هر سال، کشورهای دموکراتیک بودجه‌ی عمومی کشور خود را تنظیم می‌کنند. واقعیت بودجه در کشور دموکراتیک این است که خود بودجه به‌صورت قانونی تحت عنوان «لایحه‌ی بودجه» یا «قانون بودجه» برای سال معین صادر می‌شود. سپس پارلمان آن را پس از بحث و بررسی تصویب می‌کند و به‌عنوان قانون لازم‌الاجرا می‌سازد؛ در این بحث، اعتبارات بودجه نیز یک‌به‌یک و مبلغ تخصیص‌یافته به هر بند نیز تک‌تک بررسی می‌شود. هر اعتبار در واقع جزء جدایی‌ناپذیر بودجه است و این اعتبارات به‌صورت یکجا به رأی گذاشته می‌شوند، نه به‌تنهایی. از این رو، پارلمان می‌تواند آن را به‌طور کامل بپذیرد یا به‌طور کامل رد کند، هرچند در مرحله‌ی بحث حق دارد آن را بند به بند و مبلغ به مبلغ مورد گفتگو قرار دهد. قانون بودجه از چند ماده تشکیل می‌شود. یکی از این مواد برای نشان دادن اعتباراتی تنظیم می‌شود که برای هزینه‌های آتی دولت در سال مالی‌ای که بودجه برای آن تنظیم شده، اختصاص یافته است. ماده‌ی دیگری برای نشان دادن برآورد دولت از درآمدهای سال مالی آینده تنظیم می‌شود. مواد دیگری برای تعیین هزینه‌های برخی نهادها تدوین می‌شوند، در حالی که مواد دیگری برای برآورد درآمدهای برخی نهادها نوشته می‌شوند. همچنین، برخی مواد برای اعطای اختیارات الزامی متعدد به وزیر دارایی تدوین می‌شوند. در هر ماده به جدولی ارجاع داده می‌شود که بخش‌های بودجه را در بر دارد و توضیح می‌دهد که هر ماده از نظر هزینه‌ها و درآمدها چه چیزی را شامل می‌شود؛ سپس در هر ستون، اقلام آن بخش فهرست می‌شوند، و آنگاه جمع کل مبلغ هر قلم در آن بخش در جدول ذکر می‌شود. بودجه‌ی هر سال بر این اساس تنظیم می‌شود، با تغییرات جزئی که متناسب با رویدادهای گوناگون در آن اعمال می‌شود. همچنین تغییرات فرعی متعددی در بودجه‌ی هر کشور دموکراتیک صورت می‌گیرد و این نیز متناسب با رویدادهای گوناگون است.