منفعت در یک چیز، نشان‌دهندهٔ مناسب بودن آن چیز برای برآوردن نیازی از نیازهای انسان است. منفعت دو عنصر دارد. یکی میزان تمایلی است که انسان نسبت به آن چیز خاص احساس می‌کند. دوم، ارزش‌های موجود در آن چیز و مناسب بودنش برای برآوردن نیازهای انسان، در مقابل نیاز یک شخص مشخص. این منفعت یا از تلاش انسانی حاصل می‌شود، یا از خود کالا، یا از هر دو. شکل تلاش انسانی شامل تلاش فکری و جسمی است که انسان برای ایجاد یک مال یا بهره‌برداری از یک مال به کار می‌گیرد. اصطلاح کالا شامل هر چیزی است که برای بهره‌برداری از راه خرید، اجاره یا قرض در اختیار دارند، چه از راه مصرف، مانند یک سیب، و چه از راه استفاده، مانند یک ماشین؛ یا از راه بهره‌گیری از آن، مانند قرض گرفتن ماشین‌آلات یا اجاره کردن خانه. مال شامل پول، مانند طلا و نقره، کالاهایی مانند لباس و مواد غذایی، و اموال غیرمنقول مانند خانه‌ها و کارخانه‌ها و همهٔ چیزهای دیگری است که در تملک دارند. از آنجا که خود مال نیازهای انسان را برآورده می‌کند، و تلاش انسانی وسیله‌ای برای به دست آوردن مال یا منفعت آن است، پس مال اساس منفعت است، در حالی که تلاش انسان تنها وسیله‌ای است که او را قادر می‌سازد مال را به دست آورد. از این رو، انسان به حکم طبیعتش می‌کوشد چنین ثروتی را برای تملک به دست آورد. بنابراین تلاش انسان و مال، ابزارهایی هستند که برای برآوردن نیازهایش به کار می‌روند؛ آنها همان مالی هستند که انسان می‌کوشد آن را در تملک داشته باشد. پس ثروت، مجموع مال و تلاش است.

The benefit in a thing represents the suitability of that thing to satisfy a need of man. Benefit comprises two elements. One is the extent of desire for that particular thing felt by a human. The second is the merits existent in the thing and its suitability to satisfy human needs, as opposed to the need of a particular person. This benefit results from either human effort, the commodity, or from both of them. The form of human effort includes the intellectual and the physical effort which He expends to initiate a property (Maal) or a benefit from a property. The term commodity includes everything possessed for utilisation through buying, leasing or borrowing, whether by consumption, such as an apple or by usage such as a car; or through utilising it like borrowing machinery or leasing a house. Property (Maal) includes money such as gold and silver, commodities such as clothes and foodstuffs, and immovable properties such as houses and factories and all other things which are possessed. Since property itself satisfies human needs, and human effort is a means to obtain the property or its benefit, then the property is the basis of the benefit, whilst man’s effort is only a means that enables Him to obtain the property. Hence, man by his nature strives to obtain such wealth for possession. Therefore man’s effort and property are the tools which are used to satisfy his needs, they are the property which man strives to possess. Therefore wealth is the property (Maal) and the effort together.

دستیابی افراد به مال یا از افراد دیگر است، مانند تملک مال از راه هدیه، یا مستقیماً، مانند تملک مواد خام. دستیابی به کالا نیز یا برای

The individuals’ acquisition of wealth occurs either from other individuals, such as the possession of property in the form of a gift, or directly, such as the possession of raw materials. Acquisition of a commodity is for either:

۱. مصرف، مانند داشتنِ یک سیب،

1. consumption, like possessing an apple,

۲. بهرهبرداری، مانند مالکیت یک خانه،

2. utilisation, like owning a house,

۳. تملّکِ منفعتِ مال، مانندِ اجارهٔ خانه،

3. possession of the benefit of the property, like leasing a house,

4. یا تصرف در منفعتی که حاصل تلاش انسان است، مانند نقشه‌های معماری یک معمار.

4. or possession of the benefit resultant from human effort, like an architect’s blueprints.

مالکیت ثروت به همه شکل‌هایش یا از طریق عوض است، مانند فروش و اجاره دادن اموال، و دستمزد کارگر؛ یا بدون عوض است، مانند بخشش‌ها، کمک‌های مالی، هدایا، ارث و وام. با این حال، مسئلهٔ اقتصادی در تملّک ثروت است، نه در تولید ثروت. مسئلهٔ اقتصادی از دیدگاه نسبت به مالکیت، از نحوهٔ نادرست بهره‌برداری از این مالکیت، و از توزیع نابرابر ثروت میان مردم ناشی می‌شود. این مسئله از هیچ امر دیگری سرچشمه نمی‌گیرد؛ از این رو، پرداختن به این جنبه پایهٔ نظام اقتصادی است. پایه‌ای که نظام اقتصادی بر آن بنا شده، سه اصل را تشکیل می‌دهد:

Possession of wealth in all of its forms, is either through compensation such as selling and leasing property, and wages of the employee; or it is not compensation such as donations, grants, presents, inheritance or loans. However, the economic problem lies in the possession of wealth and not in the creation of wealth. The economic problem results from the viewpoint towards ownership, from the ill disposition of this ownership, and from the maldistribution of the wealth amongst people. The problem doesn’t stem from any other matter, and therefore addressing this aspect is the basis of the economic system. The basis upon which the economic system is built constitutes three principles:

۱. ملکیت،

1. Ownership,

۲. تصرف در مالکیت، و ۳. توزیع ثروت میان مردم۔

2. Disposal of the ownership, and 3. The distribution of wealth amongst the people.