هنگام بررسی دقیق هر یک از دارایی‌های مالی، چه آن‌ها که به‌طور طبیعی وجود دارند، مانند قارچ، و چه آن‌ها که با تلاش انسان پدید می‌آیند، مانند نان یا خودرو، به‌روشنی نشان می‌دهد که به‌دست آوردن آن‌ها نیازمند کار و تلاش است.

Close examination of any of the property assets, whether they exist naturally, like a mushroom or whether they exist by man’s effort, such as a loaf or a car, clearly suggests that their acquisition requires work.

واژهٔ «عمل» (کار) معنایی گسترده دارد که انواع و شکل‌های گوناگون و نتایج متفاوتی را دربر می‌گیرد؛ از این رو شریعت، کلمهٔ «عمل» را در معنای مطلق و بی‌تعریف رها نکرده است. همچنین آن را به‌صورت کلی تعریف نکرده، بلکه شکل‌های خاصی از کار را برشمرده است. شریعت انواع کار و آنچه را که وسیلهٔ مالکیت شمرده می‌شود، بیان کرده است. با بررسی احکام الهی که کار را توصیف می‌کنند، روشن می‌شود که انواع کار مشروع که وسیلهٔ معتبر برای تملک مال‌اند، چنین‌اند:

The term ’Amal (work) has a wide meaning encompassing numerous types and forms and has various results, therefore the Shar’a (divine legislation) did not leave the word ‘Amal in its absolute form without definition. It also did not define ‘Amal in a general form but mentioned certain specific forms of work. It demonstrated the types of work and those that are accepted to be means of ownership. By examining the divine rules that describe work, it appears that the types of legal work, which are a valid means of possessing property, are the following:

۱. آباد کردنِ زمینِ بی‌صاحب (موات)

1. Cultivation of unused (dead) land.

۲. استخراج آنچه در درون زمین یا در هوا موجود است۔

2. Extracting that which exists inside the earth, or in the air.

شکار کردن

3. Hunting.

۴. دلالی (سمسره) و کارگزاری با کمیسیون (دلاله)

4. Brokerage (Samsara) and Commission Agency (Dalala).

۵. شراکتِ بدن و سرمایه (مضاربہ)

5. Partnership of body and capital (Mudharaba).

۶. مُساقات

6. Sharecropping (Musaqat).

۷. کار کردن برای دیگران در ازای مزد.

7. Working for others for a wage.