کیا مسلمان اصلاح‌پسندوں کا واقعی یہ خیال ہے کہ اسلام میں جنسی تفاوت کے وجود کو وہ پہلی بار دریافت کر رہے ہیں؟ نکاح، گواہی، وراثت وغیرہ کے معاملات میں کیا گزشتہ مسلمان ان تفاوتوں سے بے خبر تھے، یا وہ اتنے ناسمجھ تھے کہ جیسا کہ جدید اصلاح‌پسند سمجھتے ہیں، جنسی تفاوت کو ظلم، جبر اور استحصال کے برابر نہ جان سکے؟ اور کیا وہ اتنے نااہل تھے کہ اس کے بارے میں کچھ کر ہی نہ سکے؟ صرف چند ہی اختیارات ہیں۔ یا تو پچھلے لوگ واقعی اتنے کم عقل اور/یا غیراخلاقی تھے، یا پھر جدید اصلاح‌پسند ایسی ناانصافیوں کو ماضی پر تھوپ رہے ہیں جو وہاں موجود ہی نہیں تھیں۔

Do Muslim reformers really believe they are the first to notice that gender disparities exist in Islam? When it comes to marriage, eye witness testimony, inheritance, etc., were Muslims of the past just unaware of these disparities, or were they too ignorant to understand — as the modern reformers do — that gender disparity is tantamount to injustice, oppression, and abuse? And were they too incompetent to do anything about it? Only a couple of options. Either past people really were that stupid and/or unethical. Or modern reformers are projecting non-existent injustices onto the past.

مثال دیگر، د ټرانسجینډر کسانو منل روز په ورځ ډیر مشهور کیږي. هر کله چې دا عجیبه سماجي عدالت مسئله رسمي توګه واقعي حالت ومومي، همدا وخت به هره پخوانۍ ټولنه بې انصافه او نا زغمنه وګڼل شي، ځکه چې دوی هغه څه نه دي منلي چې موږ عصري روښانفکران د ټرانسجینډرزم په اړه پوه شوي یو. او دا تر هغه وخت دوام لري تر څو بل سماجي عدالت مسئله په ۵ تر ۱۰ کلونو کې راشي. بیا بله، او بیا بله... که د خلکو اخلاق په دوامداره بدلون کې وي او د ناڅاپي کلتوري بدلونونو تر اغیز لاندې وي، نو هغه لږ شمېر کسان چې اصول لري او په ابدي حق باور لري، په هرصورت د وحشي او شاته پاتې وحشیانو په توګه ښکاري. زه، د خپل ځان لپاره، خپل دغه "وحشي" والی په زړه سره منم. ډیرو خلکو ته ندی ګرانه چې د عصري وختونو ډېرې ګرانې باورې څومره سطحي او محدودې دي. که تاسو د اسلامي قانون او اخلاقو هغه "وحشي" برخې چې نن ورځ خلک ډیر نا خوښوي، د هغو سره پرتله کړئ چې د نړۍ د تاریخ د ډیرې برخې لپاره وړاندې شوي وو، نو هیڅ د پام وړ توپیر نه ویني. مګر عصري تمایل دا دی چې تېر زمانه د وحشت او ظلم تیاره سیمه وګڼي. دیني له پلوه مسلمانان دا نظر نه شریکوي—پخوانۍ زمانې ښې وې. نو دا به تصادم او بد فهمۍ رامنځ ته کړي. موږ نه غواړو خپل تېر ته د ټیټ کولو ټکی ورکړو، ځکه چې موږ غولېدلي نه یو. زموږ دا تینګار زیات معاصرین ډیر، ډیر قهر کوي. په تاوتریخوالي سره.

As a related example, the idea of transgender acceptance is becoming ever more popular. As soon as this peculiar social justice issue officially becomes status quo, that will immediately render every past society as unjust and intolerant for not recognizing what we modern enlightened people have come to realize about transgenderism. Until the next social justice issues comes along in another 5-10 years. And the next… If people’s ethics are constantly in flux and at the mercy of haphazard cultural shifts, those few who do have principles and believe in timeless Truth will necessarily and perpetually look like barbaric and backwards savages regardless. I, for one, wholeheartedly embrace my “savagery.” Many don’t understand how shallow and provincial so many of the most cherished beliefs of modern times really are. If you compare those “savage” parts of Islamic law and ethics that people find most objectionable today to what was on offer for the vast majority of human history throughout the world, there are no significant differences. But the modern tendency is to view the past as a black hole of barbarity and oppression. Theologically, Muslims don’t share that view—the earlier times were the best of times. So this will create conflict and misunderstanding. We are not willing to throw our past under the bus because we aren’t deluded. Our reluctance makes a lot of our contemporaries very, very angry. Violently so.