Bu dönemde kurulan Filistin Kilisesi'nin yapısı, bugün de Filistin Kilisesi'nin yapısında korunmaktadır. Filistin'deki Kilise, 5. yüzyılda Bizans İmparatorluğu'nun bir uzantısı olmaktan çıkarak bağımsız bir yapı hâline geldi (özerk kiliseleşme/autocephaly); bu, Filistin'in siyasi yapısının gelişiminde önemli bir aşamaydı. Ayrıca Bizans döneminde Provincia Palaestina'nın (Büyük Filistin'in) dinî-kültürel ve coğrafi anıları, Filistin'deki yerel kiliseler tarafından canlı tutulmuştur. Bugün, "Üç İçinde Bir" Filistin'in paylaşılan anıları ve gerçekten de kurumsal süreklilikleri, Doğu Ortodoks Kudüs Patrikhanesi, yani Yunan Ortodoks Kudüs Patrikhanesi'nde (Arapça:

The structure of the Palestine Church created during this period is still preserved in the structure of the Palestine Church today. The Church in Palestine became an independent body in the 5th century (autocephaly), no longer an appendage of the empire of Byzantium, an important stage in developing the polity of Palestine. Also, the religio-cultural‒geographic memories of Provincia Palaestina (greater Palestine) under the Byzantines have been kept alive by the local churches of Palestine. Today the shared memories and indeed actual institutional continuities of the ‘Three in One’ Palestine is represented in the Eastern Orthodox Patriarchate of Jerusalem, or the Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem (Arabic:

Kanisat Al-Rum al-Ortodoks fi-Quds (Kudüs'teki Bizans Ortodoks Kilisesi), Kudüs'teki Bizans Ortodoks Kilisesi. Başlangıçta Aelia Capitolina Patrikhanesi olan bu kilise, birçok Hristiyan tarafından tüm Hristiyanlığın "ana" kilisesi olarak kabul edilmektedir. Bugün Filistin, İsrail ve Ürdün'deki çoğunlukla Arapça konuşan Ortodoks Hristiyanlar üzerinde kilise yetkisini kullanmaktadır. Filistin Ortodoks Patrikhanesi'nin merkezi Kudüs'teki Kutsal Mezar Kilisesi'dir. Kilise, 4. yüzyıl Filistin'ine kadar uzanmaktadır. Kutsal Mezar Kilisesi adı, Latince Ecclesia Sancti Sepulchri'den türemiştir. İsrailce adı olan Knesiyat ha-Kever de, Latin Haçlıların başlattığı aynı Avrupa geleneğinden gelmektedir. Ancak Filistinli Hristiyanların ve Müslümanların kullandığı Arapça ad, Kaneesat al-Qiyamah, yani Diriliş Kilisesi, Bizans Filistin'indeki Ortodoks Yunanca yer adından doğrudan türemiştir: Hz. İsa'nın "dirilişi"nin adını taşıyan Anastasis Kilisesi (Ναός της Αναστάσεως). Bu durum, Filistin yer adlarının ve yerel toponimik hafızanın, 4. yüzyıl Filistin'inin toplumsal ve tarihsel hafızasından ve Geç Antik Çağ'ın "Üç Filistin"inin baskın dini geleneklerinden bazılarını nasıl koruyabildiğinin başka bir göstergesidir.

Kanisat Al-Rum al-Ortodoks fi-Quds), the Byzantine Orthodox Church of al-Quds. Originally the Patriarchate of Aelia Capitolina, it is regarded by many Christians as the ‘mother’ church of all Christendom. Today it exercises ecclesiastical jurisdiction over the predominantly Arabic-speaking Orthodox Christians of Palestine, Israel and Jordan. The headquarters of the Palestine Orthodox Patriarchate is the Church of the Holy Sepulchre in Jerusalem. The church dates back to 4th century Palestine. The name Church of the Holy Sepulchre is derived from the Latin Ecclesia Sancti Sepulchri. The Israeli name, Knesiyat ha-Kever, is derived from the same European tradition which began with the Latin Crusaders. Yet the Arabic name used by Palestinian Christians and Muslims, the Church of the Resurrection, Kaneesat al-Qiyamah, is directly derived from the Orthodox Greek toponym of Byzantine Palestine: Church of the Anastasis (Ναός της Αναστάσεως), named after the ‘resurrection’ of Jesus. This is another way of showing how Palestinian toponyms and local toponymic memory managed to preserve some of the social and historic memories of 4th century Palestine and the dominant religious traditions of the ‘Three Palestines’ of Late Antiquity.

Üstelik Filistin, İsrail ve Ürdün'deki Ortodoks Hristiyanlar üzerindeki dinî otorite, Geç Antik Çağ'ın "Üç Filistin"i üzerindeki özerkliğinden, bağımsızlığından ve yargı yetkisinden doğrudan türemektedir.

Moreover, the religious authority over the Orthodox Christians of Palestine, Israel and Jordan is derived directly from its autocephaly, independence and jurisdiction over the ‘Three Palestines’ of Late Antiquity.

Filistin'in tarihi bu toplumsal belleği, Kilisenin ayinlerini Bizans Ritüeli'ne göre yerine getirmesiyle de yansımaktadır; bu ritüelin asıl dili, Bizans döneminde "Üç Filistin"in resmi dili olan Koine Yunancasıdır.

This social memory of historic Palestine is also reflected by the fact that the Church celebrates its liturgy in the Byzantine Rite, whose original language is Koine Greek, the official language of the ‘Three Palestines’ during the Byzantine period.

Bugün Kudüs Ortodoks Patriği Theophilos III, "Kutsal Kent Kudüs ve bütün Filistin'in Patriği" olarak tanımlanmaktadır; bu nedenle günümüzdeki "bütün Filistin" ifadesi, Bizans dönemindeki "Üç Filistin"in modern bir yeniden formülasyonudur. 2005 yılında seçilen Theophilos III, Kudüs'teki makamının kökenini 451 yılındaki Kalkedon Konseyi'ne kadar izleyebilmektedir; bu makam, Provincia Palaestina'nın (Palaestina Prima, Palaestina Secunda ve Palaestina Salutaris) tarihsel kilise yetki alanına sahiptir. Aelia Capitolina Patriği, aynı zamanda Kutsal Topraklar/Filistin/İsrail ve Ürdün'deki Doğu Ortodoks Hristiyanlarının dini lideridir; bunların çoğunluğu Filistinli ve Ürdünlü Araplardır. Seçim, 24 Eylül 2005'te, onayı gerekli görülen "üç hükümet"ten biri olarak Ürdün tarafından onaylanmıştır. İki yıl sonra, 16 Aralık 2007'de İsrail hükümeti seçimini resmen tanımıştır.

Also, today the Orthodox Patriarch of Jerusalem, Theophilos III of Jerusalem is represented as ‘Patriarch of the Holy City of Jerusalem and all Palestine’; ‘all Palestine’ of today, then, is a modern reformulation of the ‘Three Palestines’ of the Byzantine era. Elected in 2005, Theophilos III could trace his office in Jerusalem to the Council of Chalcedon in 451, an office with historical ecclesiastical jurisdiction over Provincia Palaestina (Palaestina Prima, Palaestina Secunda and Palaestina Salutaris). The Patriarch of Aelia Capitolina is also the religious leader of Eastern Orthodox Christians in the Holy Land/Palestine/Israel and Jordan, who are predominantly Palestinian and Jordanian Arabs. The election was endorsed by Jordan on 24 September 2005, as one of the ‘three governments’ whose endorsement is apparently required. Two years later, the Israeli government officially recognised his election on 16 December 2007.