هر صاحب زمینی موظف است از زمین خود بهره ببرد. مالکی که برای بهره‌برداری از زمین به کمک نیاز دارد، از بیت‌المال یاری می‌شود. اگر او سه سال پیاپی از بهره‌برداری از زمین غفلت کند، زمین از او گرفته شده و به شخص دیگری داده می‌شود. عمر بن الخطاب گفت: «کسی که چیزی را حصارکشی کند، پس از سه سال حقی در آن ندارد.» یحیی بن آدم از عمرو بن شعیب روایت کرده که گفت: «پیامبر ﷺ زمینی را به برخی از مردم قبیله مزینه یا جهینه واگذار کرد و آنان آن را رها کردند. دیگران آمدند و آن را کشت کردند. عمر گفت: "اگر این زمین را من یا ابوبکر واگذار کرده بودیم، آن را به آنان بازمی‌گرداندم، اما چون رسول خدا ﷺ آن را واگذار کرده است، چنین نمی‌کنم." و گفت: "هر کس زمینی را سه سال رها کند و از آن بهره نبرد و شخص دیگری آمده و از آن بهره ببرد، آن زمین از آن او می‌شود."» مقصود عمر از سخنانش این است که زمین بیش از سه سال بهره‌برداری نشده بود. اگر واگذاری از سوی ابوبکر بود، کمتر از سه سال گذشته بود و اگر از سوی عمر بود نیز کمتر از سه سال گذشته بود. اما واگذاری از سوی رسول خدا ﷺ بود و بیش از سه سال گذشته بود، پس نمی‌شد آن را به کسانی که زمین به آنان واگذار شده بود بازگرداند.

Every landlord is obliged to use his land. The owner, who is in need of help for using the land, is helped by the Bait ul-Mal. If He neglects the use of the land for three continuous years it is taken from Him and given to another person. ’Umar ibn Al-Khattab said: “The one who fences (something) has no right in it after three years.” Yahya ibn Adam reported from Amru ibn Shu’aib, who said: “The Prophet (pbuh) granted land to some people from Mazina or Johaina and they neglected it. Other people came and cultivated it. ’Umar said: ‘If the land was granted by me or by Abu Bakr, I would have returned it back (to those people). But since it was granted by the Messenger of Allah (pbuh) I would not.’ And He said: ‘Whoever neglected a land for three years without using it and another person came and used it, it becomes his.”’ What is meant by the words of ’Umar is that the land was not used for more than three years. If it was a grant from Abu Bakr, then less than three years had passed and if it was from ‘Umar, less than three years had passed as well. As a grant from the Messenger of Allah (pbuh), however more than three years had passed, so it could not be returned back to those who were given the grant.