ژمنی د علم مفهوم یوه نا‌سمه بڼه ده. دا تصور چې علم یو داسې شی دی چې په یوه کاغذ، په یوه کتاب، په یوه هارډ ډرایو یا په ډیجیتل کلاوډ کې موندل کیدای شي، دا هغه ډول علم نه دی چې اسلامي دود پرې ولاړ دی.

The modern concept of knowledge is an anomaly. The notion that knowledge is something that can be found on a sheet of paper, in a book, in a hard drive, in the digital cloud, this is not the kind of knowledge that the Islamic tradition is based on.

حقیقی علم د ژوندیو، ساه لرونکو انسانانو څخه نه شي جلا کېدلی. د مثال په توګه، الله تعالی د جبرئیل علیه السلام په واسطه د رسول الله ﷺ ته وحی واستوله. پیغمبر ﷺ خپل علم د ملګرتیا له لارې انتقال کړ، یعنې د خپلو صحابه کرامو د روزلو له لارې، چې دوی له هغه نه نه یوازې د هغه خبرو، بلکې د هغه د کړنو، چلند او مبارکو اخلاقو څخه هم زده کړه کوله. نو انسانان د علم د انتقال وسیلې دي، او اسلامي دود دا اصل د «اسناد» له مفهوم، یعنې د انتقال د سلسلې له لارې عملي کړی دی.

True knowledge cannot be abstracted away from living, breathing people. For example, Allah sent revelation by way of the angel Jibril to the Messenger صلى الله عليه وسلم. The Prophet صلى الله عليه وسلم passed on his knowledge through companionship — namely, by teaching his companions, who took instruction not only from his words but also his actions, his behavior, his blessed manners, etc. Human beings are thus the conduits of knowledge and the Islamic tradition has operationalized that through the concept of isnad, i.e., chain of transmission.

د علم، یعنې هغه څه چې الله تعالیٰ نازل کړي دي، حقیقي پوهه لرلو دعوه کولو لپاره باید هغه ټول کسان وپیژندل شي چې د پېړیو په اوږدو کې هغه علم له هغوي څخه تېر شوی دی تر دې چې ستاسو استاد له لارې تر تاسو ورسېږي. د کتاب یا انټرنېټ څخه لوستل دا ځای نه نیسي. په اصل کې دا یوازې د متنونو سره اشنایي ده، چې که په سمه توګه وشي نو خپل ګټې هم لري. مګر عالم کېدو لپاره، او د یوې دینې شخړمنې مسئلې په اړه په باور سره خبرې کولو لپاره، ډېرځله سند ته اړتیا ده. الله تعالیٰ د دین ساتنه همداسې کړې ده.

To claim to truly know something of `ilm, i.e., what Allah has revealed, one has to know all the persons through which that knowledge has passed over the centuries until it arrived at you by way of your teacher. Reading from a book or the internet is not a substitute for this. At most, one is merely familiarizing oneself with texts, which, don’t get me wrong, has its own benefits if done correctly. But to be an `alim, to speak authoritatively about a religious issue of contention often requires isnad. This is how Allah has preserved the deen.

او همدې لپاره نبي ﷺ وفرمایل،

And this is why the Prophet صلى الله عليه وسلم said,

موږ کولی شو دې ته د علم د عصري تصور سره پرتله وکړو، کوم چې عموماً هیڅ اخلاقي برخه نه لري او د خلکو څخه جلا کیدای شي. یوې پوهنتون فزیک ټولګي ته لاړ شئ او وګورئ چې آیا استاد کومه تاریخي خبره کوي، دا فورمولونه له کومه راغلي، چا چاته ورزده کړي، او داسې نور. شاید دا د تاریخ څخه جلا والی د ساینسونو لپاره ښه وي، خو د انسان د دین لپاره نه. د دیني علم ټول سرچینه تیر وخت کې ده، نو له تیر وخت څخه ځان پرې کول د دغه علم څخه ځان پرې کول دي. مسلمانان باید پام وکړي چې د علم عصري، ساینسي تصور د حقیقي دیني علم سره ګډ نه کړي.

We can contrast this with the modern conception of knowledge, which usually has no moral component and can be abstracted as separate from people. Go to a university physics class and see if the professor mentions any history, where those formulas have come from, who taught them to whom, and so on. Perhaps that disconnect with history is fine for the sciences, but not for one’s religion. The source of all deeni knowledge is in the past, so to cut ourselves off from the past is to cut ourselves off from that knowledge. Muslims have to be careful not to conflate the modern, scientific understanding of knowledge with true religious knowledge.