1948 yılında Güney Filistin'in kasaba ve köyleri, Bir al-Sabi (Beersheba) ve el-Mecdel kasabaları da dahil olmak üzere, tamamen boşaltıldı.

In 1948 the towns and villages of southern Palestine, including the towns of Bir al-Sabi (Beersheba) and al-Majdal, were completely depopulated.

Al-Majdal, 16. yüzyılda ortaçağ Müslüman şehri Aşkelon'un (‘Asqalan) yakınında kurulmuştur. Bu şehir, antik Filistlilere kadar uzanan uzun ve çok katmanlı bir tarihe ve kimliğe sahipti. Ortaçağdaki Arapça adı ‘Asqalan, şehrin antik Filistin adı olan Ascalon'u korumuştur. Antik Filistin'in en eski ve en büyük deniz limanlarından biri olan Aşkelon, Filistlilerin ünlü beş şehrinden biriydi: Gazze, Gat, Aşkelon, Aşdod (modern Arapça adı: İsdud) ve Ekron (‘Aqir). Al-Majdal/‘Asqalan, 1948 savaşının arifesinde 10000

Al-Majdal was established in the 16th century near the medieval Muslim city of ‘Asqalan, a city that had a long history and a multi-layered identity dating back to the ancient Philistines.Its medieval Arab name, ‘Asqalan, preserved its ancient Palestinian name, Ascalon. With one of the oldest and largest seaport in ancient Palestine, it was one of the five famous cities of the Philistines: Gaza, Gath, Ascalon, Ashdod (modern Arabic toponym: Isdud), Ekron (‘Aqir). Al-Majdal/‘Asqalan, on the eve of the 1948 war, had 10,000

(Müslüman ve Hristiyan) sakinleri, ve Ekim 1948'de yakındaki köylerden binlerce mülteci daha onlara katıldı. El-Mecdel, 4 Kasım 1948'de İsrail ordusu tarafından ele geçirildi ve sakinlerinin ve mültecilerinin birçoğu kaçtı; yaklaşık 2700 kişilik bir nüfus, çoğunlukla kadınlar ve yaşlılar, geride kaldı.

(Muslim and Christian) inhabitants, and in October 1948 thousands more refugees from nearby villages joined them. Al-Majdal was conquered by the Israeli army on 4 November 1948 and many of its residents and refugees fled, leaving some 2700 inhabitants, mostly women and the elderly, behind.

İbrani ve Yidiş dillerinde kaleme alınmış emirler kasabanın sokaklarına asıldı; bu emirlerle askerler, kasaba sakinlerinin "istenmeyen" davranışlarına karşı uyanık olmaları konusunda uyarılıyordu. İsrailli bir istihbarat subayı yazdığına göre, "bu tür durumlarda alışılageldiği üzere", halkın davranışı "yaltaklanıcı ve övücü" idi (Levy 2000). Aralık 1948'de İsrail askerleri kasabayı "baştan aşağı taradı" ve geriye kalan yaklaşık 500 sakinini sürgün etti. 1949'da Güney Komutanlığı'nın komutanı Yigal Allon ise ...

Orders in Hebrew and Yiddish were posted in the streets of the town, warning the soldiers to be aware of ‘undesirable’ behaviour on the part of the town’s residents. ‘As was customary in such instances’, the Israeli intelligence officer wrote, ‘the behaviour of the population was obsequious and adulatory’ (Levy 2000). In December 1948, Israeli soldiers ‘swept through’ the town and deported some 500 of its remaining inhabitants. In 1949 the commanding officer of the Southern Command, Yigal Allon, ‘demanded ...

…Arapları boşaltılsın" (Masalha 1997: 9). Bunu, Filistinli nüfusun seyreltilmesine yönelik bir bakanlıklararası komite kararı izledi; "terk edilmiş mallar" konusundaki bir başka bakanlık komitesi ise el-Mecdel'e Yahudi yerleştirilmesine karar verdi. Kasaba Yahudileştiriliyordu ve 2500

that the town be emptied of its Arabs’ (Masalha 1997: 9). This was followed by an inter-ministerial committee decision to thin out the Palestinian population; another ministerial committee, ‘on abandoned property’, decided to settle al-Majdal with Jews; the town was being Judaised, and, with 2500

Yahudi sakinler, yerleşim yeri "Migdal-Ad" olarak adlandırıldı. Aralık 1949'da, terhis edilmiş İsrail askerleri için bu kez daha fazla ev boşaltmak amacıyla daha fazla Filistinli sürgün edildi. Bu arada İsrail ordusu, geride kalan Filistinlilerin hayatını, ayrılmaları umuduyla sefalete çevirdi.

Jewish residents, it was named ‘Migdal-Ad’. In December 1949, more Palestinians were deported to vacate more houses for Jewish settlers, this time for discharged Israeli soldiers. In the meantime, the Israeli army made the life of those Palestinians who remained a misery, hoping they would leave.

Güney Komutanlığı'nın yeni komutanı Moshe Dayan, Yigal Allon'un önerisine geri döndü: "Umarım önümüzdeki yıllarda bu Arapları [170, nakletme fırsatı yeniden doğar000

The new commanding officer of the Southern Command, Moshe Dayan, returned to the proposal of Yigal Allon: ‘I hope that perhaps in the coming years, there will be another opportunity to transfer these Arabs [170,000

"İsrailli Araplar] İsrail Toprakları'ndan çıkarılmalı" dedi Dayan, iktidardaki Mapai partisinin 18 Haziran 1950'de yaptığı bir toplantıda. Dayan ayrıca "Mecdel kasabasının Arap sakinlerinin tahliyesi" için ayrıntılı bir öneri sundu. Hem ordu komutanları hem de Başbakan Ben-Gurion bu plana onay verdi ve plan 19 Haziran 1950'de yürürlüğe kondu (Masalha 1997: 9).

Israeli Arabs] out of the Land of Israel’, Dayan said at a meeting of the ruling Mapai party on 18 June 1950. Dayan also submitted a detailed proposal for ‘the evacuation of the Arab inhabitants of the town of Majdal’. Both the army chiefs of staff agreed, and Prime Minister Ben-Gurion authorised the plan on 19 June 1950 (Masalha 1997: 9).

1950 yazında, 1948 savaşından yaklaşık iki yıl sonra, Mecdel'in Filistinli sakinleri sürgün emirleri aldı ve birkaç hafta içinde Gazze sınırına nakledildi. Kamyonlara bindirildiler ve sınırda bırakıldılar. Son sevkiyat 229

In the summer of 1950, almost two years after the 1948 war, the Palestinian inhabitants of Majdal received expulsion orders and, over a period of a few weeks, were transported to the borders of Gaza. They were loaded onto trucks and dropped off at the border. The last delivery of 229

insanlar 21 Ekim 1950'de Gazze'ye gitti. İsrail yetkilileri "terk edilmiş" evleri yeni Yahudi yerleşimcilere dağıttı. Bugüne kadar el-Mecdel'in Filistinli sakinleri Gazze'deki mülteci kamplarının gecekondu ve barakalarında yaşıyor. 1956'da Migdal-Ad, İncil'i andıran Aşkelon adını aldı (Levy 2000). O zamandan beri şehir tamamen Yahudi bir şehir olarak tutuldu. İsrail'in eğitim politikalarını değerlendiren, Ben-Gurion Üniversitesi'nden İsmail Ebu-Sa'ad şunu yazıyor:

people left for Gaza on 21 October 1950. The Israeli officials distributed the ‘abandoned’ houses among new Jewish settlers. To this very day the Palestinian inhabitants of al-Majdal live in the shacks and shanties of the refugee camps in Gaza. In 1956, Migdal-Ad changed its name to the biblical- sounding Ashkelon (Levy 2000). Since then it has been kept as a purely Jewish city. Commenting on Israeli educational policies, Ismael Abu-Sa’ad, of Ben-Gurion University, writes:

Eğitim sistemi, yerli halkın tarihinin ve varlığının yerinden edilmesini "resmi" hale getirmede temel bir role sahiptir. Bunu, İsrail okullarındaki 6. sınıf coğrafya müfredatından alıntılanan metin gibi örnekler gösterir. Bu metin, Filistinli çocuklara sahil ovasının tarihinin yalnızca yüz yıl önce, Avrupalı Yahudi yerleşimcilerin gelişi ve bu daha önce "terk edilmiş bir bölge" olan yerin dönüştürülmesiyle başladığını öğretmektedir.

The education system is essential to making the displacement of indigenous history and presence ‘official’, through texts such as that quoted from the 6th grade geography curriculum in Israeli schools, which teaches Palestinian children that the history of the coastal plain began only a hundred years ago, with the advent of European Jewish settlement and their transformation of this previously ‘abandoned area’.

Metinde, modern (Yahudi) Tel Aviv, Arap Yafa'nın her geçişinin yerini alır; modern (Yahudi) Aşdod, (Arap) İsdud'un yerini alır; modern (Yahudi) Aşkelon, (Arap) el-Mecdel[-ʿAsqalan]'ın yerini alır. Modern Yahudi Rişon Leciyon ("Siyon'da İlk") ve Herzliya ile çok sayıda başka yeni kasaba, 1948'de boşaltılmış ve yıkılmış Filistinli köylerin, kabul edilmeyen bir manzarasının üzerine inşa edilmiştir. Yerli manzara müfredattan silinmekte; aynı zamanda, bölge hakkında öğretilen resmi tarih ve coğrafya materyallerinde yer almaması nedeniyle müfredat tarafından da silinmektedir. (Abu-Sa'ad 2008: 24–25)

In the text, modern (Jewish) Tel Aviv overrides any mention of Arab Jaffa; modern (Jewish) Ashdod of (Arab) Isdud; modern (Jewish) Ashkelon of (Arab) al-Majdal[-ʿAsqalan]. Modern Jewish Rishon Litzion (‘First in Zion’) and Herzliya and numerous other new towns are superimposed upon an unacknowledged landscape of Palestinian villages emptied and demolished in 1948. The indigenous landscape is erased from the curriculum, while it is simultaneously being erased by the curriculum, because of its absence from the official historical and geographical materials being taught about the region. (Abu-Sa’ad 2008: 24–25)

Oren Yiftachel adlı İsrailli siyasi coğrafyacı, 2008 yılında Filistin'in ve Filistinlilerin mirasının fiziksel ve kültürel olarak silinmesini şu şekilde özetlemiştir:

The erasure of the heritage of Palestine and the Palestinians, physically and culturally, was summarised by Israeli political geographer Oren Yiftachel in 2008 as follows:

Yıllarca, silme eylemine İsrail Yahudi devletinin aygıtları öncülük etti. Bu aygıtlar, 1948'e kadar ülkede yaşamış olan Arap-Filistin toplumunun izlerini yok etmeyi ve Siyonizmin bu millete yaşattığı felaketi inkâr etmeyi hedefliyordu. Şiddet, kaçış, sürgün ve köylerin yıkılmasının ardından gelen silme, her türlü söylemde görünür durumda: ders kitaplarında, Siyonist toplumun kendine anlattığı tarihte, siyasi söylemde, medyada, haritalarda ve artık yerlerin, yolların ve kavşakların adlarında da.

The act of erasure had been led, for many decades, by the Jewish state’s apparatuses, those that aim to erase the remnants of the Arab- Palestinian society that lived in the country until 1948, and to deny the catastrophe that Zionism inflicted on this nation. The erasure that came after the violence, the flight, the expulsion and the demolition of the villages is visible in all discourses – in textbooks, the history that Zionist society tells itself, in the political discourse, in the media, in maps and now also in the names of the sites, roads, and junctions.

Filistin, İsrail'in egemenliği altında bulunan, İsrail-Yahudi fiziksel gerçekliğinden ve söyleminden silinmekte olan bir yer haline geliyor.31

Palestine, which lays under Israel, is disappearing from the Israeli- Jewish physical reality and discourse.31