ربا (ربا خواری) عبارت است از گرفتنِ مالی در برابرِ مالی دیگر از همان جنس، به صورتِ نابرابر. صرافی (الصَّرف) عبارت است از گرفتنِ مالی در برابرِ مالی دیگر از طلا و نقره‌ای از همان جنس، به صورتِ برابر، یا از دو جنسِ مختلف، به صورتِ برابر یا با افزونی. مبادله تنها در معامله می‌تواند رخ دهد؛ اما ربا تنها در یک معاملۀ خرید و فروش (البَیع)، در وام (القَرض) یا در سلَم (خرید پیشین) می‌تواند رخ دهد. داد و ستد (البَیع) عبارت است از مبادلۀ مالی با مال که منجر به تبادل دارایی می‌شود؛ و این کار برای ما مجاز است، زیرا خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Riba (usury) is the practice of taking property for another property of the same type unequally. The money exchange (Sarf) is the practice of taking a property for another property from gold and silver of the same type equally, or of two different types equally or preferentially. The exchange can only take place in trade, as for usury, it can only happen in a trade (Bay’u) transaction, in a loan (Qardh) or in a Salam (forward buying). Trading (Al-Bay’u) is the practice of exchanging property for property resulting in an exchange of property; this is permitted for Allah (swt) says:

«وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ» [البقرة: ۲۷۵] و از آنجا که بخاری از حکیم بن حزام روایت کرده است که پیامبر خدا ﷺ فرمود: «طرفین معامله تا زمانی که از هم جدا نشده‌اند، حق فسخ معامله را دارند.» اما سلَم، یعنی تحویل فوری کالایی در برابر کالای معین که در زمانی مشخص در آینده تحویل داده می‌شود (أجَل). سلَم که به آن سلف (نسیه) نیز گفته می‌شود، نوعی از معامله است و به همان شیوه‌ی معامله منعقد می‌شود، اما با عبارت «سلم». این کار جایز است، زیرا خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

“And Allah has made trading lawful” [Al-Baqarah: 275] And because Bukhari reported on the authority of Hakeem Ibn Hizaam that the Messenger of Allah (pbuh) said: “The two trading parties possess the right of withdrawal (from the deal) unless they separate.” As for the Salam, this means handing over a commodity immediately for a defined commodity which is to be handed over at a specific time in the future (Ajal). Salam also known as Salaf (credit). It is one type of trading and it is contracted in the same way as the trading, but with the wording of Al-Salam. This is permitted for Allah (swt) says:

«هنگامی که برای مدتی معین وام می‌گیرید، آن را بنویسید» [البقرة: ۲۸۲] ابن عباس گفت: «گواهی می‌دهم که سَلَف (قرض‌دادن با پرداخت در زمانی معین) با مدت معلوم در آینده، از سوی الله عزّ وجلّ حلال و جایز شمرده شده است»، سپس این آیه را تلاوت کرد:

“When you contract a debt for a fixed period, write it down” [Al-Baqarah: 282] Ibn Abbas said: “I bear witness that the guaranteed Salaf (borrowing), to a fixed future date, has been made lawful and allowed by Allah “Azza Wa Jall”, then He recited the verse:

«هنگامی که برای مدت معیّنی وام می‌گیرید، آن را بنویسید» [Al-Baqarah: 282]

“When you contract a debt for a fixed period, write it down” [Al-Baqarah: 282]

و همچنین، از آنجا که بخاری و مسلم، دو شیخ، از ابن عباس روایت کرده‌اند که گفت: «رسول خدا ﷺ به مدینه آمد در حالی که مردم خرما را در دو یا سه سال قرض می‌دادند و قرض می‌گرفتند. پس فرمود: "هر کس چیزی قرض می‌دهد، باید آن را با پیمانه یا وزن معلوم و برای مدت معلوم باشد."» و اما قرض، نوعی سلف است، که عبارت است از دادن مال به کسی تا بعدها از او بازپس گرفته شود، و این جایز است. مسلم از ابو رافع روایت کرده که «رسول خدا ﷺ از مردی شتر جوانی قرض گرفت، سپس صدقه‌ای به صورت شتر به او رسید. پس به ابو رافع دستور داد که شتر جوان آن مرد را به او بازگرداند. ابو رافع نزد ایشان بازگشت و گفت: "جز شتری چهار ساله نیافتم." پس فرمود: "آن را به او بده، زیرا بهترین مردم کسانی هستند که بدهی خود را به بهترین شکل ادا می‌کنند."» ابن حبان از ابن مسعود روایت کرده که رسول خدا ﷺ فرمود: «هیچ مسلمانی به مسلمان دیگری دو بار قرض نمی‌دهد، مگر اینکه یکی از آن دو برای او به عنوان صدقه نوشته می‌شود.» و همچنین، چون ثابت شده که رسول خدا ﷺ خود قرض می‌گرفت.

Also because the two Sheikhs (i.e. Bukhari & Muslim) reported on the authority of Ibn Abbas who said: “The Messenger of Allah (pbuh) arrived in Madinah while people were lending and borrowing dates over two or three years, so He (pbuh) said: ‘If any of you lends anything, let it be in a known measure or a known weight and for a known period of time.”’ As for the Qardh (loan), it is a type of Salaf, which is to give property to someone in order to restore it from Him later and this is lawful. Muslim reported on the authority of Abu Rafi’i “that the Messenger of Allah (pbuh) borrowed a young camel from a man, then He received Sadaqah in the form of camels. So He (pbuh) ordered Abu Rafi’i to give the man his young camel; Abu Rafi’i came back to Him and said: ‘I only found a four year old camel.’ Upon this He (pbuh) said: ‘Give it to him, for the best people are those who pay back their debt in the best manner.”’ Ibn Hibban reported on the authority of Ibn Mas’oud that the Messenger of Allah (pbuh) said: “No Muslim would give another Muslim a loan twice, except that one would be written for Him as charity.” Also because it has been established that the Messenger of Allah (pbuh) used to borrow.