24 Wang Mata (An-Nuqood) - Sistem Ekonomi Islam | Quran Course

24 Wang Mata (An-Nuqood) - Sistem Ekonomi Islam | Quran Course

Apabila Islam menetapkan hukum-hakam perdagangan dan sewa-menyewa, ia tidak menentukan sebarang barang tertentu yang mesti digunakan untuk pertukaran barangan, perkhidmatan dan manfaat. Sebaliknya, Islam memberi manusia pilihan untuk menjalankan urus niaga pertukaran dengan apa-apa medium yang dipilihnya, selagi wujud persetujuan bersama dalam pertukaran itu. Oleh itu, adalah harus bagi seorang lelaki untuk mengahwini seorang wanita dengan mengajarnya al-Qur'an, sebagaimana harus bagi seseorang membeli sesuatu komoditi dengan bekerja untuk pemiliknya selama sehari, atau bekerja untuk seseorang selama sehari sebagai balasan bagi sejumlah kurma tertentu dan seumpamanya. Maka pertukaran boleh dijalankan dengan apa sahaja yang disukai oleh orang ramai. Namun, apabila melibatkan pertukaran sesuatu komoditi dengan unit kewangan tertentu, Islam telah membimbing kita kepada unit kewangan yang digunakan untuk pertukaran tersebut. Islam telah mengehadkan umat Islam kepada satu jenis wang tertentu, iaitu emas dan perak. Islam tidak membiarkan masyarakat menyatakan sendiri anggaran ukuran manfaat yang diperoleh daripada barangan atau perkhidmatan, sama ada dengan unit kewangan yang tetap atau berubah-ubah, yang boleh diuruskan oleh masyarakat mengikut kehendaknya. Sebaliknya, Islam telah menentukan unit-unit kewangan ini, yang digunakan oleh masyarakat untuk menyatakan nilai, iaitu harga barangan dan perkhidmatan.

When Islam decreed the rules of trading and hiring, it did not determine any specific item with which the exchange of goods, services and benefits had to be compulsorily conducted. Islam has rather given the human being the choice to conduct the transactions of exchange with whatever medium He chooses, as long as mutual consent prevailed in the exchange. It is, therefore permitted for a man to marry a woman by teaching her the Qur’an, just as it is permitted for a person to buy a commodity by working for its owner for a day, or to work for someone for a day in exchange for a certain amount of dates etc. The exchange could therefore be conducted with whatever people wished. However, when it comes to exchanging a commodity with a specific monetary unit, Islam has guided us to the monetary unit by which the exchange is to take place. It has restricted the Muslims to a specific type of money, which is gold and silver. Islam has not left it to society to express its own estimation of the measure of benefit drawn out of goods or services, by either fixed or variable monetary units, which society could manage as it wished. Islam has rather specified these monetary units by which society expresses the values i.e. the prices of goods and services.

2. Islam telah mengaitkan emas dan perak dengan satu set hukum yang tetap. Oleh itu, apabila ia mewajibkan Diyyah, iaitu diat (wang darah), ia menetapkan jumlah emas yang tertentu. Begitu juga, apabila ia memerintahkan hukuman potong tangan ke atas pencuri, ia menetapkan nilai minimum emas yang dicuri yang akan mengakibatkan potongan tangan. Dalam suratnya kepada penduduk Yaman, Rasulullah ﷺ, sebagaimana diriwayatkan oleh An-Nasa'i daripada Amru bin Hazm, bersabda: "Diat bagi satu jiwa ialah 100 ekor unta ... dan bagi mereka yang mempunyai emas ialah 1000 dinar." Bukhari juga meriwayatkan daripada Aisyah (ra) bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Tangan dipotong kerana mencuri seperempat dinar ke atas." Oleh itu, penetapan hukum-hukum tertentu melalui dinar, dirham dan mithqal ini menjadikan dinar dengan berat emasnya, dan dirham dengan berat peraknya, sebagai unit kewangan yang digunakan untuk mengukur nilai barangan dan perkhidmatan. Unit kewangan ini ialah wang, yang menjadi asas mata wang. Maka, fakta bahawa Islam telah mengaitkan hukum-hukum Syariah dengan emas dan perak melalui nas, apabila hukum-hukum ini berkaitan dengan wang, menjadi bukti bahawa mata wang hanya terhad kepada emas dan perak.

2. Islam has linked gold and silver to a set of fixed rules. Hence, when it imposed the Diyyah i.e. blood money, it specified a fixed amount of gold. Also, when it decreed the penalty of cutting the hand of the thief, it specified the minimum value of gold that is stolen which would entail the cutting of the hand. In his letter to the people of the Yemen, the Messenger of Allah (pbuh) was reported by An-Nisai on the authority of Amru Ibn Hazm to have said: “The blood money for one soul would be 100 camels...and for those who deal in gold it would be 1000 dinars.” Bukhari also reported on the authority of Aisha (ra) that the Messenger of Allah (pbuh) also said: “The hand is cut for the theft of one-quarter dinar and upward.” Therefore, this fixing of certain rules by the Dinar, the dirham and the Mithqal, would make the Dinar with its weight in gold, and the dirham with its weight in silver, a monetary unit by which the values of goods and services are measured. This monetary unit would be the money, which is the basis of the currency. Therefore, the fact that Islam has linked the Shari’ah rules to gold and silver by text, when these rules are related to money, serves as evidence that the currency is solely restricted to gold and silver.

3. Rasulullah ﷺ telah menetapkan emas dan perak untuk digunakan sebagai wang, dan Baginda menjadikan keduanya secara khusus sebagai ukuran monetari untuk menilai barang dan perkhidmatan, serta memastikan bahawa semua transaksi dijalankan dengan menjadikan keduanya sebagai asasnya. Baginda ﷺ juga menetapkan unit bagi wang ini, iaitu auns, Dirham, Daniq (bersamaan 1/6 Dirham), Qirat, Mithqal dan Dinar. Unit-unit ini telah dikenali dan tersebar luas pada zaman hidup Rasulullah ﷺ, dan digunakan secara meluas oleh semua orang. Telah juga ditetapkan bahawa Rasulullah ﷺ mengiktiraf penggunaannya. Semua transaksi perdagangan dan perkahwinan dijalankan dengan emas dan perak, dalam kedudukannya sebagai wang, dan perkara ini telah ditetapkan dalam hadith-hadith Sahih. Rasulullah ﷺ telah menetapkan berat emas dan perak dengan satu berat tertentu, iaitu berat penduduk Makkah. Abu Dawud dan An-Nasa'i meriwayatkan daripada Ibn Umar bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Timbangan hendaklah timbangan penduduk Makkah." Apabila meneliti berat-berat monetari dalam Islam, kita dapati bahawa auns yang sah bersamaan 40 Dirham, Dirham bersamaan 6 Daniq, Dinar bersamaan 24 Qirat, dan setiap 10 Dirham bersamaan 7 Mithqal. Timbangan Madinah ditetapkan mengikut susunan ini.

3. The Messenger of Allah (pbuh) has determined that gold and silver be used as money, and exclusively made them the monetary measure to evaluate goods and services, and ensured that all transactions be conducted with them as their basis. He (pbuh) also established the units of this money, which are the ounce, Dirham, Daniq (equal to 1/6 Dirham), Carat, Mithqal and Dinar. These units were well known and widespread during the lifetime of the Messenger of Allah (pbuh) and they were widely used by all people. It has also been established that the Messenger of Allah (pbuh) approved of them. All trade and marriage transactions were conducted in gold and silver, in their quality as money, and this has been established in the Sahih Ahadith. The Messenger of Allah (pbuh) has determined the weight of gold and silver with a specific weight, which was the weight of the people of Makkah. Abu Dawud and An-Nisai reported on the authority of Ibn Umar that the Messenger of Allah (pbuh) said: “The weight should be that of the people of Makkah.” When reviewing the monetary weights in Islam, we would conclude that the legal ounce would equal 40 Dirhams, the dirham would be 6 Daniqs, the Dinar would equal 24 Carats and every 10 Dirhams would equal 7 Mithqals. The weights of Madinah were established according to this order.

5. Peraturan pertukaran yang disenaraikan di bawah urusan kewangan semata-mata hanya datang dalam bentuk emas dan perak. Juga, semua transaksi kewangan yang disebut dalam Islam dilaporkan dijalankan dengan emas dan perak. Pertukaran ialah perdagangan satu mata wang dengan mata wang yang lain. Ia boleh berupa perdagangan satu mata wang dengan jenis yang sama, atau perdagangan satu mata wang dengan jenis yang lain. Dengan kata lain, pertukaran ialah penukaran satu mata wang dengan mata wang yang lain. Hakikat bahawa Shar'a telah menetapkan pertukaran, yang merupakan transaksi kewangan semata-mata, dikaitkan dengan tiada apa-apa selain wang melalui emas dan perak, menjadi bukti yang jelas bahawa wang hendaklah dalam bentuk emas dan perak dan tiada yang lain. At-Tirmidhi meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Jualbelikanlah emas dengan perak sesuka hati kamu, tetapi secara tunai (tanpa berlengah)." Al-Bukhari juga meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: "Emas dengan perak adalah riba, melainkan jika dilakukan secara tunai (tanpa berlengah)." Oleh itu, wang dianggap sebagai salah satu perkara yang Islam telah tetapkan peraturannya dan ia bukan perkara yang tertakluk kepada pendapat dan perundingan, mahupun tertakluk kepada keperluan kehidupan ekonomi dan kewangan. Sifat wang sebagai jenis dan unit mata wang yang tertentu sebaliknya ditentukan oleh hukum Syariah. Jika seseorang merenungkan lima perkara yang disebutkan di atas, dia akan mendapati bahawa banyak hukum Syariah telah dikaitkan dan dihubungkan dengan wang dalam Islam. Oleh itu, larangan menimbunnya, kewajipan zakat ke atasnya, penetapan hukum pertukaran baginya, persetujuan Rasulullah ﷺ terhadap urusan dengannya, dan pengaitan diyyah (wang darah) serta hukuman potong tangan bagi kecurian dengannya, menjadikan pendapat dalam perkara sedemikian tertakluk kepada nas Syariah sahaja. Hakikat bahawa Shar'a telah menyatakan melalui peraturan yang berkaitan secara eksklusif dengan wang dalam emas dan perak, atau dihubungkan dengannya, menjadi bukti yang jelas bahawa mata wang hendaklah emas dan perak, atau berasaskan emas dan perak. Oleh itu, jenis mata wang yang ditetapkan oleh hukum Syariah mesti dipatuhi. Maka, wang dalam Islam hendaklah emas dan perak.

5. The rules of exchange listed under the monetary transactions only, have come in gold and silver alone. Also, all the financial transactions mentioned in Islam were reported to have been conducted in gold and silver. Exchange is the trading of one currency for another. It would be either trading of one currency with the same type, or trading of one currency for another type. In other words, exchange would be the swapping of one currency for another. The fact that Shar’a has determined the exchange, which is purely a financial transaction, linked to nothing else but money by gold and silver serves as a clear evidence that money should be in gold and silver and nothing else. At-Tirmidhi reported that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Trade gold for silver as you wish, but hand to hand (without delay).” Bukhari also reported that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Gold for silver would be Riba, unless it was hand to hand (without delay).” Therefore, money is considered one of the issues which Islam has laid down rules for and is not an issue subject to opinion and consultation, nor subject to the requirements of economic and financial life. The attribute of money as a specific type and unit of currency, is rather determined by a Shari’ah rule. If one were to ponder over the above mentioned five points, one would find a host of Shariah rules has been related and linked to the money in Islam. Therefore, the prohibition of its hoarding, the obligation of Zakat on it, the decreeing of the rule of exchange for it, the approval of the Messenger of Allah (pbuh) of dealing with it, the linking of the Diyyah (blood money) and the cutting of the hand in theft to it makes the opinion in such a matter subject to the Shari’ah text only. The fact that Shar’a has expressed through rules which are related exclusively to money in gold and silver, or are linked to it, serves as a clear evidence that the currency should be gold and silver, or based on gold and silver. Therefore, the type of currency determined by the Shari’ah rules must be adhered to. Thus, money in Islam should be gold and silver.

Keadaan ini berterusan sepanjang hayat Rasulullah ﷺ, sepanjang zaman empat Khulafa' Al-Rashidin, dan pada permulaan era Bani Umayyah, sehinggalah kedatangan Abdulmalik Ibn Marwan, yang berpendapat wajar untuk menukar semua emas dan perak yang digunakan pada zaman itu, sama ada yang telah ditempa menjadi syiling mahupun yang belum, kepada mata wang dan tulisan Islam, serta memberinya berat yang piawai dan tetap, lalu menghapuskan keperluan untuk merujuk kepada beratnya. Maka beliau mengumpulkan syiling yang terbesar dan terkecil, lalu menempanya mengikut berat Makkah. Abdulmalik menempa Dirham daripada perak dan Dinar daripada emas pada tahun 75 Hijrah, dan sejak masa itu Dirham dan Dinar Islam telah beredar, iaitu mata wang Negara Islam menjadi terkenal dengan ciri yang sama dan tetap. Oleh itu, asas piawaian kewangan dalam Islam ialah emas dan perak. Adapun saiz, bentuk, rupa dan tulisan, semuanya merupakan sebahagian daripada gaya. Oleh itu, perkataan emas dan perak, apabila disebut dalam istilah dan penilaian Syariah, akan merujuk kepada dua perkara: wang yang beredar, sama ada tembaga atau wang kertas selagi ia mempunyai nilai setara (daripada emas dan perak), dan kedua-dua logam emas dan perak. Mana-mana wang yang diperbuat daripada emas atau perak akan dipertimbangkan, dan mana-mana wang kertas, tembaga atau seumpamanya yang boleh ditukar kepada emas atau perak juga akan dipertimbangkan.

This State of affairs continued throughout the lifetime of the Messenger of Allah (pbuh), that of the four Khulafaa Al-Rashideen, and the beginning of the era of Bani Umayyah, until the arrival of Abdulmalik Ibn Marwan, who deemed it appropriate to transform all the gold and silver that was in use at the time, minted and non minted alike, into an Islamic coinage and inscription, and gave it a standard and invariable weight, thus doing away with the need to make reference to their weight. So, He collected the largest and the smallest of coins and minted them according to the weight of Makkah. Abdulmalik minted the Dirhams in silver and the Dinars in gold in the year 75 AH, and ever since that time, Islamic minted Dirhams and Dinars were in circulation i.e. the currency of the Islamic State became distinguished, having the same invariable feature. Therefore, the basis of the monetary standard in Islam was gold and silver. As for size, coinage, form and inscription, these are all part of the style. Therefore, the words of gold and silver, when mentioned in the Shari’ah terminology and evaluation, would apply to two matters: The money which is in circulation, whether it is copper or paper money as long as it has an equivalent (from gold and silver), and the two metals of gold and silver. Any money that is from gold or silver, would thus be considered, and any paper or copper money or the like, which could be transferred into gold or silver would also be considered.