اجارہ یعنی کرائے پر لینے یا دینے میں کسی چیز کے فائدے سے بہرہ مند ہونا ہوتا ہے۔ جہاں تک کارکن کا تعلق ہے، اس کو کرائے پر لینے کا مطلب اس کی محنت سے فائدہ اٹھانا ہے۔ کارکن کو اجرت پر رکھتے وقت ضروری ہے کہ کام، کام کی مدت، اجرت اور محنت کی مقدار کو متعین کیا جائے۔ کام کو اس طرح متعین کرنا ضروری ہے کہ وہ مجہول نہ رہے، کیونکہ مجہول کام پر مبنی اجارہ فاسد ہے۔ یہ بھی ضروری ہے کہ کام کی مدت متعین کی جائے، جیسے روزانہ، ماہانہ یا سالانہ۔ اسی طرح کارکن کی اجرت بھی متعین ہونی چاہیے۔ ابنِ مسعودؓ نے کہا: نبی ﷺ نے فرمایا: "اگر تم میں سے کوئی کسی کارکن کو اجرت پر رکھے تو اسے اس کی اجرت بتا دے۔" یہ بھی ضروری ہے کہ کارکن جتنی محنت کرے گا اسے متعین کیا جائے۔ چنانچہ کارکن سے ایسا کام طلب کرنا جائز نہیں جو اس کی استطاعت سے باہر ہو۔ اللہ تعالیٰ کا فرمان ہے:

Hiring involves utilising the benefit of the hired thing. With regard to the worker, hiring is utilising his effort. It is necessary in hiring a worker, to define the work, the period of work, the wage and the effort. The work has to be defined so as not to become unknown, because hiring based on unknown work is invalid (Fasid). It is also necessary to define the period of work, such as daily, monthly or yearly. Similarly, the wage of the worker has to be defined. Ibn Mas’oud said: The Prophet (pbuh) (pbuh) said: “If any one of you employed a worker then He has to inform Him of his wage.” It is also necessary to define the effort that the worker has to expend. Accordingly it is not allowed to demand of the worker work that is beyond his capacity. Allah (swt) said:

«لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا» [البقرہ: ۲۸۶]،

“Allah burdens not a person beyond his scope.” [Al-Baqarah: 286],

پیامبر ﷺ فرمودند: «اگر چیزی را به شما امر کردم، تا جایی که می‌توانید از آن انجام دهید»، به روایت بخاری و مسلم از ابوهریره. کارگر نباید به تلاشی وادار شود جز آنچه در توان معمول او باشد. از آنجا که هیچ معیار دقیقی برای سنجش تلاش وجود ندارد، تعیین تعداد ساعات کار روزانه بهترین اندازه‌گیری ممکن است. افزون بر این، نوع کار نیز باید مشخص شود، مانند کندن خاک سخت یا نرم، آهنگری فلز یا بریدن سنگ. این نیز میزان تلاش را تعیین می‌کند. بدین ترتیب کار با بیان نوع آن، مدت، دستمزد و تلاشی که در آن صرف می‌شود تعریف می‌گردد. وقتی شریعت استخدام کارگر را جایز دانسته، برای تعریف کار او از نظر نوع، مدت، دستمزد و تلاش مقرراتی وضع کرده است. دستمزدی که کارگر در برابر انجام کار دریافت می‌کند، مالی است که او بر اثر تلاشی که صرف کرده به دست آورده است.

The Prophet (pbuh) (pbuh) said: “If I commanded you of something, do of it as much as you can”, as narrated by Bukhari and Muslim from Abu Hurairah. The worker should not be asked to undertake effort except that which is within his ordinary capacity. As a real scale cannot measure effort, defining the number of working hours every day is the best possible measure. In addition the type of work has to be defined as well, such as digging hard or soft soil, forging a metal or cutting stones. This also determines the amount of effort. The work would have thus been defined by stating its type, duration, wage and the effort spent in it.When Shar’a allowed employing a worker, it laid out provision for defining his work in terms of the type, duration, wage and effort. The wage received by the worker, in return for his execution of the work, is the property He accrued as a result of the effort He spent.