اگر مسیحی کلاسیسزم او د قیصریه-فلسطین اوریګینیزم د ذهن د الهیاتو او فلسفو د پراختیا هڅه کوله، نو د غزې کلاسیک فیلسوفان او مسیحي عالمان د لوړ الهیات او کلاسیک بیان د عامه مذهب او مذهبي جشنونو سره یوځای کول غوښتل، چې ترټولو مشهور یې د غزې د ګلابو جشن و. د غزې په آرامه چاپیریال کې مسیحي بیان ویونکي پروکوپیوس او کوریکیوس د ګلابو په جشن کې برخه اخیستې وه (Kennedy, G. 2008: 171)، یو پسرلنی جشن چې اوږده کلاسیکه تاریخ او ژور بت پرستانه ریښې لري. همدارنګه د غزې یوحنا دوه انکریوني شعرونه ولیکل، چې د یونانی شاعر انکریون (شاوخوا ۵۸۲ – شاوخوا ۴۸۵ ق.م) د هغه شعرونو تقلید کوي چې په مینه او شراب کې یې ویلي، او وایي چې دا یې د «د ګلابو په ورځ او د پروکوپیوس د خطابو سره» په عامه توګه وړاندې کړي وو. د غزې د چوریکیوس شعر هم د ګلابو په ورځو کې ځای لري (Westberg 2009: 187‒189؛ Talgam 2004: 223‒224).

If Christian classicism and Origenism in Caesarea-Palaestina sought to develop theologies and philosophies of the mind, the classicising philosophers and Christian theologians of Gaza sought to combine high theology and classical rhetoric with popular religion and religious festivals, the most famous of which was the Rose Festival of Gaza. In the relaxed setting of Gaza the Christian rhetoricians Procopius and Coricius participated in the Rose Festival (Kennedy, G. 2008: 171), a spring festival with a long classical history and deep pagan roots. Also John of Gaza wrote two anacreontic poems – imitating verses in metre used by the Greek poet Anacreon (c. 582–c. 485 BC) in his poems dealing with love and wine – that he says he presented publicly on ‘the day of the roses, and declamations by Procopius’. Poetry by Chorikios of Gaza is also set at rose days (Westberg 2009: 187‒189; Talgam 2004: 223‒224).

د شپږمې پیړۍ په ګاز کې د «د ګلابو ورځ» د پسرلي د جشن په توګه ترسره کیده، او دا شاید د روسالیا د مسیحي شوي دوام وي (Talgam 2004: 223‒224; Belayche 2004: 17). په یونان او روم کې د ګلانو ټوپکې، ګلدستې او شنه پاڼې د اختر او ځانګړو مناسبتونو لپاره د نارینه و او ښځو لخوا اغوستل کیدې. Rosaria یا Rosalia د ګلابو یو رومي جشن و چې په مختلفو نیټو، ډیر ځله د مې میاشتې کې لمانځل کیده. دې مراسمو ته ځینې وخت rosatio («د ګلابو سینګار») یا dies rosationis («د ګلابو سینګار ورځ») هم ویل کیږي.

In the 6th century, a ‘Day of Roses’ was held in Gaza as a spring festival that may have been a Christianised continuation of the Rosalia (Talgam 2004: 223‒224; Belayche 2004: 17). In Greece and Rome, floral wreaths and garlands and greenery had been worn by both men and women for festive occasions. Rosaria or Rosalia was a Roman festival of roses celebrated on various dates, primarily in May. The observance is sometimes called a rosatio (‘rose-adornment’) or the dies rosationis (‘day of rose-adornment’).

په مړو د یادولو په توګه، د ګلانو د ایښودو دود له خاورو سره د قبرونو په ځای کې، د "روساتیو" (rosatio) دود پیدا شو. په کلاسیک افسانه کې وینه او ګلان د خدایي بدلون له لارې سره تړل شوي وو. ګلان د بیا ژوندي کیدو، بیا زیږیدو او یادونې دودیز نښې وې، او د ګلاب او بنفشې سره، سره او ارغواني رنګ، د وینې د رنګ د یادولو او د بخښنې د غوښتنې د یوې ب form په توګه احساس کیدل.

As a commemoration of the dead, the rosatio developed from the custom of placing flowers at burial sites. In classical mythology blood and flowers were linked in divine metamorphosis. Flowers were traditional symbols of rejuvenation, rebirth and memory, with the red and purple of roses and violets felt to evoke the colour of blood as a form of propitiation.

کله چې ادونیس، د افرودیت محبوب، د شکار په وخت کې د یوه سور لخ لخ څخه ووژل شو، د هغه وینه یو ګل زیږولی. د هغوی د ګل کولو موده د پسرلي موسم چوکاټ جوړ کړ. د بت پرست روم امپراتورۍ په ځینو سیمو کې، رازاليا د ډیونیسوس، ادونیس او افرودیت (د روم ویناس) د پسرلي د لمانځنو ګل ایز عناصرو سره ګډ شو، خو د ګلانو سینګار د یوه کس د یادولو د مسیحي دود سره مناسب شو. د رازاليا سره تړلي د روم بت پرستي دودونه په مسیحي اصطلاحاتو کې بیا تشریح شول، او د فلسطین لومړني مسیحي لیکوالانو د ګلانو او بنفشه ګلانو د غونډیو او تاجونو بت پرستي تصویرونه د مسیحي سینټانو عبادت ته ولېږدول. ګلاب په عمومي ډول د لومړنۍ مسیحي جنازې هنر برخه وه. مسیحي شهیدان اکثرا د ګلانو په انځور یا داسې بڼه کې بیان یا انځورېدل کېدل چې دوی د ګلانو سره یو ځای کوي. د بیزنطیني فلسطین او غزې دغه لومړني مسیحي دودونه د فلسطین په عصري کاتولیک دودونو کې هم پاتې شول.

When Adonis, beloved of Aphrodite, was killed by a boar during a hunt, his blood produced a flower. Their blooming period framed the season of spring. In some parts of the pagan Roman Empire the Rosalia was assimilated into floral elements of spring festivals for Dionysus, Adonis and Aphrodite (Roman Venus), but rose-adornment as a practice lent itself to Christian commemoration of the dead. The Roman pagan traditions associated with the Rosalia were reinterpreted into Christian terms and early Christian writers of Palestine transferred the pagan imagery of garlands and crowns of roses and violets to the cult of the Christian saints. Roses were in general part of the imagery of early Christian funerary art. Christian martyrs were often described or depicted with flower imagery, or in ways that identified them with flowers. These early Christian traditions of Byzantine Palestine and Gaza also survived in modern Catholic traditions of Palestine.

د رومي کاتولیک تسبیح یو عصري شکل د عربي نوم رهبة الورديّة ("د تسبیح خویندې") کې موندل کیږي. د مې ۲۰۱۵ کال کې د رهبة الورديّة بنسټ ایښودونکې، خویندې ماری الفونسین دانیل غطاس، یوه فلسطینې راهبې، د واتیکان په یوه مراسم کې د سنت په توګه اعلان شوه.24

A modern incarnation of the Roman Catholic Rosary is found in the Arabic name Rahbat al-Wardiyyah (‘Sisters of the Rosary’). In May 2015 the founder of Rahbat-al-Wardiyyah, Sister Marie Alphonsine Danil Ghattas, a Palestinian nun, was proclaimed a saint at a ceremony in the Vatican.24

یروشلم کې زېږېدلې مریم سلطانه دانیل غطاس (۱۸۴۳–۱۹۲۷) – چې وروسته له هغې چې د سینټ جوزف د ظهور جماعت کې شامله شوه ماري الفونسین بلل شوه – په ۱۸۸۰ کې د روزري خویندو جماعت تاسیس کړ، لومړۍ ښځینه راهبه جماعت چې د ښځو تر منځ د بې سواډۍ له منځه وړلو ته وقف وه، د دین، تعلیم او ټولنیز مرستې له توپیر پرته، په مقدسه ځمکه/فلسطین کې. نن ورځ د عربو عیسوي روزري خویندې، چې د یروشلم لاتیني پاتریارک په مرسته ملاتړ کیږي، په فلسطین، اردن او اسرائیل کې دېرش‌وه ښوونځي چلوي. دا ښوونځي د مسلمانو او عیسوي عرب زده کوونکو دواړو ته زده کړه ورکوي (Jansen 2006: 59).

Born in Jerusalem, Maryam Sultanah Danil Ghattas (1843‒1927) – Marie Alphonsine after she joined the Congregation of St Joseph of the Apparition – founded in 1880 the Rosary Sisters, the first female congregation of nuns devoted to eradicating illiteracy among women regardless of faith, education and social welfare in the Holy Land/Palestine. Today the Christian Arab Sisters of the Rosary, supported by the Latin Patriarchate of Jerusalem, run forty-two schools in Palestine, Jordan and Israel. These schools educate both Muslim and Christian Arab students (Jansen 2006: 59).