3.5 Sezarya-Filistin'in Yükselişi - Filistin: Dört Bin Yıllık Bir Tarih | Quran Course

3.5 Sezarya-Filistin'in Yükselişi - Filistin: Dört Bin Yıllık Bir Tarih | Quran Course

0% read · 1 min left

Filistin: Dört Bin Yıllık Bir Tarih Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

3.5 Sezarya-Filistin'in Yükselişi

3.5 The Rise Of Caesarea-palaestina

by Nur Masalha1 min readViewed 207 times

Romalılar Filistin'i Akdeniz bölgesine doğru yeniden yönlendirdi; bunun sonucunda sahil kenti Caesarea Maritima'nın (Yunanca: Parálios Kaisáreia; Παράλιος Καισάρεια) kuruluşu ve ardından olağanüstü bir yükselişi gerçekleşti. Bu kent, aynı zamanda ünlü biçimde Caesarea-Palaestina (ya da 'Filistin'in Sezaresi') olarak da biliniyordu. Yüzyıllar boyunca Caesarea-Palaestina, Filistin'in başkenti ve Akdeniz bölgesinin en önemli kültür merkezlerinden biri olarak hizmet verdi; fiilen Atina ve İskenderiye gibi iki büyük kentin yerini aldı. Başlangıçta Akdeniz kıyısında Filistin/Fenike kökenli bir köy olan Caesarea-Palaestina, Augustus Caesar'ın onuruna adlandırılmış olup Suriye-Palaestina eyaletinde terhis edilmiş gazilere ayrılan dört Roma yerleşiminden (coloniae) biri haline geldi (Butcher 2003: 230).

The Romans reoriented Palestine towards the Mediterranean region and this resulted in the establishment and subsequent spectacular rise of the coastal city of Caesarea Maritima (Greek: Parálios Kaisáreia; Παράλιος Καισάρεια), which was also famously known as Caesarea-Palaestina (or ‘Caesarea of Palestine’). For centuries Caesarea-Palaestina would serve as the capital of Palestine and one of the most important cultural centres in the Mediterranean region, in effect replacing the two great cities of Athens and Alexandria. Originally a Palestinian/Phoenician village on the Mediterranean coast, Caesarea-Palaestina became one of four Roman settlements (coloniae) for demobilised veterans in the province of Syria-Palaestina (Butcher 2003: 230), named in honour of Augustus Caesar.

Sezariye-Palestina, Yahudi tarihçi Flavius Josephus tarafından 1. yüzyılda kaleme alınan Yahudi Savaşı (1981) adlı eserinde ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Roma'nın Filistin'deki yönetim merkezi olan Sezariye, zamanla ülkenin en büyük ve en önemli kenti hâline gelmiş; Roma ve Bizans Filistin'inin ekonomik ve siyasal merkezi olmuştur. Roma İmparatoru Hadrianus'un (MS 132-136) hükümdarlığının son yıllarında yürütülen Yahudi Bar Kokhba isyanı ve savaşının ardından bu üstünlüğü daha da artmıştır. Kent ve büyük limanı Hadrianus tarafından kapsamlı biçimde yeniden inşa edilmiş, en gelişmiş döneminde şehir yaklaşık bin dönümlük bir kentsel alana yayılmış, bu da Kudüs'ün neredeyse beş katı büyüklüğe karşılık gelmiştir. Sezariye'nin ve Provincia Palaestina'nın diğer kentlerinin görkemi ve fiziksel özellikleri, Roma kaynaklarında sıkça övülmüştür. Roma askeri ve tarihçisi olan, MS 4. yüzyılda Suriye veya Fenike'de Yunanca konuşan pagan bir ailede doğan ve eserleri İngiliz tarihçi Edward Gibbon tarafından çok değer verilen Ammianus Marcellinus, MS yaklaşık 380 yılında Provincia Palaestina'yı şöyle anlatır:

Caesarea-Palaestina was described in detail by the 1st century Roman Jewish historian Josephus in his work The Jewish War (1981). As the headquarters of the Roman government in Palestine, Caesarea gradually became the largest and most important city in the country and the economic and political hub of Roman and Byzantine Palestine. Its predominance was elevated further after the Jewish Bar Kochba revolt and war, waged in the course of the later years of the Roman Emperor Hadrian (132‒136 AD). The city and its big harbour were extensively rebuilt by Hadrian and at its height the city covered an urban area of nearly a thousand acres – almost five times the size of Jerusalem. Praise for the splendour and physical attributes of Caesarea and other cities of Provincia Palaestina were common in Roman sources. Ammianus Marcellinus, a 4th century Roman soldier and historian, born to a Greekspeaking pagan family in Syria or Phoenicia – whose work was highly regarded by English historian Edward Gibbon – describes Provincia Palaestina in c. 380 AD as follows: