۳.۱ مالکیت خصوصی - نظام اقتصادی اسلام | Quran Course

۳.۱ مالکیت خصوصی - نظام اقتصادی اسلام | Quran Course

0% read · 1 min left

نظام اقتصادی اسلام Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۳.۱ مالکیت خصوصی

3.1 Private Ownership

by Taqiuddin an-Nabhani1 min readViewed 85 times

بخشی از سرشت انسان این است که کار کند تا نیازهایش را برآورده سازد، و برای برآوردن این نیازها مالک دارایی شود، و بر این اساس برای به دست آوردن این مالکیت تلاش کند. برآوردن نیازهای انسان امری اجتناب‌ناپذیر است که انسان نمی‌تواند از آن دست بکشد. بنابراین، افزون بر این‌که بخشی از سرشت انسان است، به دست آوردن ثروت توسط انسان نیز امری اجتناب‌ناپذیر است. هر تلاشی برای بازداشتن انسان از مالک شدن ثروت، با سرشت او در تضاد خواهد بود، و هر تلاشی برای محدود کردن مالکیت او به مقدار معین نیز با سرشت انسان در تضاد است. از این رو، ایستادن در برابر انسان و به دست آوردن ثروت، یا ایستادن در برابر او و تلاش‌هایش برای رسیدن به این دست‌یابی، امری خلاف طبیعت خواهد بود.

It is part of man’s nature to work so as to satisfy his needs and to possess property in order to satisfy these needs and accordingly to strive for this possession. Satisfying man’s needs is an inevitable matter that man cannot desist from. In addition to being part of man’s nature, man’s acquisition of wealth is thus an inevitable matter. Any attempt to prevent man from possessing wealth would be contradictory to his nature and any attempt to restrict his possession to a certain quantity would also be contradictory to human nature. It would, therefore, be unnatural to stand between man and his acquisition of wealth, or to stand between Him and his efforts to achieve this acquisition.

این تحصیل نباید به انسان واگذار شود تا برای به دست آوردن آن بکوشد، یا آن را بر حسب میل خود صرف کند؛ زیرا این کار موجب شرّ و فساد می‌شود و به هرج و مرج و بی‌نظمی می‌انجامد. این امر به سبب تفاوت میان مردم در توانایی‌ها و در نیازهای آنان برای برآورده شدن، اجتناب‌ناپذیر است. اگر مردم به حال خود رها شوند، تنها افراد نیرومند ثروت را به دست خواهند آورد و ضعیفان از آن محروم خواهند ماند؛ بیماران و ناتوانان هلاک خواهند شد و افراد حریص زیاده‌روی خواهند کرد. بنابراین، امکان دادن به مردم برای به دست آوردن ثروت و کوشش برای رسیدن به آن باید به گونه‌ای باشد که برآورده شدن نیازهای اساسی همه مردم را تضمین کند. همچنین باید امکان برآوردن میل آنان به به دست آوردن تجملات را نیز تضمین کند. از این رو، ضروری است که این تحصیل به روشی معین محدود شود که در آن سادگی حاصل شود، تا تحصیل آن با وجود تفاوت در توانایی‌ها و نیازهای مردم، در دسترس همه باشد. این روش همچنین باید با سرشت انسان سازگار باشد تا نیازهای اساسی را برآورده کند و مردم را قادر سازد تا تجملات خود را فراهم آورند. بنابراین، ضروری است که مالکیت از جهت کیفیت تعیین شود و با لغو مالکیت مخالفت گردد، زیرا این امر با سرشت انسان در تضاد است. همچنین لازم است با محدود کردن مالکیت به مقادیر معین مخالفت شود، زیرا این امر کوشش انسان برای به دست آوردن ثروت را محدود می‌کند و بدین‌سان با سرشت او در تضاد است. آزادی مالکیت نیز باید به چالش کشیده شود، زیرا موجب شرّ و فساد و در نتیجه روابط آشفته میان مردم می‌شود. اسلام مالکیت فردی را مجاز می‌داند و روش آن را، نه مقدار آن را، مطابق با سرشت انسان تعیین می‌کند. همچنین روابط میان مردم را سامان داده و بدین‌سان انسان را قادر ساخته است که همه نیازهای خود را برآورده کند.

This acquisition should not, however, be left to man to achieve, strive for, or dispose of as He wishes, as this would cause evil and corruption resulting in anarchy and disorder. This is inevitable due to the disparity between people in their abilities and in their needs for satisfaction. If they were left to their own devices, only the strong would acquire the wealth and the weak would be deprived of it; the sick and the incapable would perish and the greedy would be excessive. Enabling the people to acquire wealth and strive to achieve it must therefore proceed in a way that guarantees the satisfaction of the basic needs for all the people. It should also guarantee the possibility of people being able to satisfy their desire to acquire luxuries. It would, therefore, be imperative to confine this acquisition to a specific method, in which simplicity is achieved, so as to make the acquisition within reach of all people despite the disparity in their abilities and their needs. This method would also conform to human nature so as to satisfy the basic needs and enable people to fulfil their luxuries. It would thus be imperative for the ownership to be determined in quality and to resist the abolition of ownership, as this contradicts human nature. It is also necessary to resist the confinement of ownership to specific quantities, as this restricts man’s striving to acquire wealth, thus contradicting his nature. The freedom of ownership should also be challenged as it causes evil and corruption resulting in chaotic relationships between people. Islam allows individual ownership and defines its method rather than its quantity, in accordance with human nature. It also organised the relationships between people and thus enabled man to satisfy all of his needs.