یکی دیگر از راه‌های مالکیت، ارث است که با متن قطعی (قطعی‌الدلاله و قطعی‌الثبوت) قرآن ثابت شده و دارای قواعد لفظی مشخصی است که مشمول استدلال عقلی نمی‌شود. اگرچه قرآن جزئیات ارث را بیان کرده، این احکام تفصیلی، در واقع راهنمایی‌های کلی‌اند. خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Another means of property ownership is inheritance, which is established by the definite (Qat’i) text of the Qur’an, and it has certain literal rules which are not subject to reasoning. Although the Qur’an has stated the details of inheritance, these detailed rules are general guidelines. Allah (swt) says,

«درباره (میراث) فرزندانتان: برای پسر، برابر با سهم دو دختر است، و اگر (فرزندان) بیش از دو زن باشند، سهم آنان دو سوم میراث است.» [النساء: ۱۱] ما از این سخن (خداوند) احکام بسیاری را درمی‌یابیم. درمی‌یابیم که فرزند پسر دو برابر آنچه فرزند دختر می‌برد، می‌برد. همچنین درمی‌یابیم که فرزند پسر، در مواردی که فرزند (زنده‌ای) وجود ندارد، همچون فرزند شمرده می‌شود، زیرا فرزندان پسر در واژه «فرزندان» داخل‌اند. این برخلاف فرزندان دختر است که در مواردی که فرزند (زنده‌ای) وجود ندارد، مانند فرزندان پسر با آنان رفتار نمی‌شود، زیرا فرزندان دختر از نظر لغوی در واژه «فرزندان» داخل نیستند. همچنین درمی‌یابیم که اگر فرزندان زن باشند و شمارشان بیش از دو باشد، آنان در دو سوم میراث سهیم‌اند. پیامبر ﷺ برای دو زن سهمی برابر با کسانی قرار داد که بیش از دو نفرند، و صحابه (رضی الله عنهم) در این موضوع اجماع کردند. پس حکم درباره دو زن همان حکم درباره بیش از دو زن است. این احکام از معنای کلی آیه برداشت شده‌اند. بر پایه این احکام، وارث سزاوار سهم خود از میراث است. بنابراین، یکی از اسباب مالکیت، میراث است، بر اساس احکام آن که در قرآن، سنت و اجماع صحابه (رضی الله عنهم) به تفصیل آمده‌اند.

“Concerning (the inheritance) for your children: to the male is the equivalent of the portion of two females, and if they (children) were women more than two, then theirs is two-thirds of the inheritance.” [An-Nisa: 11] We understand many rules from His speech. We understand that the male child takes double that which the female child takes. We also understand that the child of the son is treated as the child in cases where there are no (living) children, because the children of the male child (son) are included in the word ‘children.’ This is contrary to the children of the daughter, who are not treated like the children of the son where there are no (living) children. Because the children of the daughter are not included linguistically in the word ‘children.’We understand also that if the children were females, and more than two in number, then they share in twothirds of the inheritance. The Prophet (pbuh) made for the two females a portion equivalent to those who are more than two, and the Sahabah (companions) (ra) made Ijma’a (consensus) on that matter. So the rule in regard to the two females is the same rule for more than two females. These rules have been understood from the general meaning of the verse. According to these rules, the inheritor deserves his portion of the inheritance. Thus, one of the means of property ownership is the inheritance according to its rules, which are detailed in the Qur’an, Sunnah and the Ijma’a of the Sahabah (ra).

الإرث يُعدّ من الوسائل التي يتفرّق بها المال؛ وإن لم يكن تفرّق المال علّةً للإرث، بل هو مظهرٌ لحقيقته. فإذا أُبيحت حيازة المال، فقد يتراكم في أيدي قلّةٍ من الناس في حياتهم. ولكي لا يستمرّ هذا التراكم بعد موتهم، لا بدّ من وسيلةٍ لتوزيع المال بين الناس. ويُلاحَظ في الواقع أنّ الإرث هو الوسيلة الطبيعية لتوزيع هذا المال. وبالتأمّل يتبيّن أنّ هناك ثلاث حالاتٍ للإرث يتفرّق بها المال:

Inheritance is one of the means by which the wealth is broken up; though the breaking up of the wealth is not an Illah (reason) for the inheritance, rather it is a manifestation of its reality. Once the wealth has been allowed to be possessed, it may then accumulate in the hands of a few individuals during their life. In order that such accumulation of wealth does not continue after their death, it is then necessary to have a means to divide the wealth amongst the people. It is observed in reality that the inheritance is the means of dividing this wealth naturally. Through examination, it is apparent that there are three cases of inheritance by which the wealth is broken up:

الف. حالت اول این است که وارثان طبق قوانین ارث، تمام میراث را می‌برند، به گونه‌ای که تمام دارایی میان آنان تقسیم می‌شود.

a. The first case is when the inheritors take the whole inheritance according to the laws of inheritance, whereby all the wealth is distributed amongst them.

ب. حالت دوم آن است که وارثانی که بر اساس قواعد ارث تمام مال را ببرند وجود نداشته باشند. مثال آن این است که شوهری بمیرد و تنها همسری از او باقی بماند، یا همسری بمیرد و تنها شوهری از او باقی بماند. در چنین مواردی، زن تنها یک چهارم مال را می‌برد و شوهر تنها نصف مال را، و باقی مال در هر دو صورت به بیت‌المال سپرده می‌شود.

b. The second case is when there are no inheritors who are entitled to take the whole property according to the rules of inheritance. Such a case would be if a husband died leaving behind only a wife or a wife died leaving behind only a husband. In such instances the wife takes only a quarter of the inheritance, and the husband takes only half of the property, while the rest of the inheritance in both cases is left to the Bait ul-Mal.

ج. حالت سوم این است که هیچ وارثی به هیچ وجه وجود نداشته باشد؛ در این صورت تمام دارایی به بیت المال سپرده می‌شود، یعنی به دولت واگذار می‌گردد.

c. The third case is that when there is absolutely no inheritor at all, and in this case the whole property is put in the Bait ul-Mal, in other words it is left to the State.

ثروت بدین ترتیب تقسیم می‌شود و مال به وارثان منتقل می‌گردد، و در نتیجه گردش مال در میان مردم در یک چرخهٔ اقتصادی ادامه می‌یابد. مال در دست شخص خاصی باقی نمی‌ماند تا ثروت در آن انباشته شود.

The wealth is thus broken up and the property is transferred to the inheritors, where the exchange of the property resumes in an economic cycle amongst the people. The property is not kept in the hands of a particular person where the wealth accumulates.

میراث یکی از وسایل قانونی مالکیت است؛ بنابراین هر کس چیزی را به ارث ببرد، آن را به طور قانونی مالک می‌شود. پس میراث یکی از راه‌های کسب مالکیت است که شریعت اسلامی آن را مجاز دانسته است.

Inheritance is a legal means of property ownership, so anybody who inherits a thing owns it legally. Thus the inheritance is one of the means of property ownership, which the Islamic Shari’ah has permitted.