[Ismâîl el-Deylemî:] Amr en-Nâkid şöyle dedi: “Vekîʿ'in yanında ders çalışıyorduk ki Ahmed b. Hanbel içeri girdi ve oturdu.” Sonra Ahmed'in Vekîʿ'e karşı ne kadar saygılı olduğunu anlatmaya başladı. Ardından şunu söyledi: “Ahmed'e hocamızın onu ne kadar yüksek gördüğünü söyledim ve onun huzurunda neden konuşmadığını sordum. O da şöyle dedi: ‘Beni yüksek görmesi ne olur ki? Yine de ona saygı göstermek zorundayım.’” 6.1

[Ismāʿīl al-Daylamī:] ʿAmr al-Nāqid said, “We were studying with Wakīʿ when Aḥmad ibn Ḥanbal came in and sat down.” He began describing how deferential Aḥmad was to Wakīʿ. Then he said: “I told Aḥmad how highly our teacher thought of him and asked him why he wouldn’t speak in his presence. He said, ‘So what if he thinks highly of me? I still have to treat him with reverence.’” 6.1

[ʿAbd Allāh:] Muhannaʾ İbn Yaḥyā el-Şâmî'nin şöyle naklettiğini işittim: "Ahmed İbn Hanbel'i Süfyân'ın ders halkasında görmüştüm; önünde Abdürrezzâk oturuyordu. İçimden, 'Acaba yanlarında kimin oturduğunu biliyorlar mı?' diye düşündüğümü hatırlıyorum." Bununla kastettiği şuydu: Onlar İbn Hanbel'in ne kadar âlim olduğunu biliyorlar mıydı? 6.2

[ʿAbd Allāh:] I heard Muhannaʾ ibn Yaḥyā l-Shāmī report, “I saw Aḥmad ibn Ḥanbal in Sufyān’s study circle with ʿAbd al-Razzāq sitting in front of him. I remember thinking, ‘I wonder if they have any idea who they’re sitting with.’” By this he meant: Did they know how learned Ibn Ḥanbal was? 6.2

[Kuteybe ibn Saîd:] Bağdat'a tek bir amaçla geldim: Ahmed ibn Hanbel ile buluşmak. Sonuçta o, Yahyâ ibn Maîn ile birlikte bana geldi. Hadis rivayetleri karşılıklı paylaştık, ardından kalkıp yanıma geldi ve tam karşımda oturdu. 6.3

[Qutaybah ibn Saʿīd:] I came to Baghdad with one purpose: to meet Aḥmad ibn Ḥanbal. In the event, he came to me, along with Yaḥyā ibn Maʿīn. We exchanged Hadith reports46 and then he stood up, came over, and sat down in front of me. 6.3

"Bana yazdır onu," dedi. Sonra [yerine döndü ve] biz yeniden rivayet alışverişine devam ettik. Bir süre sonra o yine kalktı ve yanıma geldi.

“Dictate that one to me,” he said. Then [he returned to his seat and] we went back to exchanging reports. After a time, he again rose and came over to me.

“Ahmed,” dedim, “ayağa kalkmak zorunda değilsin!” “Benim için endişelenme,” diye cevap verdi. “Tek derdim ilmi doğru almak.” [Eş-Şehîdî:] Yahyâ el-Kattân'ın ikindi namazını kılıp sonra namaz kıldığı caminin sütununa yaslandığını gördüğümü hatırlıyorum. Ali b. el-Medînî, eş-Şâdhakûnî, Amr b. Ali, Ahmed b. Hanbel, Yahyâ b. Maîn ve başkaları onun önünde ayakta durur, hadis hakkında sorular sorarlardı. Akşam namazının vaktine kadar ayakta kalırlardı. El-Kattân onlardan hiçbirine oturmalarını teklif etmezdi ve onlar da ondan o kadar çekinirlerdi ki kendi başlarına oturmaya cesaret edemezlerdi. 6.4

“Aḥmad,” I said, “you don’t have to get up!” “Don’t worry about me,” he replied. “All I care about is getting the learning right.” [Al-Shahīdī:] I remember seeing Yaḥyā l-Qaṭṭān pray the afternoon prayer and then lean against the pillar of the mosque where he prayed. ʿAlī ibn al-Madīnī, al- Shādhakūnī,47 ʿAmr ibn ʿAlī, Aḥmad ibn Ḥanbal, Yaḥyā ibn Maʿīn, and others would stand before him and ask about Hadith. They would stay on their feet until it was time for sunset prayer. Al-Qaṭṭān would never invite any of them to sit down, and they were too much in awe of him to sit down by themselves. 6.4

[Halef:] İbn Hanbel, Ebû Avâne'nin hadisini dinlemek için yanıma geldi. Ona daha yüksek bir yerde oturması için elimden geldiğince ısrar ettim, ama kabul etmedi. "Oturacağım tek yer sizin önünüz," dedi. "Biz Müslümanların, hocalarımıza saygı göstermemiz gerekir."48 6.5

[Khalaf:] Ibn Ḥanbal came to me to hear the Hadith of Abū ʿAwānah. I tried as hard as I could to persuade him to take a higher seat, but he refused. “The only place I’ll sit is in front of you,” he said. “We Muslims ought to show deference to our teachers.”48 6.5