[Sâlih:] Muhammed bin Abdullah bin Tâhir Bağdat'a geldiğinde babama bir haber gönderdi: "Beni ziyarete gelmeni istiyorum. Hangi günü tercih ettiğini söyle, burada başka kimsenin bulunmamasını sağlarım." 74.1

[Ṣāliḥ:] When Muḥammad ibn ʿAbd Allāh ibn Ṭāhir came to Baghdad, he sent a message to my father saying, “I’d like you to come and see me. Tell me the day you prefer and I’ll make sure there’s no one else here.” 74.1

Babam şöyle cevap verdi: "Ben hiç yöneticilerle işbirliği yapmamış bir adamım. Üstelik Müminlerin Emiri, nefret ettiğim hiçbir şeyi yapmaktan beni muaf tuttu. Bu da nefret ettiğim bir şey." Muhammed onun fikrini değiştirmek için çabaladı, ancak bir sonuç alamadı.

My father replied, “I am a man who has never consorted with rulers. Furthermore, the Commander of the Faithful has exempted me from doing anything I detest. This I detest.” Muḥammad strove to change his mind but to no avail.

Daha sonra İshâk ibn Râhevey'den bir mektup aldım; mektupta şöyle yazıyordu:

I then received a letter from Isḥāq ibn Rāhawayh saying:

Tahir ibn Abdullah'ı ziyarete gittim ve bana Muhammed'in Ahmed'i kendisini ziyarete çağırdığını, ancak Ahmed'in bunu reddettiğini söyledi. Note: Since Muhammad here is not the Prophet, no ﷺ is added.

I went to see Ṭāhir ibn ʿAbd Allāh and he told me that Muḥammad had invited Aḥmad to call on him but Aḥmad had refused.

"Emir'i Allah düzeltsin!" dedim. "Ahmed, bir daha asla hadis öğretmemeye yemin etti." Wait, the rule says write the Turkish word for God, never "Allah". So correct: "Tanrı emiri düzeltsin!" dedim. "Ahmed, bir daha asla hadis öğretmemeye yemin etti."

I said, “May God correct the emir! Aḥmad has vowed never to teach Hadith again.

"Belki de gitmesi hâlinde ondan öğretmesini isteyeceğinden korkuyordu." Adam, "Gerçekten mi?" diye sordu. Ben, "Evet, gerçekten," dedim. Bu durumu babama anlattım ama o hiçbir şey söylemedi.

Perhaps he was afraid that if he went, he would ask him to teach.” He asked, “Are you serious?” I said, “I am.” I told my father about this but he said nothing.

[Yazar:] Bence Ahmed, Ibn Tahir ile görüşmeyi bir hükümdar olduğu için reddetti. Takvalı ve ilim sahibi kimselerle, onlar olduğu sürece görüşürdü.

[The author:] I think Aḥmad refused to visit Ibn Ṭāhir because he was a ruler. He did visit people so long as they were men of piety and learning.

[ʿAbd Allāh:] Babam Engizisyon tarafından serbest bırakıldıktan sonra, İshak İbn Rahaveyh'in kendisini ziyarete geleceğinden endişelendi ve bu yüzden önce onun yanına gitmeye karar verdi. Rey'e varıp bir camiye girer girmez gökyüzü su tulumları gibi açıldı. Gece olana kadar orada sığındı ve camiyi kapatmak istedikleri için oradan ayrılması söylendi. 74.2

[ʿAbd Allāh:] After my father was released by the Inquisition, he was worried that Isḥāq ibn Rāhawayh would come to see him so he decided to go see him first. No sooner had he reached Rey and gone into a mosque when the clouds opened like waterskins. He sheltered there until night fell and he was told to leave the mosque because they wanted to close it. 74.2

"Bu bir Allah'ın evidir" dedi, "ve ben de Allah'a kulluk eden biriyim." "Ya buradan çıkarsın" dediler, "ya da seni ayaklarından sürükleyip çıkarırız. Seçim senin." Babam hikâyeyi anlatmaya devam etti:

“This is a house of God,” he said, “and I’m a worshipper of God.” “Either leave,” they said, “or we’ll drag you out by the feet. Your choice.” My father continued the story:

"Hoşça kal," dedim, ve nereye gideceğimi bilmeden gök gürültülü fırtınanın içine çıktım. Sonra bir adam evinden çıktı ve, "Sen orada! Böyle bir zamanda nereye gidiyorsun?" dedi. "Gidecek hiçbir yerim yok," dedim.

“Good-bye,”451 I said, and went out into the thunderstorm with no idea where to go. Then a man came out of his house and said, “You there! Where are you going at a time like this?” “I have nowhere to go,” I said.

"Gel," dedi.

“Come in,” he said.

Beni içeri aldı, soyunmamı söyledi ve değiştirmem için bana kuru giysiler verdi. Abdest aldım, sonra içinde közlerle dolu bir soba, yerde keçe bir örtü ve yemekle dolu bir sofra bulunan bir odaya girdim. Aile fertleri bana onlara katılmamı teklif etti. Yemek yedikten sonra adam, "Nerelisin?" dedi. Onlara Bağdat'lı olduğumu söyledim.

He brought me in, had me undress, and gave me dry clothes to change into. I performed my ablutions and then went into a room where there was a heater full of coals, a blanket of felt on the floor, and a laden table. The members of the family invited me to join them. After we ate, the man said, “Where are you from?” I told them I was from Baghdad.

"Ahmed İbn Hanbel adında birini tanıyor musun?" "Ben Ahmed İbn Hanbel'im." "Öyleyse," dedi adam, "ben de İshak İbn Rahuye'yim."452

“Do you know a man named Aḥmad ibn Ḥanbal?” “I’m Aḥmad ibn Ḥanbal.” “Well,” said the man, “I’m Isḥāq ibn Rāhawayh.”452