په شلمه پیړۍ کې کمونیزم د مسلمانو علمي پوه کسانو په یوه ډله کې ډېر مقبول و. د دې مسلمانانو لپاره کمونیزم د عدالت لوړ نقطه وه. دا د دنیوي تمدن لوړه نقطه ښودله، ځکه چې په هغه وخت کې د شوروي اتحاد پرمختګ کاوه. نو دغه مسلمان علمي پوه کسانو په جوش سره ولیکل چې مسلمانانو ته پکار ده کمونیزم ومني، او دا چې حقیقي اسلام په خپل اصل کې کمونیست دی. دوی قرآن او حدیث په دې رڼا کې تفسیر کړل، او د زکات او صدقې په اړه آیتونه یې د شخصي ملکیت په ضد د الهي لارښوونو په توګه وښودل.

In the twentieth century, communism was very popular with a group of academic Muslims. For these Muslims, communism represented the peak of justice. It represented the peak of worldly civilization, as the USSR at that time was ascendant. So these Muslim academics wrote fervently about how Muslims needed to adopt communism and how true Islam was communist at its heart. They interpreted the Quran and hadith in that light, pointing to verses about zakat and sadaqa as divine directives against private property.