[Al-Ḥarbī:] Ahmed ibn Hanbel düğünlere, evliliklere ve sünnet törenlerine yapılan davetleri kabul eder ve ikram edileni yerdi. 53.1

[Al-Ḥarbī:] Aḥmad ibn Ḥanbal would accept invitations to marriages, weddings, and circumcisions, and eat what was served. 53.1

[Al-Daʿʿāʾ:] Bir adam bir gün Ahmed İbn Hanbel'i bir davete çağırdı ve Ahmed kabul etti. Daha sonra davetten vazgeçmeye çalıştı, ancak adam hayır cevabını kabul etmedi.

[Al-Daʿʿāʾ:] A man once invited Aḥmad ibn Ḥanbal to an event and Aḥmad accepted. Later, he tried to back out of it, but the man wouldn’t take no for an answer.

Etkinlikte adam gidip Aḥmad'ı istemediği biriyle yan yana oturttu. "İbn Sîrîn, Allah rahmet eylesin, doğruyu söylemiş," dedi Aḥmad. "Şöyle demiş: 'Kardeşine bir zorluğa yol açacak bir şeyi yaparak ikram etmeye asla kalkışma.' Kardeşim bana tam da bunu yaptı." 53.2

At the event the man went and seated Aḥmad next to someone he did not want to sit with. “Ibn Sīrīn, God bless him, had it right,” said Aḥmad. “He said, ‘Never try to honor your brother by doing something that will cause him hardship.’ That’s what this brother of mine has done to me.” 53.2

[Ṣāliḥ:] Ahmad ibn al-Hakam al-Attar adında biri vardı; Affan'ın halkasına sık sık devam ederdi. Oğullarından birini sünnet ettireceği zaman Yahya'yı, Ebu Hayseme'yi ve babamın da aralarında bulunduğu birkaç hadisçiyi davet etti. Diğerleri önden gitti; babam ile ben onların ardından geldik. Vardığımızda bizi, başka birkaç hadisçinin de bulunduğu bir odada bir yere oturttular. Bir ara içlerinden biri, "Ahmed, burada gümüşten yapılmış bir şey var" dedi. Babam dönüp bir sandalye gördü. Bunun üzerine kalkıp çıktı ve odada onunla birlikte bulunan herkes de arkasından çıktı. 53.3

[Ṣāliḥ:] There was man called Aḥmad ibn al-Ḥakam al-ʿAṭṭār who used to frequent the circle of ʿAffān. When it came time for him to circumcise one of his sons, he invited Yaḥyā, Abū Khaythamah, and a number of other Hadith-men, including my father. The others went ahead and my father and I came along after them. When we arrived, we were given a seat in a room with several other Hadith-men. At some point one of them said, “Aḥmad, there’s something made of silver here.” My father turned and saw a chair.286 So he got up and left, and everyone who was in the room with him followed him out. 53.3

Bunu duyan ev sahibi el-Attar, hemen dışarı fırladı ve onu yakalayarak, eşyayı kendisinin getirmediğine ve orada olduğunu bilmediğine yemin etti; babamdan geri dönmesini istedi. Babam reddetti. Affan geldiğinde el-Attar, onun babamla konuşup geri dönmesi için ikna etmesini istedi. Affan babamla konuştu, ama bir faydası olmadı ve el-Attar çok üzüldü.

Hearing of this, the host, al-ʿAṭṭār, rushed out and caught up with him, swearing that he hadn’t brought the item in and didn’t know it was there, and asking my father to come back. My father refused. When ʿAffān came along, al-ʿAṭṭār asked him to speak with my father and persuade him to return. ʿAffān spoke with him but it did no good, and al-ʿAṭṭār was devastated.

[Al-Sawwāq:] Pitch-Worker's Gate'deki288 ziyafette bulunuyorduk ki Ahmed bin Hanbel geldi. Eve ayak basar basmaz gümüş işlemeli bir sandalye gördü ve dışarı çıktı. Ev sahibi ardından çıktı, ama Ahmed onu elinin hareketiyle uzaklaştırdı ve "Mecusi süsü! Mecusi süsü!" diyerek ayrıldı. 53.4

[Al-Sawwāq:] We were at the banquet at the Pitch-Worker’s Gate287 when Aḥmad ibn Ḥanbal arrived. As soon as he set foot in the house, he saw a chair with silver ornamentation, and went out again. The host came out after him, but Aḥmad waved him away and left, saying, “Magian finery! Magian finery!” 53.4