4.5 د ولسوالۍ فلسطین (Provincia Palaestina) او عصري فلسطین د مذهبي، کلتوري او ادارې یادونو - فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ | Quran Course

4.5 د ولسوالۍ فلسطین (Provincia Palaestina) او عصري فلسطین د مذهبي، کلتوري او ادارې یادونو - فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ | Quran Course

0% read · 1 min left

فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

4.5 د ولسوالۍ فلسطین (Provincia Palaestina) او عصري فلسطین د مذهبي، کلتوري او ادارې یادونو

4.5 Religio-cultural And Institutional Memories Of Provincia Palaestina And Modern Palestine

by Nur Masalha1 min readViewed 193 times

اس دوران قائم شدہ فلسطینی کلیسا کا ڈھانچہ آج بھی فلسطینی کلیسا کے ڈھانچے میں محفوظ ہے۔ فلسطین کا کلیسا پانچویں صدی میں ایک خودمختار ادارہ بن گیا (آٹوسیفلی)، اب سلطنتِ بازنطین کا ضمیمہ نہ رہا، اور یہ فلسطین کے سیاسی ڈھانچے کی ترقی میں ایک اہم مرحلہ تھا۔ اسی طرح بازنطینیوں کے دور میں صوبہ فلسطین (بڑا فلسطین) کی مذہبی، ثقافتی اور جغرافیائی یادیں فلسطین کے مقامی کلیساؤں کے ذریعے زندہ رہیں۔ آج "تین میں ایک" فلسطین کی مشترکہ یادیں اور حقیقی ادارہ جاتی تسلسل مشرقی آرتھوڈاکس یروشلم پیٹریارکیٹ، یا یونانی آرتھوڈاکس یروشلم پیٹریارکیٹ (عربی:

The structure of the Palestine Church created during this period is still preserved in the structure of the Palestine Church today. The Church in Palestine became an independent body in the 5th century (autocephaly), no longer an appendage of the empire of Byzantium, an important stage in developing the polity of Palestine. Also, the religio-cultural‒geographic memories of Provincia Palaestina (greater Palestine) under the Byzantines have been kept alive by the local churches of Palestine. Today the shared memories and indeed actual institutional continuities of the ‘Three in One’ Palestine is represented in the Eastern Orthodox Patriarchate of Jerusalem, or the Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem (Arabic:

کنیسة الروم الارثوذکس فی القدس، د بیزنطي ارتودوکسو کلیسا د القدس. دا په اصل کې د ایلیا کاپیتولینا پاتریارکیت و، او ډیری عیسویان یې د ټولې عیسویت "مور" کلیسا بولي. نن ورځ دا د فلسطین، اسرائیل او اردن د ډیری عربي ژبو ارتودوکس عیسویانو په دیني واک باندې کنټرول لري. د فلسطین د ارتودوکس پاتریارکیت مرکز د بیت المقدس کلیسا د مقدس قبر ده. دا کلیسا د څلورمې پیړۍ فلسطین پورې اړه لري. د کنیسة القیامة نوم له لاتیني Ecclesia Sancti Sepulchri څخه اخیستل شوی دی. د عبري نوم Knesiyat ha-Kever هم د همدې اروپایي دودې څخه راځي، چې د لاتیني صلیبي جنګیالیو په وخت کې پیل شو. مګر هغه عربي نوم چې د فلسطیني عیسویانو او مسلمانانو لخوا کارول کیږي، یعني کنیسة القیامة (کنیسة القيامة)، په مستقیم ډول د بیزنطي فلسطین د یوناني ارتودوکس ټوپونیم څخه اخیستل شوی دی: د انستاسیس کلیسا (Ναός της Αναστάσεως)، چې د عیسی د "قیامت" په نوم نومول شوې ده. دا د هغه لاري یوه بله بېلګه ده چې د فلسطین ځایي نومونه او محلي ټوپونیمیک حافظه د لیټ انټیکویټي د "درې فلسطینونو" د تاریخي او ټولنیزو حافظو او غالبو دیني دودونو یوه برخه ساتلې ده.

Kanisat Al-Rum al-Ortodoks fi-Quds), the Byzantine Orthodox Church of al-Quds. Originally the Patriarchate of Aelia Capitolina, it is regarded by many Christians as the ‘mother’ church of all Christendom. Today it exercises ecclesiastical jurisdiction over the predominantly Arabic-speaking Orthodox Christians of Palestine, Israel and Jordan. The headquarters of the Palestine Orthodox Patriarchate is the Church of the Holy Sepulchre in Jerusalem. The church dates back to 4th century Palestine. The name Church of the Holy Sepulchre is derived from the Latin Ecclesia Sancti Sepulchri. The Israeli name, Knesiyat ha-Kever, is derived from the same European tradition which began with the Latin Crusaders. Yet the Arabic name used by Palestinian Christians and Muslims, the Church of the Resurrection, Kaneesat al-Qiyamah, is directly derived from the Orthodox Greek toponym of Byzantine Palestine: Church of the Anastasis (Ναός της Αναστάσεως), named after the ‘resurrection’ of Jesus. This is another way of showing how Palestinian toponyms and local toponymic memory managed to preserve some of the social and historic memories of 4th century Palestine and the dominant religious traditions of the ‘Three Palestines’ of Late Antiquity.

اوس د اورتودوکس بیت‌المقدس پادری تیوفیلوس دریم د "مقدس ښار بیت‌المقدس او ټول فلسطین پادری" په توګه یادیږي؛ نو "ټول فلسطین" د نن ورځې دا بڼه د بېزانتي دورې د "درېو فلسطینونو" یوه نوې بڼه ده. تیوفیلوس دریم په ۲۰۰۵ کال کې وټاکل شو، او د بیت‌المقدس دفتر یې تر ۴۵۱ کال د کلسیدون شورا پورې رسوي، هغه دفتر چې د ولایت فلسطین (Palaestina Prima، Palaestina Secunda او Palaestina Salutaris) په اړه تاریخي کلیسایي واک درلود. د ایلیا کاپیتولینا پادری د مقدس ځمکې/فلسطین/اسراییل او اردن د ختیځو اورتودوکس عیسویانو مذهبي مشر هم دی، چې ډېری یې فلسطینی او اردني عرب دي. دا ټاکنه د ۲۰۰۵ کال د سپټمبر په ۲۴ د اردن له خوا تایید شوه، د "درې حکومتونو" له جملې څخه یو، چې د هغو تایید ښکاره اړین و. دوه کاله وروسته، د ۲۰۰۷ کال د دسمبر په ۱۶ د اسراییل حکومت په رسمي ډول د هغه ټاکنه ومنله.

Also, today the Orthodox Patriarch of Jerusalem, Theophilos III of Jerusalem is represented as ‘Patriarch of the Holy City of Jerusalem and all Palestine’; ‘all Palestine’ of today, then, is a modern reformulation of the ‘Three Palestines’ of the Byzantine era. Elected in 2005, Theophilos III could trace his office in Jerusalem to the Council of Chalcedon in 451, an office with historical ecclesiastical jurisdiction over Provincia Palaestina (Palaestina Prima, Palaestina Secunda and Palaestina Salutaris). The Patriarch of Aelia Capitolina is also the religious leader of Eastern Orthodox Christians in the Holy Land/Palestine/Israel and Jordan, who are predominantly Palestinian and Jordanian Arabs. The election was endorsed by Jordan on 24 September 2005, as one of the ‘three governments’ whose endorsement is apparently required. Two years later, the Israeli government officially recognised his election on 16 December 2007.