افزایش دارایی به شیوهها و ابزارهایی بستگی دارد که برای تولید آن به کار گرفته میشود. اما افزایش مالکیت این دارایی به شیوهای بستگی دارد که فرد از طریق آن مالکیتش را افزایش میدهد. نظام اقتصادی ربطی به افزایش دارایی ندارد؛ بلکه این نظام با افزایش مالکیت سروکار دارد. اسلام در افزایش دارایی دخالت نکرده و انسان را در شیوهها و ابزارهایی که خود برای این کار مناسب میداند آزاد گذاشته است. اما اسلام در افزایش مالکیت دارایی دخالت کرده و قواعد آن را بیان نموده است. افزایش مالکیت به حدودی محدود است که شارع تعیین کرده و نباید از آنها تجاوز شود. شارع راهنماهای کلی برای تعیین شیوهی افزایش مالکیت قرار داده است و (صلی الله علیه وسلم) جزئیات این راهنماها را به مجتهدان واگذارده تا بر اساس فهم خود از رویدادها آنها را استنباط کنند. با این حال، شارع برخی شیوهها را منع کرده است. بدین ترتیب، معاملات و قراردادهایی را که با آنها میتوان مالکیت را افزایش داد، و قراردادهایی را که فرد از افزایش مالکیت با آنها بازداشته شده، بیان فرموده است.

The increase of property is related to the styles and means used to produce it. However, increasing ownership of this property is related to the manner by which the person increases this ownership. The economic system has nothing to do with the increase of property; rather the system is involved with the increase of ownership. Islam did not interfere with the increase of property, and it left man to increase property by the styles and means, which He considers suitable for doing so. Islam does however interfere with the increase of ownership of property and has explained its rules. The increase of ownership is restricted by the limits given by the Lawgiver, which may not be transgressed. The Lawgiver has placed general guidelines to determine the manner by which ownership may be increased, and He (pbuh) left the scholars (Mujtahideen) to deduce the details of these guidelines from them based on their understanding of the incidents. However, the Lawgiver did prevent certain manners. Thus He explained the transactions and contracts with which ownership may be increased and those with which the person is prevented from increasing the ownership.

با بررسی روشن می‌شود که اموال در این زندگی دنیا به سه چیز محدود است: زمین، اموالی که از مبادلهٔ اشیاء حاصل می‌شود، و اموالی که از تبدیل اشیاء از یک شکل به شکل دیگر به دست می‌آید. اموری که انسان برای به دست آوردن مال یا افزایش آن با آنها سروکار دارد عبارت‌اند از کشاورزی، تجارت و صنعت. بدین ترتیب، شیوه‌هایی که انسان به وسیله‌ آنها مالکیت خود را بر اموال افزایش می‌دهد، باید موضوع بحث در نظام اقتصادی باشد. کشاورزی، تجارت و صنعت، شیوه‌ها و وسایلی هستند که برای تولید مال به کار می‌روند، و احکام مربوط به آنها نشان‌دهندهٔ روشی است که انسان به وسیلهٔ آن مالکیت خود را بر اموال افزایش می‌دهد.

Upon examination, one finds the properties in this worldly life to be limited to three things which are: land, property which results from the exchange of things, and property which results from transforming things from one form to another. Things which man deals with to obtain property or to increase it are agriculture, trading, and industry. In this way, the manners by which the person increases his ownership of property must be a subject of discussion in the economic system. Agriculture (farming), trading and industry are styles and means used to produce property and the rules related to them show the manner by which the person increases his ownership of property.

شرع قواعدِ کشاورزی را با بیانِ احکامِ زمین و آنچه به آن مربوط است، توضیح داده است. همچنین قواعدِ تجارت را با بیانِ احکامِ فروش، شرکت‌ها و امورِ مرتبط با آن‌ها بیان کرده است. و نیز قواعدِ صنعت را با بیانِ احکامِ کارگر و تولید توضیح داده است. در مورد محصولاتِ صنعت، آن‌ها در تجارت گنجانده می‌شوند. بدین‌ترتیب، افزایشِ مالکیت به وسیلۀ احکامِ شرع محدود می‌شود؛ یعنی احکامِ زمین و امورِ مرتبط با آن، فروش و شرکت‌ها و اموری که به آن‌ها مربوط است، و همچنین احکامِ کارگر و تولید.

Shar’a explained the rules of farming by manifesting the rules of land and that which is related to it. It also explained the rules of trading by manifesting the rules of selling and companies and related matters. It also explained the rules of industry by manifesting the rules of the labourer and manufacturing. With regard to the products of industry, they are included in trading. Increase of ownership is thus restricted by the rules of the Shar’a, which are the rules of lands and related matters, selling and companies and matters related to them and also the rules of the labourer and manufacturing.