افولا د شمالي ولسوالۍ یوه اسرائیلي ښار دی چې د جیزریل دره (مرج ابن عامر) کې د خپل ستراتیژیک موقعیت له امله ډیره وخت "د دری پلازمینه" په نوم یادیږي.
Afula is an Israeli city in the northern district often known as the ‘Capital of the Valley’ due to its strategic location in the Jezreel Valley (Marj ibn ‘Amer).
یہودی آبادکاروں نے ۱۹۲۵ء میں، بیروت میں سرسُق خاندان کے عرب غائب مالکان سے ۶۰ ہزار دونم عربی زمین خریدنے کے بعد، اس کی بنیاد رکھی۔ یہ خریداری یہوشوع ہانکن (۱۸۶۴ تا ۱۹۴۵ء) نے کی، جو روس میں پیدا ہوئے اور عثمانی فلسطین کے آخری دور اور برطانوی زیرِ انتداب فلسطین کے ابتدائی دور میں یہودی استعماری انجمن (Jewish Colonial Association) کے لیے زمینوں کی بیشتر بڑی خریداریوں کے ذمہ دار تھے۔ یہ زمینیں متعدد نئی صیہونی بستیوں کا مرکز بنیں، جن میں دایان کی ناحلال، جِوعا، عین حارود، کفر یحزقیل، بیت ألفا اور تل یوسف شامل ہیں۔ یہ بستیاں اُن کئی فلسطینی گاؤں کی جگہ بنیں جو نقشے سے غائب ہو گئے، جن میں سے بعض کا ذکر اوپر دایان نے کیا ہے۔
It was founded in 1925 by Zionist settlers after the purchase of large tracts (60,000 dunums) of Arab land from the Arab absentee landlords of the Sursuk family in Beirut by Yehoshua Hankin (1864–1945), the Russian-born activist who was responsible for most of the major land purchases for the Jewish Colonial Association in late Ottoman Palestine and early Mandatory Palestine. These tracts became the site of numerous new Zionist colonies, including Dayan’s Nahlal, Giva, Ein Harod, Kfar Yehezkel, Beit Alfa and Tel Yosef, settlements which replaced several Palestinian villages that disappeared from the map, some of which are mentioned by Dayan above.
د زیونیستی مهاجرینو د آفولا ځاینوم ریښه د عربي کلي الفوله نومه اخلي، کوم چې په ۱۲۲۶ زیږدیز کال کې د عرب جغرافیهپوه یاقوت الحموي د جند فلسطین په ولایت کې یو ښار په توګه یادونه کړې ده. د عربي ځاینوم الفوله د «ful» له کلمې نه راځي، چې د ګنمو (باقلا) په معنا ده؛ دا د منځني ختیځ له لومړنیو خواړو نباتاتو څخه دی او فلسطیني خلکو یې په مرج ابن عامر کې په پراخه کچه کرلی. د الفوله فلسطیني کلی پخپله د انتداب په دوره کې خالي شو. د الفوله ۹۵۰۰ دونمه ځمکه، چې د یهودي استوګنځای میرهاویا هم پکې جوړ شو، د اصلي فلسطینیانو او زیونیستي استعمارګرانو ترمنځ د فلسطیني کروندګرو د حقونو په اړه د سختې مبارزې پیل وګرځید، چې د هغو کروندګرو حقونه وغصب شول چې له ځمکو څخه وشړل شول، او په پای کې د ۱۹۳۶–۱۹۳۹ کلونو د پلستینا د بزګرو پر بنسټ د پاڅون لامل شو. د دننني زیونیستي «لېږدولو» بحثونو په اړه فکر کوي، برل کټزنلسون، د غالب ماپای ګوند له خورا مشهورو او با نفوذه مشرانو څخه، د ۱۹۳۷ کال د اګست میاشت کې د ihud Po’alei Tzion نړیوال کنفرانس (د زیونیستي نړیوالې کارګري غورځنګ لوړ مرجع) په یوه بحث کې داسې وویل:
The etymology of the Zionist settler toponym Afula is derived from the name of the Palestinian Arab village al-Fuleh, which in 1226 Arab geographer Yaqut al-Hamawi mentioned as being a town in the province of Jund Filastin. The Arabic toponym al-Fuleh is derived from the word ful, for fava beans, which are among the oldest food plant in the Middle East and were widely cultivated by local Palestinians in Marj Ibn ‘Amer. The Palestinian village of al-Fuleh itself was depopulated during the Mandatory period. The 9500 dunums of land of al-Fuleh, which also became the site of the Jewish settlement of Merhavya, marked the beginning of a bitter struggle between the indigenous Palestinians and Zionist colonists over the rights of Palestine tenant farmers who had been evicted and eventually led to the eruption of the Palestrina peasant-based rebellion in 1936‒1939. Reflecting on the internal Zionist ‘transfer’ debates, Berl Katznelson, one of the most popular and influential leaders of the dominant Mapai party, had this to say in a debate at the World Convention of Ihud Po’alei Tzion (the highest forum of the dominant Zionist world labour movement), in August 1937:
د نفوسو د لېږدولو (انتقال) موضوع زموږ ترمنځ بحث پیدا کړی دی.
The matter of population transfer has provoked a debate among us:
آیا دا جائز دی که ناجائز؟ زما ضمیر په دې اړه بالکل صاف دی. یو لیرې ګاونډی د نږدې دښمن څخه ښه دی. دوی [فلسطینیان] به له دې څخه ضایع نشي. په پای کې، دا د دواړو لوریو د ګټې لپاره یوه سیاسي او تصفیوي اصلاح ده. زه له ډیر وخت راهیسې دې نظر کې یم چې دا د ټولو حلونو څخه غوره حل دی ...
Is it permitted or forbidden? My conscience is absolutely clear in this respect. A remote neighbour is better than a close enemy. They [the Palestinians] will not lose from it. In the final analysis, this is a political and settlement reform for the benefit of both parties. I have long been of the opinion that this is the best of all solutions ...
زه تل همدا باور لرم او اوس هم لرم چې دوی به د شام یا عراق ته لیږدول کیدل مقدر وو. ([Masalha 1992: 71] یادونه)
I have always believed and still believe that they were destined to be transferred to Syria or Iraq. (Cited in Masalha 1992: 71)
ایک سال بعد، جون ۱۹۳۸ کو یہودی ایجنسی کی ایگزیکٹو کمیٹی میں، کاتزنیلسن نے فلسطینیوں کی مکمل اور "جبری منتقلی" کی اپنی حمایت دہرائی اور مزید کہا: "عرب افراد کی منتقلی کے بارے میں، ہم یہ ہمیشہ کرتے رہے ہیں" (مَسالحہ 1992: 114 کے حوالے سے)۔ 1940 کی دہائی کے ابتدائی برسوں میں کاتزنیلسن نے مپائی میں اپنے ساتھیوں کو یاد دلایا کہ فلسطینیوں کا مکمل انخلا ایک فطری عمل کا تسلسل تھا، جو اس وقت شروع ہوا تھا جب صہیونی آباد کاروں نے الفولہ کی زمین پر کبوتس مرہاویا کے قیام کے ساتھ عرب کرایہ دار کسانوں اور رہائشیوں کو بے دخل کیا، جس کے نتیجے میں عربوں کی ایک چھوٹے پیمانے پر "منتقلی" ہوئی (مَسالحہ 1992: 130)۔
A year later, at the Jewish Agency’s Executive Committee of June 1938, Katznelson reiterated his support for a wholesale and ‘compulsory transfer’ of the Palestinians and added: ‘Regarding the transfer of Arab individuals, we are always doing this’ (cited in Masalha 1992: 114). In the early 1940s Katzelson reminded his colleagues in Mapai that the wholesale evacuation of the Palestinians was the continuation of a natural process that had begun when Zionist settlers had displaced Arab tenant farmers and residents with the establishment of Kibbutz Merhavya on the land of al-Fuleh which had led to a small-scale Arab ‘transfer’ (Masalha 1992: 130).