Zamanla, özellikle Vespasianus'tan itibaren (69'dan itibaren İmparator olarak)

In the course of time, and especially from Vespasian (Emperor from 69

MS 79'a kadar uzanan dönemden itibaren, Palaestina terimi eyaletin daha uzun Roma adı olan 'Syria Palaestina'nın yerini almaya başladı. Roma döneminde Palaestina'nın sınırları; Filistin'in kıyı bölgesini, İdumaea'yı, Judaea'yı, Samaria'yı, Perasa'yı (bugünkü kuzey Ürdün) ve Şam'ın güneydoğusundaki Trachonitis'i (bugünkü Arab, Lajat) kapsıyordu. Herodot'u ve klasik edebiyatı izleyen bu Roma Filistin anlayışı, ülkeyi daha geniş anlamda da ele alıyordu: bugünkü Lübnan ile Mısır arasındaki güney Levant bölgesini. İmparator Hadrianus tarafından getirilen resmî Roma eyaleti 'Syria Palaestina' adından Filistin vurgusunun giderek artmasına geçiş, Strabon, Yaşlı Plinius ve Pomponius Mela gibi önemli Roma yazarlarının eserlerinde ve Josephus ile İskenderiyeli Philo gibi klasik Yahudi yazarlarında yansımasını bulmaktadır.

to 79 AD) onwards, the term Palaestina began to supersede the longer Roman name of the province of ‘Syria Palaestina’. The territorial boundaries of Palaestina in the time of the Romans embraced the coastal region of Palestine, Idumaea, Judaea, Samaria, Perasa (northern modern Jordan) and Trachonitis (modern Arab, Lajat), south-east of Damascus. Following Herodotus and classical literature, this Roman conception of Palestine applied to the country in the wider sense: to the area of the southern Levant between modern Lebanon and Egypt. The shift in the terminology from the official Roman province of ‘Syria Palaestina’ introduced by Emperor Hadrian to more and more emphasis on Palestine is reflected in the works of important Roman writers such as Strabo, Pliny the Elder and Pomponius Mela and classical Jewish authors including Josephus and Philo of Alexandria.