4.9 د غزې راهبانه ښوونځی او د فلسطین خانقاوې: د صحرا پلرونه او مورونه او د دوی نړیوال اغیزه - فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ | Quran Course

4.9 د غزې راهبانه ښوونځی او د فلسطین خانقاوې: د صحرا پلرونه او مورونه او د دوی نړیوال اغیزه - فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ | Quran Course

«بیابانی الهیات» او د لیرې پرتو ځمکو خانقاهونه د اوږدې دورې د لرغوني فلسطین، مصر او سوریې بیابانونو د نږدې ختیځې ټولنو کې مهم رول لوبولی و، او «بیابان پلرونه» نن ورځ په پراخه کچه د عیسوي الهیاتو، روحانیت او نظریاتي پرمختګونو د تاریخ کلیدي شخصیتونه منل شوي دي (Binns 1994). که د مدیترانې ښارونه قیصریه مارتیما او غزه، د خپلو مشهورو عالمانو، کتابتونونو او روښانفکرانو په ملاتړ، د ذهن فلسطین وښودی، نو د فلسطین خانقاهي دودونه د زړه فلسطین وښودی. دا دودونه د عیسویت او اسلام دواړو نړیوالو خانقاهي دودونو او عموماً د مذهبي تصوف باندې ژور اغیز درلود. د اسلامي دود له مخې، پیغمبر محمد ﷺ د حوران سیمې د بصرې په یوه عیسوي خانقاه کې راهب بحیرا (سرجیوس) سره ولیدل، هغه وخت چې دا سیمه د فلسطین دویمې برخې یوه ځانګړې برخه وه.

‘Desert theology’ and the monasteries of the desert of Late Antiquity Palestine, Egypt and Syria played an influential role in Near Eastern societies, and the ‘Desert Fathers’ are widely acknowledged today as key figures in the history of Christian theology, spirituality and doctrinal developments (Binns 1994). If the Mediterranean cities of Caesarea Maritima and Gaza, with their renowned scholars, libraries and intellectuals, represented Palaestina of the mind, the monastic traditions of Palaestina represented Palestine of the heart. The latter had a huge impact on the worldwide monastic traditions of both Christianity and Islam and religious mysticism in general. According to Muslim tradition, the Prophet Muhammad met the monk Bahirah (Sergius) in one of the Christian monasteries in the town of Bosra in the Hauran region, then an integral part of Palaestina Secunda.

اگرچه اسلام کے تحت نسخوں کی نقل اور وسیع اشاعت کے فن نے خاصی ترقی کی، مگر اس بارے میں بہت کم معلوم ہے کہ دل کے فلسفوں اور صوفی زہد پر مصر اور فلسطین کے بڑے حصے کے صحرائی تصوف نے براہِ راست اور بالواسطہ کس طرح اثر ڈالا۔ تاہم عیسائی رہبانیت میں دل کا علم یا باطنی بصیرت، اسلامی تصوف میں ’علم الغیب‘ یا ’علم الباطن‘ یعنی پوشیدہ، مخفی یا باطنی حقیقت کے علم کے مطابق ہے، جس کی اصل تحریک قرآنِ مجید میں ملتی ہے (النساء: 34، ہود: 49، یوسف: 52، یوسف: 102، الفرقان: 4‒6)۔ اوریجنزم اور کیسریہ مریطیمہ، غزہ، اسکندریہ اور انطاکیہ جیسے بیرونی دنیا کی طرف کھلے بحیرۂ روم کے شہروں نے ابتدائی مسیحیت کو کلاسیکی فکری، بیانی، قیاسی اور عقلی بنیادیں فراہم کیں، جبکہ تنہائی، فقر، سادگی، باطنی خاموشی اور ’دل کی دعا‘ (یسوع کی دعا) ۔۔۔

While the art of copying and wide circulation of manuscripts developed considerably under Islam, little is known about the ways in which Muslim philosophies of the heart and Sufi asceticism were directly and indirectly influenced by the desert mysticism of Egypt and greater Palestine. However, the knowledge of the heart or inner insight into Christian monasticism corresponds to ‘Ilm al-Ghayb, or ‘Ilm al-Batin – knowledge of the concealed, hidden or inner truth – in Sufi Islam, whose original inspiration appears in the holy Quran (4: 34, 11:49, 12: 52, 12:102, 25:4‒6). While Origenism and outward-looking Mediterranean cities such as Caesarea Maritima, Gaza, Alexandria and Antioch provided the classicising intellectual, rhetorical, speculative and rational underpinnings for early Christianity, the solitude, poverty, austerity, interior silence and ‘prayer of the heart’ (the Jesus Prayer)

په Palaestina Prima کې ډېر خانقاهونه وو، چې د هغوی په منځ کې مشهور د اوتيمیوس خانقاه هم وه. دا خانقاه په ۴۲۸ م کال د بيت المقدس په ختيځ کې جوړه شوه او د ارمني راهب اوتيمیوس (۳۷۷–۴۷۵) په نوم نومول شوې، څوک چې د بيزنطي فلسطين د عيسوي اکثريت لرونکي ځايونو د «د بيت المقدس د دښتې» رهبانيت له بنسټ ايښودونکو څخه و. د اوتيمیوس خانقاه په هغو عربي قبيلو کې د عيسويت د خپرولو کې هم مهم رول لوبولی، کوم چې په څلورمه او پنځمه پېړۍ کې په Palaestina Prima کې استوګن شوي وو (وګورئ پنځم فصل). دا ځای د ډېرو پېړيو لپاره د مسلمانانو د واکمنۍ لاندې هم يوه مهمه عيسوي خانقاه پاتې شوه، او لاتيني صليبيانو په ۱۲مه پېړۍ کې دا نور هم پراخه کړه. کله چې صليبيان د ۱۲مې پېړۍ په وروستيو کې له بيت المقدس وشړل شول، خانقاه پرېښودل شوه، او د ۱۳مې پېړۍ له پيل سره دا ځای د بيت المقدس – اريحا د سوداګريزې لارې په سر يو مهم فلسطيني کاروانسرای شو، چې نوم يې الخان الاحمر («سور هوټل») و، ترڅو چې د عثماني دورې په يو وخت کې پای ته ورسيد. نږدې د ۱۶مې پېړۍ عثماني کاروانسرای، چې هم الخان الاحمر نومېده، د سوداګرو د کاروانونو د ځای ورکولو لپاره جوړ شوی و.

The numerous monasteries of Palaestina Prima included the famous Euthemius Monastery which was established in 428 to the east of Jerusalem and named after the Armenian monk Euthemius (377‒475), who was one of the founders of the ‘Jerusalem desert’ monasticism of Christian-majority Byzantine Palestine. The monastery of Euthemius would also play an important role in converting to Christianity the Arab tribes that had settled in Palaestina Prima in the 4th and 5th centuries (see chapter five). The site continued to function as a major Christian monastery for centuries under Muslim rule and the Latin Crusaders expanded it further in the 12th century. The monastery was abandoned after the expulsion of the Crusaders from Jerusalem in the late 12th century, and beginning in the 13th century the site began to function as a major Palestinian caravanserai, al-Khan al-Ahmar (the ‘Red Inn’), on the Jerusalem‒Jericho trade road, until its final desertion at some point during the Ottoman period. A nearby 16th century Ottoman caravanserai, also named al-Khan al-Ahmar, was built to shelter caravans of traders.

ایک «فلسطینی رہبانیت کا رہنما» جس کا اثر بطور بانی اور راہب اعلیٰ پانچویں صدی سے آج تک قائم ہے (پیٹرِچ 1995)۔ سابّاس کپادوکیہ میں پیدا ہونے والا یونانی راہب اور کاہن تھا جس نے اپنی زندگی کا بیشتر حصہ فلسطین اول (Palaestina Prima) میں گزارا، اور اس نے گرجا کی عبادات کا پہلا رہبانی ضابطہ، «یروشلم ٹائپیکون»، تصنیف کیا، ایک ایسی رہبانی کتاب جو خانقاہوں کی زندگی کو منظم کرنے اور تمام بازنطینی خانقاہوں کی رہنمائی کے لیے تھی۔ فلسطین اول میں ایک اور مشہور خانقاہ سینٹ ہیلاریون کی تھی، جو آج کی غزہ کی پٹی میں واقع تھی اور سینٹ ہیلاریون (291–371) کے نام سے منسوب تھی۔ ایک افسانوی صحرائی آباء (Desert Father) ہیلاریون، رومی صوبے شام-فلسطین کے علاقے تھابتھا میں پیدا ہوا، جو اس وقت غزہ شہر سے پانچ میل جنوب میں واقع تھا۔ بائیس سال بیابان میں رہنے کے بعد، فلسطین کا یہ ناسک پورے شام-فلسطین اور اس سے آگے مشہور ہو گیا، اور سائل غزہ کے قریب اس کی قیام گاہ پر اس کی برکت اور مدد کے لیے آنے لگے۔

a ‘leader of Palestinian monasticism’ whose impact as founder and abbot has endured from the 5th century to the present (Patrich 1995). Sabbas was a Cappadacian-born Greek monk and priest who lived most of his life in Palaestina Prima and composed the first monastic rule of church services, ‘the Jerusalem Typikon’, a monastic book to regulate life in monasteries and for guidance of all the Byzantine monasteries. Another famous monastery in Palaestina Prima was Saint Hilarion’s, located in today’s Gaza Strip and dedicated to Saint Hilarion (291–371). A legendary Desert Father, Hilarion was born in Thabatha, then 5 miles south of Gaza city, in the Roman province of Syria-Palaestina. After he had lived in the wilderness for twenty-two years, this hermit of Palestine became famous throughout Syria-Palaestina and beyond and petitioners started to visit his abode near Gaza seeking his blessing and help.