Filistin'in çok kültürlü kimliği ve çeşitliliği, her zaman tek kültürlü Siyonizmin anakronizmiyle keskin bir tezat oluşturmuştur; Siyonizm, geç ortaya çıkmış bir Avrupa yerleşimci-sömürgeci hareketidir. Irkçılaştırılmış ve romantik 19. yüzyıl Avrupa milliyetçiliğinden esinlenen tek kültürcü bir ideoloji olan Siyonizm, 19. yüzyılın sonunda Orta ve Doğu Avrupa'da ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, Siyonist liderliğin ve kurumların 19. yüzyılın sonlarındaki başlangıcından 1948'de İsrail'in kuruluşuna kadar resmi söylemlerinde ve yayınlarında "Filistin" terimini sık sık kullanmış olması pek şaşırtıcı değildir. Bu uygulama, ülkenin Avrupa ve İngiliz resmi makamlarınca Filistin olarak adlandırılmasıyla ortaktı. Ancak Mandater dönemde Siyonistler bu "Filistin" terimini, kendi hayali bir yapı olan Eretz İsrail ile birlikte sık sık kullanmıştır; nitekim bunu 1992 tarihli "Filistinlilerin Sürgünü" (Expulsion of the Palestinians) adlı çalışmamda gösteriyorum.

The multi-cultural identity and diversity of Palestine was always in sharp contrast to the anachronism of mono-cultural Zionism, a latecomer European settler-colonial movement. A mono-culturalist ideology inspired by racialised and romantic 19th century European nationalism, Zionism originated in Central and Eastern Europe at the end of the 19th century. Therefore, it is hardly surprising that from its beginning in the late 19th century and until the creation of Israel in 1948 the Zionist leadership and institutions themselves frequently used the term Palestine in their official discourse and publications, This practice was in common with European and British official designation of the country as Palestine. However, during the Mandatory period the Zionists often employed this term Palestine in tandem with their imaginary construct of Eretz Israel, while, as I show in my 1992 work Expulsion of the Palestinians:

Siyonist Siyasi Düşüncede Nakil Kavramı, 1982‒1948: Filistin'i parçalamayı ve Filistinlileri etnik temizliğe tabi tutmayı aynı anda planlamak (Masalha 1992).

The Concept of Transfer in Zionist Political Thought, 1982‒1948, simultaneously planning to dismantle Palestine and ethnically cleanse the Palestinians (Masalha 1992).

Ayrıca Siyonist "nakil" ve etnik temizlik stratejileri ile toponimik yok etme uygulamaları, Filistin'in heterojen ve karışık mekânını, 1948'e kadar Siyonist Yişuv'un Aşkenazi ağırlıklı, tek kültürlü bir alanı olan "saf" bir Avrupa kolonisiyle değiştirmeyi amaçlamıştır (Kimmerling 2003).

Furthermore, the Zionist ‘transfer’ and ethnic cleansing strategies and toponymicidal practices sought to replace the heterogeneity and mixed space of Palestine with a ‘pure’ European colony, an Ashkenazi-dominated, mono-cultural space of the Zionist Yishuv until 1948 (Kimmerling 2003).

Mikro ölçekte ve tipik bir biçimde, binlerce yıllık Yafa'nın çok kültürlü yapısı 1948'de etnik temizliğe uğratıldı ve kültürel olarak yok edildi.

In a microcosmic and typical fashion the heterogeneity of the thousandsof- years-old Jaffa was ethnically cleansed and culturally destroyed in 1948.

Bu tarihi, kültürel açıdan karma yapıdaki Filistin şehri, 1948 sonrasında komşusu olan Avrupalı ve "saf" Yahudi şehri Tel Aviv tarafından yerinden edildi ve bu şehrin içine alındı. Tel Aviv, 1948 öncesi Yişuv/Koloni'nin başkentiydi; eski Yafa, 1948 sonrası İbranice adıyla Tel Aviv-Yafo altında hem içine alındı hem de ikincil konuma indirildi.

This historic, culturally mixed Palestinian city was replaced after 1948 and subsumed by the European ‘pure’ Jewish city of neighbouring Tel Aviv, ‘the capital of the pre-state Yishuv’/Colony, subsumed and subordinated ancient Jaffa under the post-1948 Hebrew designation of Tel Aviv-Yafo.

Bu Siyonist bellek ve yer adlarını silme projesi, kurumsal, bilişsel ve duygusal olarak dışlayıcı bir Yahudi "balonu" içinde inşa edildi. Yeni Yahudi devletine ilişkin planlar da benzer şekilde dışlayıcıydı. Yahudi devletinin tamamen Yahudi olması öngörülüyordu ve tüm taksim önerilerinde belirtilen, büyük Arap azınlıkların Yahudi devletinin sınırları içinde kalabileceği ihtimaline karşı hiçbir siyasi ve bürokratik araç hazırlanmamıştı.

This Zionist memoricidal and toponymicidal project was institutionally, cognitively, and emotionally built within an exclusionary Jewish ‘bubble’. The plans for the new Jewish state were similarly exclusive. The Jewish state was supposed to be purely Jewish and no political and bureaucratic tools were prepared for the possibility, mentioned in all partition proposals, that large Arab minorities would remain within the boundaries of the Jewish state.

(Kimmerling 2003: 22; ayrıca bkz. Yiftachel 2006: 54; Shafir 1996a, 1996b, 1999)

(Kimmerling 2003: 22; see also Yiftachel 2006: 54; Shafir 1996a, 1996b, 1999)

Mandate dönemi boyunca Filistin'deki Siyonist örgütler, "Filistin" kavramıyla "Erets Yisrael"i birbirine karıştırmayı amaçlayan çeşitli gizleme ve aldatma yöntemleri kullandı. Bunun bir örneği, Filistin için kullanılan İbranice kelimenin (פלשתינה) ardından, resmi Mandat hükümeti pullarına Erets Yisrael'in İbranice kısaltmasının (א״י), yani "İsrail Topraağı"nın eklenmesiydi. Bu pullar, Filistin'deki ve komşu ülkelerdeki on binlerce Arap tarafından elden ele dolaşıyordu; bunların çoğu İbranice bilmiyor ve Siyonist İbranice kısaltmayı (א״י) çözemiyordu. Filistinli liderler 1920'lerde, Erets Yisrael'in Filistin'in İngiliz Mandat Hükümeti'nin resmi belgelerine, pullarına ve para birimine eklenmesine karşı protesto etmiş olsalar da – 1917 Balfour Deklarasyonu'nun Siyonist yanlısı "vaadine" bağlı bir hükümet olan bu yönetim – Mandat yetkililerini Siyonist yanlısı politikalarını sürdürmekten vazgeçirmekte yetersiz kaldılar.

During the Mandatory period the Zionist organisations in Palestine employed a variety of methods of subterfuge designed to conflate ‘Palestine’ with ‘Eretz Yisrael’. One such example of concealment and subterfuge was the insertion of the Hebrew abbreviation of Eretz Yisrael ( א״י ), ‘Land of Israel’, after the Hebrew word for Palestine ( פלשתינה ) on the official Mandatory government stamps – stamps which would have been handled by tens of thousands of Arabs in Palestine and neighbouring countries, most of them not knowing Hebrew and unable to decipher the Zionist Hebrew abbreviation ( .(א״י Although Palestinian leaders protested in the 1920s at this inclusion of ‘Eretz Yisrael’ in the official documents, stamps and currency of the British Mandatory Government of Palestine – a government which was committed to the pro-Zionist ‘promise’ of the 1917 Balfour Declaration – they were incapable of dissuading the Mandatory authorities from pursuing their pro-Zionist policies.

Ancak Siyonist örgütlerin 1948'e kadar resmi "Filistin" terimini yaygın biçimde kullanmış olması iki temel nedenle şaşırtıcı değildir:

However, the extensive use of the official term Palestine by the Zionist organisations until 1948 is not surprising for two main reasons:

• Dünyadaki bütün hükümetler ve milyonlarca insan, özellikle Avrupa dillerini okuyanlar, ülkeyi Filistin ya da Kutsal Topraklar olarak tanımlıyordu; tek istisna, ülkeye Eretz Yisrael (İsrail Toprakları) adını da veren Siyonist Yahudi savunucular oldu:

• All governments and millions of people across the world, and especially readers of European languages, identified the country as Palestine or the Holy Land – the only exceptions were the Zionist Jewish advocates, who also identified the country as Eretz Yisrael (Land of Israel):

Balfour Deklarasyonu'nda 1917 Kasım ayında verilen Siyonist yanlısı taahhütlerin ardından, Filistin'deki Siyonist yerleşimci-sömürge (Yişuv)

• Following the pro-Zionist Balfour Declaration commitments of November 1917, the Zionist settler-colony in Palestine (the Yishuv)

...ve hem "İngiliz sömürgeciliği içinde yerleşimci sömürgecilik" hem de "İngiliz sömürgeciliğiyle birlikte bir yerleşimci sömürge" olarak gelişti. Bu durum, ortaya çıkan Avrupalı Yişuv'a iki yönlü bir strateji izleme imkânı verdi: (a) İngiliz Mandater yönetiminin Filistin'deki resmi terminolojisini gölgeleyerek (ve bu terminoloji "içeriden" işleyerek) hareket etmek; ve (b) buna paralel, özerk bir Siyonist İbranice söylem oluşturmak.

evolved both as ‘settler-colonialism within British colonialism’ and as a ‘settler-colony with British colonialism’. This allowed the emerging European Yishuv to pursue a double strategy of (a) shadowing (and operating ‘from within’) the official terminology of British Mandatory system in Palestine; and (b) of creating a parallel autonomous Zionist Hebrew discourse.

Bununla birlikte, Filistin-yani-Eretz Yisrael'in gizlenmesi, örtmece ("transfer" – nakil), alternatif gerçekler ve yeni "yerdeki gerçekler" (facts on the ground), Filistin'deki Siyonist koloninin ('Yişuv') devlet öncesi dönemdeki yeni dili ve stratejilerinin merkezindeydi; bu durum aşağıdaki örneklerde açıkça görülmektedir:

Nonetheless, subterfuge (of Palestine-cum-Eretz Yisrael), euphemism (‘transfer’), alternative facts, and new ‘facts on the ground’ were central to the newspeak and strategies of the Zionist colony (‘Yishuv’) in Palestine during the pre-state period and this is evident from the following examples:

Suriye ve Filistin'deki Yahudi Çiftçi ve Zanaatkârları Destekleme Derneği, 1890 yılında Çarlık Rusya hükümetinin resmî desteği ve teşvikiyle kurulmuş bir Hovevei Tzion organıydı (Shafir 1996a: 46). Dernek, Filistin'de Yahudi tarım kolonileri kurmanın pratik yönlerine adanmıştı ve projeleri arasında Rehovot ile Hadera kolonilerinin kurulmasına yardım etmek de vardı.

• The Society for the Support of Jewish Farmers and Artisans in Syria and Palestine was a Hovevei Tzion organ established in 1890 with official support and encouragement of the Tsarist Russian government (Shafir 1996a: 46). The Society was dedicated to the practical aspects of establishing Jewish agricultural colonies in Palestine and its projects included help with the founding of the colonies of Rehovot and Hadera.

• Filistin için Yahudi Ajansı 1930'da kuruldu ve 1948'de İsrail devletinin kurulmasında merkezi bir rol oynadı; 1935'ten Mayıs 1948'e kadar Yürütme Komitesi Başkanı David Ben-Gurion'du. Ancak 1948'den sonra adını İsrail için Yahudi Ajansı olarak değiştirdi.

• The Jewish Agency for Palestine was founded in 1930, and played a central role in the founding of the Israeli state in 1948; the Chairman of its Executive Committee from 1935 until May 1948 was David Ben-Gurion. Only after 1948 did it change its name to the Jewish Agency for Israel.

• Palestine Office (Almanca: Palästinaamt), 1908'de Dünya Siyonist Örgütü yürütme kurulu tarafından kurulan bir Siyonist kurumun adıydı

• The Palestine Office (German: Palästinaamt) was the name of a Zionist agency set up by the executive of the World Zionist Organisation in 1908

…Yafa'daki ofisiyle. Alman İmparatorluğu'nda doğan Arthur Ruppin'in (1876–1943) başkanlığındaki Filistin Ofisi, Osmanlı döneminde Filistin'deki Siyonist kolonizasyon faaliyetleri için merkezi kurum olarak hizmet vermiştir; bu faaliyetler arasında arazi alımları ve Yahudi göçüne yardım da yer almaktadır. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra "Filistin Ofisleri" adı Siyonist açıdan farklı bir anlam kazanmış ve Yahudi göçünün Filistin'e harekete geçirilmesi ve örgütlenmesiyle görevlendirilmiş Siyonist uluslararası heyetleri ifade eder hale gelmiştir.

with its office in Jaffa. Headed by Arthur Ruppin (born in the German empire; 1876–1943), the Palestine Office served during the Ottoman period as the central agency for Zionist colonisation activities in Palestine, including land purchases and assisting Jewish immigration. After the First World War the Zionist name ‘Palestine Offices’ had a different connotation and applied to Zionist international missions charged with the mobilisation and organisation of Jewish immigration to Palestine.

Filistin Büroları, Siyonist Yürütme Kurulu'nun Göç Dairesi'ne bağlıydı ve bu daire Filistin Yahudi Ajansı ile birlikte çalışıyordu. Filistin Büroları, çeşitli Siyonist partilerin temsilcilerinden oluşan bir Filistin Komisyonu (Palaestinaamtskommission) tarafından yönetiliyordu.

The Palestine Offices were subordinated to the Immigration Department of the Zionist Executive, which worked with the Jewish Agency for Palestine. The Palestine Offices were run by a Palestine Commission (Palaestinaamts kommission) composed of representatives of various Zionist parties.

• Filistin Orkestrası ('İsrail Filarmoni Orkestrası'; 1936'da Filistin'de kuruldu) ve 1948'e kadar kesintisiz olarak Filistin Orkestrası olarak anıldı.

• The Palestine Orchestra (‘Israel Philharmonic Orchestra’; founded in Palestine 1936) and was continuously called the Palestine Orchestra until 1948.

Anglo-Palestine Bank: İsrail'in en büyük bankası olan Bank Leumi (Ulusal Banka), başlangıçta Londra'da Anglo Palestine Company adıyla kurulmuştur. Bu şirket, İkinci Siyonist Kongre tarafından kurulan ve 1899'da Londra'da tescil edilen Jewish Colonial Trust'ın bir iştirakiydi. Daha sonra resmen Anglo-Palestine Bank adını aldı ve bu ad 1948'e kadar kullanılmaya devam etti.

• The Anglo-Palestine Bank: Israel’s largest bank, Bank Leumi (National Bank) was originally founded in London as the Anglo Palestine Company. It was a subsidiary of the Jewish Colonial Trust which was founded by the Second Zionist Congress and incorporated in London in 1899. It subsequently became officially known as the Anglo-Palestine Bank and this name continued until 1948.

• Palestine Electric Company, başlangıçta 1923 yılında Pihnas Rotenberg tarafından Jaffa Electric Company adıyla kurulmuştur. Daha sonra Mandaterl Filistin'de Palestine Electricity Corporation Limited adıyla şirket olarak tescil edilmiştir.

• The Palestine Electric Company was initially founded in 1923 by Pihnas Rotenberg as the Jaffa Electric Company. It was later incorporated in Mandatory Palestine as the Palestine Electricity, Corporation Limited.

Yalnızca 1961 yılında bugünkü adını, Israel Electric Corporation Limited adını almıştır. Bugün İsrail'in en büyük sanayi şirketlerinden biridir.

It only changed its name to the current one, the Israel Electric Corporation Limited, in 1961. Today it is one of the largest industrial companies in Israel.

• Palestine Post, 1932 yılında Kudüs'te Siyonist hareketin bir parçası olarak kuruldu ve adını yalnızca 1950 yılında Jerusalem Post olarak değiştirdi. Gazetenin hedef kitlesi, Filistin'deki ve komşu ülkelerdeki İngilizce okurlar ile yurt dışındaki Yahudi okurlardı: İngiliz Manda yönetimi görevlileri, yerel Yahudiler ve Araplar, turistler ve Hristiyan hacılar. Siyonist örgütler, Jerusalem Post'u Filistin'deki İngiliz yetkililer üzerinde etki kurmak için etkili bir araç olarak görüyordu. Gazete, ilk yılında günlük yaklaşık 4000 nüsha dolaşıma ulaştı ve 1944 yılına gelindiğinde tirajı 50.000 nüshaya ulaştı.16

• The Palestine Post was established in Jerusalem in 1932 as part of the Zionist movement and only changed its name in 1950 to the Jerusalem Post. The newspaper’s targeted audiences were English readers in Palestine and neighbouring countries and Jewish readers abroad – British Mandate officials, local Jews and Arabs, tourists and Christian pilgrims. Zionist organisations considered the Jerusalem Post an effective medium for exerting influence on the British authorities in Palestine. During its first year the Palestine Post achieved a daily circulation of about 4000 copies and by 1944 its circulation reached 50,000 copies.16

Yahudi Filistin Keşif Derneği 1914 yılında, antik Filistin'e odaklanmak üzere kuruldu; 1948'den sonra adı İsrail Keşif Derneği olarak değiştirildi.

• The Jewish Palestine Exploration Society was founded in 1914 with a focus on ancient Palestine; it was renamed after 1948 as the Israel Exploration Society.

• Filistin Futbol Derneği, 1928'de Siyonist Yahudi futbol kulüpleri tarafından kuruldu; 1948'den sonra adı İsrail Futbol Derneği olarak değiştirildi.

• The Palestine Football Association was established in 1928 by Zionist Jewish football clubs; after 1948 it was renamed the Israel Football Association.

Palestine Potash Company 1930 yılında kuruldu. 1951'de şirket İsrail hükümeti tarafından kamulaştırıldı ve 1953'te adı Dead Sea Works olarak değiştirildi.

• The Palestine Potash Company was established in 1930. In 1951 the company was nationalised by the Israeli government and in 1953 it was renamed the Dead Sea Works.

• Palestine Citrograph, 1930'lar ve 1940'larda Tel Aviv'de Siyonist Yişuv tarafından yayımlanan, Filistin'deki narenciye endüstrisine adanmış aylık bir dergiydi; adı daha sonra İbranice Hadar olarak değiştirildi.

• Palestine Citrograph, a monthly journal devoted to the citrus industry in Palestine, was published in Tel Aviv in the 1930s and 1940s by the Zionist Yishuv; the name was later changed to the Hebrew Hadar.

• Filistin Ekonomik Kurumu (şimdiki adıyla İsrail Ekonomik Kurumu)

• The Palestine Economic Corporation (now the Israel Economic Corporation)

1922 yılında Amerikalı Siyonist yatırımcılar tarafından halka açık bir şirket olarak kuruldu ve ABD'de tüzel kişilik kazandı. Başlangıçta, yatırımlarını ve faaliyetlerini başka bir Amerikalı Siyonist kuruluş olan Filistin'deki Kooperatif Kurumları Merkez Bankası ile Filistin'deki Palestine Mortgage and Credit Bank Ltd ve Palestine Water Company gibi bir dizi Siyonist "Filistin" bağlı şirketi aracılığıyla yürüttü. Palestine Water Company, 1933 yılında kendisi de Palestine Economic Corporation'ın bir bağlı şirketi haline geldi ve 1949 yılında adı İsrail Su Şirketi Mekorot olarak değiştirildi; Histadrut'a bağlı bir birim oldu.

was founded by American Zionist investors in 1922 as a public company and incorporated in the US. Initially it invested and operated through another American Zionist organisation, the Central Bank of Cooperative Institutions in Palestine and a string of Zionist ‘Palestine’ subsidiary companies including the Palestine Mortgage and Credit Bank Ltd and the Palestine Water Company. The Palestine Water Company itself became a subsidiary of the Palestine Economic Corporation in 1933 and in 1949 it was renamed Mekorot, the Israeli Water Company, a division of the Histadrut.

• Palestine Endowment Funds, 1922 yılında ABD'li Siyonist liderler tarafından, Filistin'deki seçilmiş ve onaylanmış Siyonist kuruluşlara fon dağıtılmasını sağlamak amacıyla kuruldu. İsrail devleti kurulduktan birkaç yıl sonra adı İsrail Endowment Funds olarak değiştirildi. Verdiği hibelerin toplamı bugün 1 milyar doların üzerinde.

• Palestine Endowment Funds was created in 1922 by US Zionist leaders to enable the distribution of funds to selected and approved Zionist organisations in Palestine. Many years after Israel was established it was renamed Israel Endowment Funds. Its grants now total over $1 billion.

• Palestine Automobile Corporation Ltd 1934 yılında kuruldu ve Tel Aviv ile Haifa için bir Chevrolet bayisi olarak faaliyete başladı. 1937'de şirket Ford ürünlerinin tek dağıtımcılığını devraldı; Amerika Birleşik Devletleri'nde ve Avrupa'da üretilen Ford otomobillerini ve ticari araçlarını pazarladı. Şirket, İsrail'in kurulmasından sonra da birkaç yıl boyunca "Palestine" adıyla faaliyetini sürdürdü.

• The Palestine Automobile Corporation Ltd was founded in 1934 and began its activities as a Chevrolet dealer for Tel Aviv and Haifa. In 1937 the company took over the sole distributorship of Ford products, marketing Ford cars and commercial vehicles manufactured in the US and in Europe. The company continued to operate under the ‘Palestine’ name for several years after the establishment of Israel.

Flora Palaestina, İsrail Bilimler ve İnsani Bilimler Akademisi tarafından yayımlanan ve ilk kez 1966'da ortaya çıkan bir yayındır. Akdeniz kıyısından batıda, Transürdün çöllerine kadar doğuda, Lübnan dağlarından kuzeyde, Sina Çölü'ne kadar güneyde uzanan jeobotanik alandaki Palaestina bitki taksonomisi ve floristik verilerini kapsar. A. Danin tarafından hazırlanan ve 2004'te yayımlanan güncellenmiş sürüm, Distribution Atlas of Plants in the Flora Palaestina Area adını taşır.

• Flora Palaestina is a publication by the Israeli Academy of Sciences and Humanities, first appeared in 1966. It encompasses the Palaestina plant taxonomic and floristic data in the geo-botanical area between the Mediterranean coast in the west and the Transjordan deserts in the east, the mountains of Lebanon in the north and the desert of Sinai in the south. An updated version, Distribution Atlas of Plants in the Flora Palaestina Area by A. Danin, was published in 2004.