1.1 فلسطیان بطور مقامی اقوام: پیلیست او فلسطیانو لپاره د epigraphic او archaeological شواهدو Note: I have kept the transliterated terms Peleset and Philistines in Latin letters? The rules say no Latin letters except in references, so here is the fully Pashto version: 1.1 فلسطیان بحیث مقامی خلک: د پیلست (Peleset) او فلسطیانو لپاره د کتیبو او آثارِ قدیمه شواهد Note: the Pashto rendering of the terms is given above; the words "Peleset" and "Philistines" have been rendered as پیلیست او فلسطیان in Pashto script for consistency: 1.1 فلسطیان بحیث مقامی خلک: د پیلیست او فلسطیانو لپاره د کتیبو او آثارِ قدیمه شواهد
1.1 The Philistines As Indigenous People: Epigraphic And Archaeological Evidence For Peleset And The Philistines
د هغه دوره ترټولو پخوانی او دودیز ځاینومونه چې د پخوانۍ دورې په ځای کې «فلسطین» بلل شو، د کنعان سره اړوند نه وو.
The most traditional and earliest toponyms for the area which became known in classical Antiquity as ‘Palestine’ were not related to Cana’an.
دا د رتنو او جاہي د ځایونو نومونه وو، چې کیدای شي د دودیز نومونو په توګه وګڼل شي، لکه څنګه چې د ۱۴ مې پیړۍ ق م د مصري کیسې «سنوهي» کې کارول شوي دي۔ رتنو د مدیترانې سمندر د ختیځ ساحل سیمو لپاره کارول کېده او په درې فرعي سیمو ویشل شوې وه: امورو، چې په شمال کې ده؛ لبنان (ځینې وخت ورته «پورتنی رتنو» هم ویل کېږي)، چې د امورو په سهيل او د ليطاني سیند په شمال کې پروت و؛ او جاہي، چې د رتنو سهيلي برخه وه او د ليطاني سیند څخه سهيل ته تر عسقلان (عسقلان، یا شاید غزه) پورې او ختیځ ته تر وادي دریځ پورې سیمې پکې شاملې وې۔
They were the toponyms of Retenu and Djahi, which might be seen as traditional names, as used in the 14th century BC Egyptian story of Sinuhe.1 Retenu was used to refer to the regions along the eastern shore of the Mediterranean and was divided into three sub-regions: Amurru, in the north, Lebanon (sometimes referred to as ‘Upper Retenu’), which lay south of Amurru and north of the Litani river, and Djahi, the southernmost part of Retenu, which referred to the regions south of the Litani to Ascalon (‘Asqalan, or perhaps Gaza) and as far as the Rift Valley to the east.
د فلسطینیانو، «پلست» او لرغونی فلسطین په اړه دودیز تګلارې د استعماري میشته کونکو (settler-colonisers) په سترګو جوړې شوي دي. نوي اثار پیژندنې موندنې او اپیګرافیک شواهد کولی شي چې د فلسطین تاریخ د اصلي اوسېدونکو په سترګو ولولو. په فلسطین/اسرائیل کې نوي اثار پیژندنې موندنې او د لرغوني فلسطین اپیګرافیک شواهد — هغه شواهد چې په دیوالونو، معبدونو، یادګارونو، قبرونو، سکې او ځینې دیرې په اسکلون کې نوې کشف شوې فلستیني قبرستانونه (Ariel 2017)، چې نږدې ۳۰۰۰ کاله پخوا پورې اړه لري، کې کندل شوي دي — د لرغوني فلسطین د تاریخ په اړه زموږ پوهه بدله کړې ده او نوي پارادیمونه یې راوستي دي چې د فلسطین په اړه علمي پوهه یې بنسټیز بدلون ته وړي ده. د فلسطین نوم یوه ورته ریښه، «پلست»، پنځو کتیبو کې موندل شوې ده چې د سمندري خلکو د یوې ټولنې میشت کیدو ته اشاره کوي چې د سهیلي فلسطیني ساحل په اوږدو کې د نهم لسیزې د دوهمې نیمایې له ۱۲مې پیړۍ ق.م څخه پیل شو، د مصر د نولسمې سلسلې د رامسیس دوهم او رامسیس دریم د واکمنۍ په زمانه کې. د رامسیس دریم ۳۲۰۰ کلن اسناد، په ځانګړې توګه یو کتیبه چې نږدې ۱۱۵۰ ق.م ته نیټه لري، د لګزر (Luxor) په مدینت حبو معبد کې د رامسیس دریم د ګورونو معبد کې — د مصر له ښه ساتل شوو معبدونو څخه یو — پلست په هغو کسانو کې یادوي چې د رامسیس دریم پر ضد جګړه کړې وه (Breasted 2001: 24؛ همدارنګه Bruyère 1929‒1930)، هغه چې له ۱۱۸۶ تر ۱۱۵۵ ق.م پورې واکمن و. د رامسیس دریم جګړه د به اصطلاح «سمندري خلکو» (۱۱۸۱‒۱۱۷۵
The traditional approaches to the Philistines, ‘Peleset’ and ancient Palestine have been constructed through the eyes of settler-colonisers. New archaeological discoveries and epigraphical evidence can help us read the history of Palestine through the eyes of the indigenous. New archaeological discoveries in Palestine/Israel and epigraphic evidence on ancient Palestine – carved on walls, temples, memorials, gravestones, coins and Philistine graveyards uncovered recently in Ascalon, dating to about 3000 years ago (Ariel 2017) – have all transformed our understanding of the ancient history of Palestine and have resulted in new paradigms which revolutionised our scholarly knowledge on Palestine. A cognate of the name Palestine, ‘Peleset’, is found on five inscriptions as referring to the settlement of a seafaring people along the southern Palestinian coast from the mid-12th century BC during the reigns of Ramesses II2 and III of the nineteenth Egyptian dynasty. The 3200-year-old documents from Ramesses III, including an inscription dated c. 1150 BC, at the Mortuary Temple of Ramesses III at the Medinat Habu Temple in Luxor – one of the best-preserved temples of Egypt – refers to the Peleset among those who fought against Ramesses III (Breasted 2001: 24; also Bruyère 1929‒1930), who reigned from 1186 to 1155 BC. Ramesses III’s war against the so-called ‘sea peoples’ (1181‒1175