که تاسو وده نه کوئ، تاسو مړه کیږئ. دا هغه کارپوریټ انګیرنه ده چې د نن ورځې سرمایه‌دارانه اقتصاد بنسټ دی: د یوې سوداګرۍ روغتیا دا غوښتنه کوي چې عاید او ګټه هر کال زیاته شي.

If you’re not growing, you’re dying. This is the corporate assumption that underlies the capitalist economy of our times: The health of a business requires that revenue and profit increase every year.

په نورو اړخونو کې، توازن او "دوام" ترټولو معقوله لاره ګڼل کیږي. چاپیریال ساتنې ټول فکر هم په همدې اصل ولاړ دی. یوه روغه کره همدا ده چې خلک یوازې هغه څه مصرف کړي چې اړتیا ورته لري، او دا کار داسې وشي چې اوږدمهاله دوام ولري او د نورو اړتیاوې نه کموي.

In other contexts, it is seen as most reasonable to achieve equilibrium and “sustainability.” That’s certainly what so much of environmentalism is supposed to be about. A healthy planet is where people only consume what they need and do so in a way that is sustainable long term and doesn’t take away from the needs of others.

اگر تاسو فکر کوئ چې د ودې نشتوالی مرګ دی، نو دا ممکنه نه ده. دا فکر چې دوامداره ودې ممکنه ده، پخپله فرض کوي چې نامحدود سرچینې شتون لري. د بیلګې په توګه، یو وخت داسې راځي چې د نړۍ هر کس د Apple iPhone لرونکی وي. له هغې وروسته د ودې کومه نوره امکان نه ده، سم ده؟ غلط! د سیارې هر کس کولی شي د Macbook لرونکی هم وي. او له هغې وروسته، ټول کولی شي iPad ولري. او له هغې وروسته، شاید Apple د نورو برخو، لکه د جامو صنعت ته هم پراخه شي، او داسې نور. په بله ژبه، تر هغه وخته چې یو برانډ د هر چا د مصرف هر اړخ نه وي تسلط کړی، د ودې لپاره تل ځای شتون لري. تر هغه چې برانډ مصرف کوونکی ونه خوري، د پرمختګ ځای شتون لري. لکه یو ویروس.

This is not possible if you believe that lack of growth means death. The notion that continuous growth is possible itself assumes infinite resources. For example, at some point, every person in the world could have an Apple iPhone. After that, there is no more conceivable growth, right? Wrong! Every person on the planet could also own a Macbook. And after that, they could all own iPads. And after that, maybe Apple can expand into other verticals, like the clothing industry, etc. In other words, as long as a brand is not dominating every aspect of every person’s consumption, there is always room for growth. Until the brand consumes the consumer, there is room for improvement. Like a virus.

پیغمبر ﷺ دا حالت ښه بیان کړی دی: «که د آدم زوی ته د سرو زرو یوه وادۍ ورکړل شي، نو هغه به غواړي چې دوه وادۍ ولري. د هغه خوله هیڅ شی نه ډکوي پرته له خاورو [د قبر] څخه. اللہ تعالیٰ هغه چا ته په مهرباني سره رجوع کوي څوک چې توبه کې د هغه طرف ته رجوع کوي.»47

The Prophet صلى الله عليه وسلم aptly describes this: “If the son of Adam were to own a valley full of gold, he would desire to have two. Nothing can fill his mouth except the earth [of the grave]. Allah turns with mercy to him who turns to Him in repentance.”47