1.5 د اوسپنیز دور فلسطیا د جلا سیاسي واحد په توګه: د پلشتو هیواد له غزې تر تنتور پورې (۱۲۰۰ تر ۷۱۲ ق.م) - فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ | Quran Course

1.5 د اوسپنیز دور فلسطیا د جلا سیاسي واحد په توګه: د پلشتو هیواد له غزې تر تنتور پورې (۱۲۰۰ تر ۷۱۲ ق.م) - فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ | Quran Course

0% read · 2 min left

فلسطین: د څلورو زرو کلونو تاریخ Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

1.5 د اوسپنیز دور فلسطیا د جلا سیاسي واحد په توګه: د پلشتو هیواد له غزې تر تنتور پورې (۱۲۰۰ تر ۷۱۲ ق.م)

1.5 Iron Age Philistia As A Distinct Polity: The Country Of The Peleset From Gaza To Tantur (1200‒712 Bc)

by Nur Masalha2 min readViewed 208 times

آشوری نوم پي-لس-ته (همچنان پيلستو پلاشتو، پيلستو، پي-لس-ته، پا-لاس-ته-ا-ا، پيليشتي، پيليشتو، پيلستو، پيلستي، پيلستين) یوه سیمه ته اشاره کوي چې له غزې تر تنتور پورې پرتې ده، او ښايي د ځمکې دننه ډیرې لويې سیمې هم پکې شاملې وي. آشوري بڼې فیلیستي، فیلستین او پلاشتو د دې نوم هغه املاوې دي چې په بېلابېلو ډولونو کارول کیږي. شاید دا باید د آشوري ولایتونو له تنتور (له تنتور تر عکا پورې)، مجیدو (مجیدو؛ د یزرعیل دره/ مرج ابن عامر کې)، سامرینا (منځنۍ لوړې سیمې) او د سنحریب د یروشلم (چې لخیش هم پکې شامل دی) او شاید نورو سیمو څخه توپیر شي. د شپږو پېړيو په اوږدو کې، دا نومونه د آشوري کښې کیدو یو لړ کتیبو کې موندل شوي دي.

The Assyrian name pi-lis-te (also pilistu palashtu, pilistu, pi-lis-te, pa-laas- ta-a-a, pilishti, pilishtu, pilistu, pilisti, pilistin) referred to an area that runs from Gaza to Tantur, and may include much larger areas inland. The Assyrian filisti, filistin and palashtu are Assyrian spellings of this name which are used variously. Perhaps it should be distinguished from the Assyrian provinces of Tantur (Tantur to Akka), Magiddu ( مجیدو ; in the Jezreel valley/ Marj ibn ‘Amer), Samerina (the central highlands) and Sennacherib’s Jerusalem (including Lakhish) and possibly other regions. Over a period of six centuries, these names were found on a handful of Assyrian inscriptions.

فلسطیا د لیٹ برونز ایج او آیرن ایج په دوران کې د فلسطینیانو په واک کې وه او یو جلا جغرافیایي-سیاسي هستوگنه شوه چې د نړیوالو سوداګریزو اړیکو، ځانګړي اقتصاد او پرمختللي ښاري چاپیریال لرونکې وه۔ فلسطینیان — یو لوړ پرمختللی قوم چې د زاړه عهد نامې له مخې د فلسطیا پنځه مشهورې ښارونه یعنې غزه، اشکلون، اشدود، عقرون او جت یې واک کې ساتل (Niesiołowski-Spanò 2011: 38) — د زرګونو کلونو راهیسې د زاړه عهد نامې په کتابونو او کیسو کې د دوی د لاس وړ منفي انځور په وزن ډېر زیات زیانمن شوي دي۔ له جالوت څخه نیولې تر دلیلا پورې، دوی د اسرائیلو د ملت د وده کوونکي افسانوي روایت کې د ذاتي بد دښمن ډېر مشخص انځور شوي دي (McDonagh 2004)۔ زاړه عهد نامې کې فلسطینیان د یوه ټیپیک ایدیالوژیکي قرباني بڼه کې جوړ شوي دي (McDonagh 2004)۔

Philistia of the late Bronze Age and Iron Age was dominated by the Philistines and evolved into a distinct geo-political entity with strong international trade links, a distinct economy and a sophisticated urban environment. The Philistines – a highly advanced people who, according to the Old Testament, ruled five famed Pentapoli of Philistia: Gaza, Ascalon, Ashdod, Ekron and Gath (Niesiołowski-Spanò 2011: 38) – have, for centuries, suffered under the weight of their relentlessly negative portrayal in the books and stories of the Old Testament. From Goliath to Delilah, they have personified the intrinsically evil Other in the burgeoning narrative myth of the nation of Israel (McDonagh 2004). In the Old Testament, the Philistines were constructed as a typical ideological scapegoat (McDonagh 2004).

په لوی او وروستی پیړیو کې یو شمیر صهیونیستي سرچینې داسې ادعا کوي چې «پ-ل-س-ت» (پلشت؛ فلستیان) یو داسې سیمه وه چې په نږدې توګه د نن ورځې د غزې سیمې سره سمون لري. په حقیقت کې، د دې پروپاګنډي ادعاګانو پر خلاف، د ناوخته برنزي دور څخه او د اوسپني دور I (شاوخوا ۱۲۰۰ ق.م) له پیل سره، پلشتیان د فلسطین د مدیترانې ساحلي سیمې نورو محلي وګړو سره مخلوط شول، چې له غزې څخه په سویل او تر تنتور پورې په شمال کې پرتې ده. ډېره احتمال لري چې د پلشتیانو ځمکه تر کوه کرمل پورې شمال ته غځېدلې وه. تنتور د تنتورې لپاره نړیوال انګلیسي نوم دی. دا کوچنۍ فلسطیني بندرګاه ښار (په ۱۹۴۸ کال کې د فلسطیني نکبه په ترڅ کې ویران شو) د حیفا په سویل کې او د اسرائیلي ښار زیخرون یعقوب (په ۱۸۸۲ کال کې تاسیس شوی) څخه ۸ کیلومتره شمال لویدیځ ته د مدیترانې په ساحل کې، د حیفا څخه ۳۵ کیلومتره سویل ته پرتې دی. نږدې تنتور (تنتور) هغه لرغونی ځای دی چې د لرغون پیژندونکو لخوا د تل دور یا دورا په نوم یادیږي. تنتور د اشوري تنتورې ولایت مرکز و او د شاوخوا یوې پېړۍ لپاره یې له شمال څخه تر عکا پورې ساحل کنټرولاوه. شاوخوا ۱۱۰۰ ق.م کې فلستیانو خپله داخلي ځمکه ختیځ ته پراخه کړه او د بیسان ښار (وروسته سیتوپولیس) یې هم پکې شامل کړ، چې د اردن سیند او د ایسډرېلون دښته (عربي: مرج ابن عامر) د ګډیدو پر ټکي یو مهم ستراتیژیک ښار و. د «د پ-ل-س-ت ځمکې» (پلشت، فلستیان) د ساحلي سیمې پراخوالی، له شمال کې له تنتور څخه تر سویل کې غزې پورې او پراخې داخلي سیمې په ګډه، دا وړاندیز کوي چې «د پلشتیانو ځمکه» د اوسنۍ غزې له نوارې څخه پنځلس تر شل ځله لویه وه، او د تل ابیب لوی ښار ډېره برخه یې پکې شامله وه، چې د اسرائیلي ښاري سیمې هولون او پتاح تکوا ښارونه هم پکې شامل دي، او دا وروستی د صهیونیستي تاریخ‌لیکنې په کې «ام همشووت»، د «کالونیو مور» په نوم یادیږي.

There are recent pro-Zionist sources which seem to suggest that ‘p-l-s-t’ (‘Peleset’; Philistines) was an area corresponding roughly to today’s Gaza region. In fact, contrary to these propagandistic claims, from the Late Bronze Age onwards and the beginning of the Iron Age I (about 1200 BC), the Peleset intermingled with other local populations inhabiting the Mediterranean coastal region of Palestine, from Gaza in the south to Tantur in the north. In all probability, the land of the Peleset extended further north to Mount Carmel. Tantur is the normal international English name for Tantura. This small Palestinian harbour town (depopulated in the Palestinian Nakba of 19488) is located south of Haifa and 8 kilometres north-west of the Israeli town of Zikhron Yaakov (founded in 1882) on the Mediterranean coast, 35 kilometres south of Haifa. Nearby Tantura (Tantur) is the ancient site referred to as Tel Dor, or Dora, by archaeologists. Tantur was the centre of the Assyrian province of Tantura and controlled the coast north to Acre for about a century. Around 1100 BC the Philistines expanded their inland territory eastwards to include the city of Beisan (later Scythopolis), an important strategic city located at the junction of the Jordan River and the Plain of Esdraelon (Arabic: Marj Ibn ‘Amer). The large extent of the coastal region of the ‘land of p-l-s-t’ (‘Peleset’, ‘Philistines’), from Tantur in the north to Gaza in the south and including vast areas inland, suggests that the ‘land of the Peleset’ was fifteen to twenty times larger than the current Gaza Strip, encompassing much of greater Tel Aviv, the Israeli metropolitan area, which includes the cities of Holon and Petah Tikva, the latter known in Zionist historiography as Im Hamoshavot, the ‘Mother of the Colonies’.