وقتی استاندارد طلا در سراسر جهان اجرا می‌شد، هیچ مشکلی پیش نیامد. اما زمانی مشکلات پدید آمد که ابرقدرت‌ها تصمیم گرفتند با پول با دشمنان خود بجنگند، و با معرفی استاندارد پول کاغذی غیرقابل تبدیل (اجباری) در کنار استاندارد طلا. به همین دلیل، قدرت‌های استعماری غربی صندوق بین‌المللی پول را تأسیس کردند و ایالات متحده دلار آمریکا را به عنوان پایه استاندارد پولی جدید معرفی کرد. از این رو، هر دولتی که استاندارد طلا را به کار می‌گیرد با مشکلات معینی روبه‌رو خواهد شد که برای حل و غلبه بر آن‌ها نیازمند بررسی است. این مشکلات به شرح زیر است:

When the gold standard was applied throughout the whole world, it did not experience any problems. However, problems arose when the superpowers opted to fight their enemies using money, by introducing alongside the gold standard the non exchangeable (compulsory) paper money standard. For this reason, Western colonial powers established the International Monetary Fund, and the USA introduced the U.S. dollar as the basis for the new monetary standard. Hence, any State operating the gold standard would be faced by certain problems which need study in order to solve and overcome them. These problems are as follows:

۱. تمرکز طلا در کشورهایی که سطح تولید، توانایی آنها در رقابت در تجارت خارجی و حرفه‌ای بودن دانشمندان، کارشناسان و صنعتگرانشان همگی افزایش یافته است، بیشتر می‌شود. این امر به جاری شدن طلا به سوی این کشورها منجر می‌شود، خواه به عنوان بهای کالاها و خواه به عنوان دستمزد نیروی کار، یعنی کارشناسان، دانشمندان و صنعتگران. بنابراین، بیشتر ذخایر موجود طلا در سراسر جهان در این کشورها انباشته می‌شود و این امر موجب عدم تعادل در توزیع طلا میان کشورهای مختلف می‌گردد. همچنین این وضعیت باعث می‌شود که کشورها از ترس از دست دادن ذخایرشان، انتقال طلا را محدود کنند و در نتیجه تجارت خارجی‌شان به‌کلی متوقف شود.

1. The concentration of gold in countries whose level of production, their ability to compete in foreign trade and the professionalism of their scientists, experts and industrialists have all increased. This would lead to the flow of gold into these countries either as a price for commodities or as salaries for the workforce i.e. experts, scientists and industrialists. Therefore, most of the existing reserves of gold world-wide would accumulate in these countries, causing an imbalance in the distribution of gold among various countries. This would also lead to countries restricting the transfer of gold for fear of losing their reserves, thus bringing their foreign trade to a grinding halt.

۲. طلا ممکن است به برخی کشورها سرازیر شود، به دلیل آنکه تراز تجاری به نفع آنها باشد. با این حال، این کشورها میتوانند با انبوه کردن بازار از اوراق قرضه، از تأثیر این طلا بر بازار داخلی و از افزایش سطح قیمتها جلوگیری کنند. این اقدام ممکن است کافی باشد تا به خروج پولی برابر با طلایی که دریافت کردهاند منجر شود؛ بنابراین این کشورها طلا را نگه میدارند و از بازگشت آن به کشور مبدأ جلوگیری میکنند، و کشور مبدأ در نتیجه از کاربرد نظام پشتوانه طلا آسیب میبیند.

2. Gold could flow into some countries due to the balance of trade being in their favour. However, these countries could prevent this gold from influencing the local market and from causing an increase in the level of prices by flooding the market with a large number of bonds. This could be sufficient to lead to a withdrawal of money equal to the gold they had received, thus such countries end up retaining the gold and preventing it from returning to the country of origin, which would suffer from the use of the gold standard as a result.

استفادهٔ گسترده از نظام طلا همواره با مفهوم تخصص‌گرایی بین‌المللی در حوزه‌های گوناگون تولید و با تجارت آزاد بین‌المللی پیوند داشته است. با این حال، گرایشی نیرومند به حمایت از صنعت و کشاورزی در این کشورها پدید آمد که به وضع موانع تعرفه‌ای انجامید؛ از این رو در برابر کالاهایی که به این کشورها صادر می‌شدند سدی ایجاد کرد و انتقال طلا به خارج از این کشورها را دشوار ساخت. بنابراین تجارت کشوری که نظام طلا را به کار می‌گیرد آسیب می‌بیند، زیرا اگر کالاهای آن با قیمت عادی به بازارهای دیگر کشورها نمی‌رسید، یا ناگزیر می‌شد سطح قیمت کالاهایش را بیش از پیش کاهش دهد تا بر تعرفه‌ها و سهمیه‌ها غلبه کند، یا اساساً کالاهایش را صادر نمی‌کرد؛ و در هر دو صورت تجارتش آسیب می‌دید.

3. The widespread use of the gold standard has always been linked to the concept of international specialisation in various areas of production and to international free trade. However, a powerful tendency toward the protection of industry and agriculture in these countries has emerged, which has led to the introduction of tariff barriers, thus erecting an obstacle in the face of goods exported to these countries and making it difficult for the transferring of gold out of these countries. Therefore, the trade of the country that operates the gold standard would suffer, for if her goods did not reach other countries’ markets at the normal price, she would either be forced to reduce the level of her commodities’ prices further in order to overcome the tariffs and quotas or not export her goods in the first instance, and in both cases, her trade would suffer.

این‌ها مهم‌ترین دشواری‌هایی است که استاندارد طلا می‌تواند اگر به‌دست یک کشور یا چند کشور اجرا شود با آن روبه‌رو شود. راه غلبه بر چنین دشواری‌هایی این است که سیاست خودکفایی در پیش گرفته شود و دستمزد کارگران بر پایه عملکرد تعیین گردد، نه بر اساس قیمت کالاهایی که تولید یا تولید می‌کنند، یا سطح زندگی آنان. همچنین به سهام و اوراق قرضه دولتی به‌عنوان کالاهایی که در مالکیت افراد است نباید هیچ توجهی شود، و نباید بیش از حد به صادرات به‌عنوان منبعی برای توسعه ثروت تکیه کرد. بلکه کشور باید هدفش این باشد که ثروت خود را در مرزهای خویش تولید کند، بی‌آنکه نیازی به صادر کردن کالاها و خدمات خود به خارج باشد؛ و این کار به او کمک می‌کند تا موانع تجاری‌ای را که کشورهای دیگر ایجاد می‌کنند از میان بردارد. هنگامی که کشوری چنین سیاستی را بپذیرد، از استاندارد طلا هیچ هراسی نخواهد داشت، و در عوض از همه مزایای آن بهره‌مند خواهد شد، از همه معایبش پرهیز خواهد کرد و هیچ عقب‌ماندگی‌ای از آن متحمل نخواهد شد. برعکس، این به نفع او خواهد بود. بنابراین، پیروی او از استاندارد طلا و نقره به‌طور انحصاری و با کنار گذاشتن هر استاندارد دیگر، امری اجتناب‌ناپذیر است.

These are the main difficulties which the gold standard could face if operated by a single country or several countries. The way to overcome such difficulties would be to adopt a policy of self-sufficiency and to make workers’ salaries performance-related rather than estimated in relation to the price of the commodities they produce or manufacture, or their standard of living. Also no consideration should be paid to shares and government bonds as commodities owned by individuals, and there should be no over-reliance on exports as a source of developing wealth. A country should rather aim at generating her wealth within her own boundaries without having to export her goods and services abroad, which would help her do away with trade barriers imposed by other countries. Once a country adopts such a policy, she would have nothing to fear from the gold standard, and instead would reap all its benefits, avoid all its disadvantages and not suffer any setback from it at all. On the contrary, it would be in her interest. So it is inevitable for her to follow the gold and silver standard to the exclusion of all other standards.