تجارت خارجی عبارت است از روابط دولت با دیگر دولت‌ها، مردم و ملت‌ها از زاویه‌ی تجاری. به بیان دیگر، این مدیریت امور تجاری امت از زاویه‌ی خارجی است. این سیاست باید بر مبانی مشخصی استوار باشد و باید به آن پایبند بود. دیدگاه ملت‌ها درباره‌ی تجارت خارجی بر حسب دیدگاه‌های گوناگونی که درباره‌ی زندگی دارند متفاوت است، و از این رو هر ملتی روابط خود با ملت‌های خارجی را بر همین اساس تعیین می‌کند. دیدگاه یک ملت درباره‌ی تجارت خارجی نیز بر حسب دیدگاه او درباره‌ی منافع اقتصادی خودش متفاوت خواهد بود، که هدفش دستیابی به سود اقتصادی است.

Foreign trade is the relationship of the State with other states, peoples and nations from a commercial angle. In other words, it is the management of the Ummah’s commercial affairs from a foreign angle. This policy should be based on specific fundamentals, and it should adhere to. The nations’ viewpoints about foreign trade vary according to the various viewpoints they hold about life, and each nation would therefore determine her relationships with foreign nations accordingly. A nation’s viewpoint about foreign trade would also vary according to her viewpoint about her own economic interests, aimed at achieving economic gain.

بنابراین توجه می‌کنیم که برای سوسیالیست‌ها، رابطه تجارت خارجی بر پایه دیدگاه سوسیالیستی آنان درباره توسعه جهان استوار است. زیرا، هرچند آنان سودهای اقتصادی را مشاهده می‌کنند، کالاها را بر اساس کشورهایی که با آنها داد و ستد می‌کنند طبقه‌بندی می‌نمایند. برای نمونه، آنان می‌کوشند به سوریه ادوات کشاورزی، کود، داروها، تجهیزات صنعتی برای تولید کالاهای مصرفی مانند پنیر و پوشاک، و نیز ادوات شخم‌زنی و مانند آن بفروشند. این کار، از دیدگاه آنان، به پیشرفت در مسیر سرمایه‌داری یاری می‌رساند. اگر کالایی وارد می‌کردند، تنها کالایی را وارد می‌کردند که تولید را بهبود بخشد و به آنچه بدان نیاز دارند، هرچند این رویه اکنون رو به کاهش است. این در واقع در تضاد با سیاست‌های کشورهای سرمایه‌داری، مانند بریتانیا برای نمونه، است که همواره به دنبال سود مادی است و مفهوم مصلحت‌اندیشی را در قلب سیاست تجارت خارجی خود قرار می‌دهد. او تا زمانی که به سود اقتصادی دست یابد، کالاها را به همه مردم و ملت‌ها می‌فروشد. اما سیاست آمریکا در محدود کردن تجارت با روسیه و چین به انواع خاصی از کالاها و ممنوعیت کامل انواع دیگر، به دیدگاه مربوط نیست، بلکه به سیاست جنگی آن مربوط است. این به آن دلیل است که او این دو کشور را دولت‌های بالقوه متخاصم می‌داند، هرچند که در عمل با او در جنگ نیستند. افزون بر این، سیاست تجاری آمریکا بر پایه مصلحت‌اندیشی استوار است.