Abu Waqqas and said to him: “I have some money on which I must pay Zakat, and these people are as you can see, so what do you suggest I do?” He said: “Pay it to them.” So I went to Ibn Umar and He said the same; then I went to Abu Hurayra and He also said the same thing. Then I went to Abu Sa’id and He also said to me the same thing.” (mentioned by the writer of Al-Mughni). Zakat must never be given to a Kafir whether He were a Dhimmi or otherwise, because the Messenger of Allah (pbuh) said to Mu’adh Ibn Jabal when He dispatched Him to Yemen: “Inform them that Allah has imposed upon them a Sadaqah in their wealth, to be taken from their rich and rendered to their poor,” narrated by Bukhari on the authority of Ibn Abbas. Hence, the Messenger of Allah (pbuh) had specified that it should be spent on their poor and that it has been imposed upon their rich. It is, however, permitted to donate to the Kafir a voluntary Sadaqah, for Allah (swt) says:

"Dan mereka memberikan makanan, sekalipun mereka sendiri memerlukannya, kepada orang miskin (miskeen), anak yatim dan tawanan." [Al-Insan: 8]

“And they give the food, despite their need of it, to the indigent (miskeen), the orphan and the captive” [Al-Insan: 8]

dan semua tawanan pada masa itu adalah orang-orang kafir.

and all the captives at the time were Kuffar.