23.1 Riba (Interes/Riba) - Sistem Ekonomi Islam | Quran Course

23.1 Riba (Interes/Riba) - Sistem Ekonomi Islam | Quran Course

0% read · 3 min left

Sistem Ekonomi Islam Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

23.1 Riba (Interes/Riba)

23.1 Riba (Interes-tUsury)

by Taqiuddin an-Nabhani3 min readViewed 89 times

Riba tidak berlaku dalam jual beli (Bay’a) dan salam (jualan pesanan dengan bayaran di muka) kecuali pada enam jenis barang sahaja, iaitu: kurma, gandum, barli, garam, emas dan perak. Adapun qardh (pinjaman), riba boleh berlaku dalam semua jenisnya, iaitu pada setiap barang; adalah haram bagi seseorang untuk memberikan pinjaman kepada orang lain dengan mengharapkan lebih atau kurang daripadanya, atau menerima sesuatu yang berbeza sebagai balasan. Penyelesaian pinjaman atau apa-apa yang dipinjam hendaklah dengan jumlah yang sama dan jenis barang yang sama seperti yang dipinjam. Perbezaan antara jual beli dan salam di satu pihak, dengan qardh di pihak yang lain, ialah bahawa yang pertama boleh ditukar dengan jenis yang berbeza atau dengan jenis yang sama, manakala qardh hanya boleh ditukar dengan jenis yang sama dan tidak dengan yang lain. Adapun dalil bahawa riba hanya berlaku pada enam jenis barang yang disebutkan ini ialah ijma' para Sahabat dan kerana Muslim meriwayatkan daripada Ubadah bin as-Samit bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Emas dengan emas, perak dengan perak, gandum dengan gandum, barli dengan barli, kurma dengan kurma dan garam dengan garam; sama dengan sama, sukatan dengan sukatan dan tunai (iaitu serta-merta). Jika jenisnya berbeza, juallah sesuka hati kamu jika ia dilakukan secara tunai." Ijma' para Sahabat dan hadis telah menyebutkan bahawa perkara-perkara tertentu tertakluk kepada riba, maka ia tidak berlaku kecuali pada perkara-perkara ini. Kaedah syariah yang menyatakan: "Asal segala sesuatu adalah harus melainkan terdapat dalil yang mengharamkannya" terpakai bagi perkara-perkara yang padanya berlaku riba. Dalil tidak pernah ditetapkan mengenai apa-apa selain enam perkara yang disebutkan ini, maka riba hanya berlaku padanya. Perkara-perkara yang berasal daripada sumber yang sama dan perkara-perkara yang menyerupai enam yang disebutkan itu turut termasuk dan mengikut hukum yang sama, tetapi tidak selainnya. Adapun alasan (Illah) di sebalik larangan terhadap perkara-perkara ini, tiada nas Syariah yang menyatakan demikian. Oleh itu, tiada sebab perlu dikeluarkan dalam hal ini, kerana sebab tersebut mestilah bersifat Syarak dan bukan rasional; dan jika sebab itu tidak dapat diambil daripada suatu nas, maka ia tidak boleh diiktiraf.

Usury does not take place in the Bay’a (trade) and the Salam (advance sale) except in six items only, and they are: dates, wheat, barley, salt, gold and silver. As for the Qardh (loan), usury can take place in all its types i.e. in everything; it is forbidden for a person to lend something to another, and to expect more or less for it, or to receive something different in return. The settlement of the loan or anything borrowed should be by the same amount and the same type of goods borrowed. The difference between the trading and the Salamon the one hand, and the Qardh on the other hand, is that the former can be exchanged for a different type or for the same type, whereas the Qardh can only be exchanged for the same type and nothing else. As for the evidence that usury can only take place in the six mentioned items, this is derived from the general consensus of the Sahaba and because Muslim reported on the authority of Ubada ibn as-Samit that the Messenger of Allah (pbuh) said: “The gold for gold, the silver for silver, the wheat for wheat, the barley for barley, the dates for dates and the salt for salt; like for like, measure for measure and hand to hand (i.e. immediately) and if they differed sell as you wish if it was hand to hand.” The general consensus of the Sahaba and the Hadith have mentioned that specific things are subject to Riba, thus it cannot occur except within these things. The Shari’ah principle stating that: “All things are originally permitted unless there is evidence about the prohibition” applies to the things in which Riba occurs. Evidence has not been established regarding any other things except these six that are mentioned, therefore Riba only occurs in them. Things which are from the same origin and things which fit the description, as the six mentioned, are included and they follow the same rule, but nothing else. As for the reason (Illah) behind prohibiting these things, there is no Shari’ah text to that effect, therefore no reason must be deduced in this instance, simply because the reason must be a Shari’ah one and not rational; and if the reason cannot be deduced from a text, it cannot be recognised.

Qiyas dalam sebab (ʿillah) juga tidak boleh dibuat pada kes ini, kerana syarat membuat qiyas dalam sebab itu sendiri ialah mesti terdapat suatu sifat yang jelas dan difahami, supaya qiyas dapat dibuat kepadanya. Jika tidak ada sifat yang jelas untuk dijumpai, maka tidak ada sebab bagi hukum larangan itu; dan perkara seperti kata nama asal (yang tidak terbit daripada bentuk kata kerja) serta sifat yang samar tidak boleh dianggap sebagai sebab ketuhanan, dan qiyas tidak boleh dibuat daripadanya. Contohnya, apabila Rasulullah ﷺ bersabda, sebagaimana diriwayatkan oleh Ibn Majah daripada Abu Bakrah: "Seorang hakim tidak boleh duduk untuk memutuskan hukum antara dua pihak yang berselisih ketika dia dalam keadaan marah." Marah dianggap sebagai sebab yang menghalang pemutusan hukum; ini kerana difahami dengan jelas bahawa marah ialah faktor penghalang, maka ia adalah suatu ʿillah; sebab itu diambil daripada pemahaman terhadap nas, iaitu bahawa larangan itu adalah kerana marah. Pemahaman ini membawa maksud bahawa akal menjadi keliru; oleh itu qiyas boleh dibuat kepada marah atau apa sahaja yang serupa dengan apa yang menjadikan marah sebagai sebab (ʿillah), iaitu yang menyebabkan akal berada dalam keadaan keliru, seperti kelaparan yang amat sangat, misalnya. Dalam kes sebegini, adalah wajar untuk membuat qiyas dengan marah kepada perkara lain, kerana ungkapan "marah" ialah suatu sifat yang menerangkan sebab larangan memutuskan hukum. Ini berbeza dengan firman Allah (SWT):

As for the analogy of the reason, this also cannot be deduced in this instance, for the condition of making analogy in the reason itself must be the presence of a clear and understood description in order that analogy can be made to it. If there were no clear description to be found, there can be no reason behind the rule of prohibition; and things like a primary noun (not derived from a verb form) and a vague description cannot be regarded as divine reason, and analogy cannot be made from it. For instance, when the Messenger of Allah (pbuh) said, as reported by Ibn Majah on the authority of Abu Bakra: “A judge must not sit to pass judgement between two disputing parties when he’s in a State of anger.” Anger was considered as the reason for preventing the passing of judgement; this is because it is clearly understood that anger is the preventive factor, thus it was an “illa” (reason); the reason itself was deduced from the understanding of the text, which is that the prevention was because of it. This understanding entails that the mind is confused; therefore analogy can be made to anger or anything similar to what made anger as the reason (Illah) i.e. it would cause the mind to be in a state of confusion, such as severe hunger for instance. In such cases, it would be right to make analogy with the anger on anything else, for the expression of “anger” is a description that explains the prevention of passing judgement. This is unlike Allah (swt)’s saying:

Adapun Rasulullah ﷺ, Hadis yang diriwayatkan oleh Muslim daripada Mu'mmar bin Abdullah: "Makanan dengan makanan, dalam kuantiti yang sama", dan Hadis yang diriwayatkan oleh Ahmad daripada Abu Sa'id Al-Khudri bahawa Rasulullah ﷺ membahagikan di antara mereka pelbagai jenis makanan, sebahagiannya lebih baik daripada yang lain, lalu baginda bersabda: "Kami mula bertukar-tukar di antara kami, maka Rasulullah ﷺ melarang kami daripada berbuat demikian dan memerintahkan kami supaya tidak berniaga dengannya kecuali dengan sukatan sama dengan sukatan, tanpa sebarang tambahan." Begitu juga Hadis yang diriwayatkan oleh An-Nasa'i daripada Jabir bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Seunggok makanan tidak boleh diniagakan dengan seunggok makanan yang lain, dan tidak juga seunggok makanan dengan sukatan makanan yang tetap." Kesemua Hadis ini tidak menunjukkan bahawa sebab larangan itu ialah makanan. Sebaliknya, ia hanya menunjukkan bahawa riba berlaku pada bahan makanan, maka ia merangkumi semua jenis bahan makanan, yang menjadikannya satu kaedah umum; kemudian datang Hadis Rasulullah ﷺ untuk menentukan jenis makanan yang padanya berlaku riba. Ini kerana terdapat banyak lagi jenis bahan makanan yang padanya, jika berlaku riba, ia tidak diharamkan, contohnya terung, zukini, lobak merah, ubi keledek, lada, bawang putih dan anggur ialah bahan makanan. Riba tidak berlaku padanya menurut Ijma' para Sahabat, walaupun lafaz makanan terpakai ke atasnya, kerana ia adalah benda yang boleh dimakan; dan kerana Muslim meriwayatkan daripada Aisyah (ra) bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Tiada solat apabila makanan telah dihidangkan," iaitu makanan itu sudah sedia untuk dimakan. Oleh itu, jika riba berlaku pada setiap jenis makanan, maka makanan-makanan yang disebutkan di atas tentulah juga menjadi subjek riba; ini menunjukkan bahawa Hadis tentang makanan itu adalah umum dan riba berlaku pada jenis-jenis yang ditentukan oleh Rasulullah ﷺ dalam sabdanya: "Gandum dengan gandum, barli dengan barli, kurma dengan kurma..." Dan sebagaimana Al-Qur'an boleh dikhususkan oleh Hadith, begitu juga Hadith boleh dikhususkan oleh Hadith yang lain. Oleh itu, riba dalam perdagangan dan as-salam hanya berlaku pada enam jenis yang disebutkan dalam Hadith.

As for the Messenger of Allah (pbuh) Hadith reported by Muslim on the authority of Mu’mmar ibn Abdullah: “The food for food, in equal quantities”, and the Hadith reported by Ahmed on the authority of Abu Sa’id Al-Khudri “that the Messenger of Allah (pbuh) divided among them different types of food, some of which was better than the other, so He said: ‘We started bidding amongst ourselves so the Messenger of Allah (pbuh) prohibited us from doing so and ordered us not to trade in it except by measure for measure with no increase whatsoever’”. As well as the Hadith reported by An-Nisai on the authority of Jabir that the Messenger of Allah (pbuh) said: “A heap of food must not be traded for another heap of food, nor the heap of food for the fixed measure of food.” All these Ahadith do not indicate that the reason of prohibition is the food. Rather they merely indicate that usury does occur in the foodstuffs, therefore it includes all types of foodstuffs which makes it a general rule; then came the Hadith of the Messenger of Allah (pbuh) to specify the types of food in which usury occurs. This is so because there are many other types of foodstuffs where usury, if it occurred, would not be forbidden e.g. aubergines, courgettes, carrots, the sweet, peppers, garlic and grapes are foodstuffs. Usury does not occur in them according to Ijma’a of the Sahaba, despite the fact that the expression of food does apply to them, for they are edible things; and because Muslim reported on the authority of Ayisha (ra) that the Messenger of Allah (pbuh) said: “No prayer when food is ready”, i.e. the food is ready to eat. Therefore, if usury occurred in every type of food, the above mentioned foods would have been the subject of usury; this indicates that the Hadith of food is general and usury occurs in the types specified by the Messenger of Allah (pbuh) in his saying: “The wheat for wheat, the barley for barley, the date for dates...”. And just as the Qur’an can be specified by the Hadith, so can the Hadith be specified by another Hadith. Therefore, usury in the trading and the Salam occurs only in the six types mentioned in the Hadith.

Selain itu, adalah salah untuk mendakwa bahawa riba diharamkan pada emas dan perak kerana kedua-duanya dianggarkan mengikut timbangan, sehingga menjadikan sebab pengharaman itu ialah hakikat bahawa ia barang yang ditimbang. Dan adalah salah juga untuk mengatakan bahawa riba pada gandum, barli, kurma dan garam diharamkan kerana barang-barang tersebut dianggarkan mengikut sukatan isi padu, sehingga menjadikan sebab pengharaman itu ialah hakikat bahawa jenis makanan tersebut dianggarkan mengikut sukatan isi padu. Ini adalah salah kerana timbangan dan sukatan disebut dalam Hadith sebagai sifat bagi jenis-jenis makanan tersebut, dan bukan sebagai sebab. An-Nasa'i meriwayatkan daripada Ubadah bin As-Samit bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Emas dengan emas, sama ada dalam bentuk bijih atau syiling, timbangan dengan timbangan; dan perak dengan perak, sama ada dalam bentuk bijih atau syiling, timbangan dengan timbangan; garam dengan garam, kurma dengan kurma, gandum dengan gandum, barli dengan barli, sama banyak dan sama serupa. Maka sesiapa yang menambah atau mengambil tambahan, dia telah jatuh ke dalam riba." Hadith ini telah menjelaskan keadaan yang padanya pengharaman itu terpakai, iaitu perbezaan timbangan pada emas dan perak, dan perbezaan sukatan isi padu pada gandum, barli, garam dan kurma. Ini menunjukkan cara pertukaran, iaitu cara perdagangan itu berlaku, bukan sebab bagi pengharaman. Oleh itu, riba tidak berlaku pada setiap barang yang disukat atau ditimbang, tetapi hanya pada enam jenis yang disebutkan di atas: pada emas dan perak mengikut timbangan, dan pada yang lain mengikut sukatan. Adapun pinjaman (Qardh), ia dibenarkan pada enam jenis yang disebutkan tadi, pada jenis-jenis lain, dan pada apa-apa barang lain yang boleh dimiliki dan pemilikannya sah dipindahkan. Riba dalam hal ini hanya boleh berlaku sekiranya disyaratkan bayaran balik yang lebih tinggi atau lebih rendah, atau sekiranya disyaratkan kualiti yang lebih rendah daripada apa yang telah dipinjamkan.

Furthermore, it would be wrong to claim that usury has been forbidden in gold and silver because they are estimated in weight, making the reason of prohibition the fact that they are weighed items. And it would be wrong to say that usury in wheat, barley, dates and salt is forbidden because such items are estimated in volumetric measure, thus making the reason of prohibition the fact that such types of foodstuffs are estimated in volumetric measure, this is wrong because the weight and measure were mentioned in the Hadith as a description of those types of foodstuffs and not as a reason. An-Nisai reported on the authority of Ubada Ibn as-Samit that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Gold for gold, ore and coins alike, weight for weight, and silver for silver, ore and coins alike, weight for weight, and salt for salt, dates for dates, wheat for wheat, barley for barley, equally and similarly; so He who were to increase or take an increase, He would fall into usury.” The Hadith has explained the situation in which prohibition applies, which is the difference of weight in gold and silver, and the difference of volumetric measure in wheat, barley, salt and dates. This shows the way of exchange i.e. the trading takes place, not a reason for the prohibition. Therefore, usury does not occur in every measured or weighed item, but only in the six types mentioned above in weight for gold and silver, and in measure for the others. As for lending and borrowing (Qardh), this is permitted in the six types mentioned and in other types and in any other thing that can be subject to ownership and whose ownership is lawfully transferable. Usury in this case can only occur if it is stipulated for a higher return or a lower return, or if a condition is laid for lower quality than what has been loaned.