[Ḥanbal ibn İshak:] Ahmed'in, kendi görüşlerinin ya da fıkhî hükümlerinin herhangi birinin yazıya geçirilmesinden hoşlanmadığını hatırlıyorum. 29.1

[Ḥanbal ibn Isḥāq:] I remember that Aḥmad hated to have anyone write down his views or his judgments in matters of law. 29.1

[Ahmed ibn el-Rebî':] Ahmed ibn Hanbel bir keresinde bize şöyle dedi: "İshak el-Kevseç'in Horasan'da benim fıkhî sorulara verdiğim cevapları öğrettiğini duydum. Hepiniz şahit olun: Hepsinden berî olduğumu bildiriyorum!" 29.2

[Aḥmad ibn al-Rabīʿ:] Aḥmad ibn Ḥanbal once said to us, “I heard that Isḥāq al- Kawsaj is teaching my answers to legal questions out in Khurasan. Bear witness, all of you: I renounce them all!” 29.2

[el-Merrûzî:] Bir keresinde Horasanlı bir adamın Ahmed'e yaklaşıp ona bir fasikül verdiğini gördüm. Ahmed ona baktı ve içinde kendi sözlerinden bazılarının bulunduğunu görünce öfkelendi ve belgeyi fırlattı. 29.3

[Al-Marrūdhī:] I once saw a man from Khurasan approach Aḥmad and give him a quire. He looked at it and when he saw that it had some of his own words in it, he grew angry and tossed the document away. 29.3

[Ahmed el-Burcî:] Ahmed b. Hanbel bir keresinde şöyle demiştir: "Bazen gökten uzun bir başlık iner ve insanın şöyle başını oynatması gerekir," ve sanki üzerine bir başlık oturmasın diye başını sallamıştır. 29.4

[Aḥmad al-Burjī:] Aḥmad ibn Ḥanbal once said, “Sometimes a tall cap falls from the sky, and you have to move your head like this,” and he shook his head as if to keep a cap from settling on it. 29.4

Onun kastettiği, bazı insanlara liderliğin zorla yüklendiğiydi. Ayrıca iyi insanların bu durum ortaya çıktığında alçakgönüllülükle başlarını eğdiklerini de kastetmiş görünüyor.

What he meant was that certain people have leadership thrust upon them. He also seems to have meant that good people duck their heads modestly when that happens.

Aḥmad, tevazu gereği, insanların kendi sözlerini yazmasını yasakladı; ancak Allah, bunların kaydedilmesine, düzenlenmesine ve herkese duyurulmasına hükmetti.172

Out of modesty, too, did Aḥmad forbid people to write his words down, but God decreed that they be recorded, put in order, and made known to all.172