[Al-Būshanjī:] 227 [842] yılında Ahmed İbn Hanbel, Bağdat'ta hadis derslerini açıkça veriyordu. Bu, el-Mu'tasım'ın ölümünden hemen sonraydı. Kufe'de bulunuyorduk ve haberi orada aldık. Bağdat'a geri döndüm ve o yılın Recep ayında, hâlâ ders verdiği sırada ona yetiştim. Ardından Şaban ayına üç gün kala, kendi isteğiyle durdurdu. Yetkililer ona durmasını söylememişti; ancak o dönemde Bağdat kadısı olan el-Hasan İbn Ali İbn el-Ce'd, İbn Ebî Duâd'a yazarak Ahmed'in açıkça hadis okuttuğunu bildirmişti. Ahmed bunu öğrenince, kendisinden istenmesine gerek kalmadan dersi bıraktı.

[Al-Būshanjī:] In ’27 [842], Aḥmad ibn Ḥanbal taught Hadith openly in Baghdad. That was right after al-Muʿtaṣim died. We were in Kufa when we heard the news. I headed back to Baghdad and caught up with him in Rajab of that year, while he was still teaching. Then, with three days left in Shaʿbān, he stopped of his own accord. The authorities hadn’t told him to stop, but al-Ḥasan ibn ʿAlī ibn al-Jaʿd, who was then judge in Baghdad, had written to Ibn Abī Duʾād to tell him that Aḥmad was openly teaching Hadith. When Aḥmad learned of this, he stopped without having to be asked.

Bildiğimiz kadarıyla, el-Mu'tasım'ın hilafeti dönemi olan sekiz yıl sekiz gün boyunca o ders vermemişti. Bundan sonra da ölene kadar hiç ders vermedi. 71.1

As far as we know, he had not taught during al-Muʿtaṣim’s reign, which lasted for eight years and eight days. After that he did not teach again at all until he died. 71.1