[Muḥammad ibn Naṣr el-Âbid:] Ahmed İbn Hanbel'in şöyle dediğini işittim: “İyilik yapma fırsatın olduğunda, ertelemeyin!” 31.1

[Muḥammad ibn Naṣr the Worshipper:] I heard Aḥmad ibn Ḥanbal say, “If you have a chance to do something good, don’t wait!” 31.1

Ona sınır boyunda cihada çıkmakla ilgili sordum, o da şöyle dedi: "Bekleme, git!" [Et-Tarasusi:] Yahya el-Callaʾ ile birlikte —ki kendisi Ebdallardan biri olduğu düşünülüyordu— Ahmed'i görmeye gittim. Yanında Furan, Züheyr ve Harun el-Hemmal (hamal) vardı. 31.2

I asked him about going out to fight on the frontiers and he said, “Don’t wait: go!” [Al-Ṭarasūsī:] I went with Yaḥyā l-Jallāʾ—who was supposed to be one of the Substitutes—to see Aḥmad. He was with Fūrān, Zuhayr, and Hārūn al-Ḥammāl (the porter). 31.2

"Allah sana bereket versin, Ahmed!" dedim. "Söyle bana: Bir insanın kalbini yumuşatan nedir?" O, arkadaşlarına döndü ve göz kırptı. Sonra bir süre başını eğdi.

“God bless you, Aḥmad!” I said. “Tell me: What softens a person’s heart?” He turned to his companions and winked. Then he bowed his head for a time.

Sonunda başını kaldırdı ve şöyle dedi: “Evladım, mesele helal yiyecekleri yemektir.” Oradan ayrılıp doğruca Ebû Nasr Bişr İbnü'l-Hâris'in yanına gittim ve aynı soruyu ona sordum. O da şu ayeti okudu: «Dikkat edin, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.»176

Finally he looked up and said, “Son, it’s eating permitted foods.” I left and went directly to Abū Naṣr Bishr ibn al-Ḥārith and asked him the same question. He recited: «Do hearts not find reassurance in the thought of God?»176

Ona az önce Ahmed ibn Hanbel'in yanından geldiğimi söyledim.

I told him that I had just come from Aḥmad ibn Ḥanbal’s.

“Anladım,” dedi. “Peki Ahmed sana ne söyledi?” “‘Helal yiyecekleri yemek’ dedi.” “Haklı,” dedi Bişr. “Başlanacak yer orası!” Sonra ʿAbdülvehhâb el-Veххâk’ı görmeye gittim ve ona da aynı soruyu sordum.

“I see,” he said. “So what did Aḥmad tell you?” “He said ‘eating permitted foods.’” “He’s right,” said Bishr. “That’s the place to start!” Then I went to see ʿAbd al-Wahhāb al-Warrāq and asked him the same question.

Kalplerin Allah'ı anmakla huzur bulmadığı mı? Bu sözü Allah'ı anmakla değil, "God" kelimesi çevirisiyle ele alıyorum. Doğru çeviri: Tanrı'yı anmakla kalpler huzur bulmaz mı? Düzeltilmiş çeviri: Okudu: «Kalpler Tanrı'yı anmakla huzur bulmaz mı?» Ona Ahmed bin Hanbel'in yanından yeni geldiğimi söyledim. Yüzü sevinçle pembeleşti ve ne dediğini sordu.

He recited: «Do hearts not find reassurance in the thought of God?» I told him that I had just come from Aḥmad ibn Ḥanbal’s. His face turned pink with delight and he asked what he had said.

"Helal yiyecekleri yemek." dedi.” “Haklı, özü budur!” diye haykırdı. “Başlanacak yer, onun size söylediği yerdir.” [El-Merrûzî:] Ahmed’in nefsine şöyle dediğini işittim: “Ya şimdi çekeceksin, ya da sonra pişman olacaksın!” 31.3

“He said ‘eating permitted foods.’” “He’s right: that’s the essence!” he exclaimed. “The place to start is where he told you.” [Al-Marrūdhī:] I heard Aḥmad say to his soul: “Suffer now or regret it later!” 31.3

[ʿAbd Allāh:] Bir keresinde babamın, biri dünyevî şeylerden söz ettiğinde şöyle dediğini duymuştum: İnsan az ile yetinebilir, ama çok ile asla yetinemez. 31.4

[ʿAbd Allāh:] I once heard my father say, when someone mentioned the things of this world, that one can be satisfied with having little but never satisfied with having much. 31.4

Başka bir sefer, biri yoksulluktan söz ettiğinde şöyle buyurdu: “Erdemle birlikte yoksulluk!” [Al-Marrūdhī:] Bir keresinde Aḥmad'ın şöyle dediğini duydum: “Yoksul olmanın değeri kadar değerli bir şey yoktur. Karın senden bir şey istediğinde ve onu karşılayamadığında, ne büyük bir sevap kazandığını biliyor musun?” 31.5

On another occasion, when someone mentioned poverty, he said: “Poverty with virtue!” [Al-Marrūdhī:] I once heard Aḥmad say: “Nothing has as much merit as being poor. Do you know that when your wife asks you for something and you can’t afford it, what a reward you’ve earned?” 31.5

[Al-Khallāl:] ʿAbd al-Malik ibn ʿAbd al-Ḥamīd bize anlattı ki Aḥmad ona bir keresinde şöyle demiş: "Hepimiz ne kadar yaşarız ki? Elli yıl mı? Altmış yıl mı? Sen de bizden çok geride değilsin!" 31.6

[Al-Khallāl:] ʿAbd al-Malik ibn ʿAbd al-Ḥamīd told us that Aḥmad once said to him, “How long does any of us live? Fifty years? Sixty? You’re not that far behind us!” 31.6

[Al-Warrāq:] Bir keresinde Ahmed bin Hanbel'in şöyle dediğini duydum: "Gençliğimi kaybetmek, kolumdan bir şeyin düşmesinden farksız görünüyor bana."177 31.7

[Al-Warrāq:] I once heard Aḥmad ibn Ḥanbal say, “Losing my youth seems no different to me than letting something drop out of my sleeve.”177 31.7

[El-Merrûzî:] Bir keresinde Ahmed'in şöyle dediğini duydum: "Bu dünyadan ne kadar az alırsan, sonunda hesabın o kadar hafif olur." 31.8

[Al-Marrūdhī:] I once heard Aḥmad say, “The less of this world you take, the lighter your reckoning in the end.” 31.8

[Yaʿqūb ibn Isḥāq:] Allah'a tam anlamda güvenmenin ne anlama geldiği sorulduğunda Ahmed ibn Hanbel şöyle dedi: "Başkalarından yardım umarak etrafına bakmamayı öğrenmek." 31.9

[Yaʿqūb ibn Isḥāq:] Asked what it meant to be completely reliant on God, Aḥmad ibn Ḥanbal said, “Learning not to look around hoping for help from other people.” 31.9

"Bunun kaynağın nedir?" "İbrahim'in onu mancınığa koydukları zaman söylediği söz."178

“What’s your source for that?” “What Abraham said when they put him on the mangonel.”178

[Yaʿqūb ibn İsḥāq:] Allah'a tam anlamıyla tevekkül etmenin ne demek olduğu sorulduğunda, Ahmed ibn Hanbel şöyle dedi: "Yardım için başka hiçbir yaratığa bakmamayı öğrenmek." 31.10

[Yaʿqūb ibn Isḥāq:] Asked what it meant to be completely reliant on God, Aḥmad ibn Ḥanbal said, “Learning not to look around for help from any other creature.” 31.10

"Bunun kaynağın nedir?" "Allah'ın dostu İbrahim'in mancınığa konulduğunda Cebrail'e, 'Senden hiçbir şey yok,' dediği hikâye. Sonra Cebrail, 'O hâlde sana yardım edebilecek Olan'dan iste,' dediğinde, 'O'nun benim için seçtiğine razıyım,' diye cevap verdi." [Abdullah:] Ahmed'e cesaretin ne olduğu soruldu ve şöyle dedi: "Arzuladığın şeyden vazgeçmek ve korktuğun şeyi kucaklamak." 31.11

“What’s your source for that?” “The story about Abraham, the Friend of God, when he was put on the mangonel and said to Gabriel, ‘From you, no.’ Then, when Gabriel said, ‘Ask the One who can help you, then,’ he answered, ‘I accept whatever He chooses for me.’” [ʿAbd Allāh:] Aḥmad was asked what bravery meant and he said, “Renouncing what you crave and embracing what you fear.” 31.11

[Muḥammad ibn Naṣr:] Ahmed ibn Hanbel'in şöyle dediğini işittim: "Yapmayı niyet ettiğin hayırlı bir iş varsa, aranıza bir engel girmeden önce acele edip onu yap." 31.12

[Muḥammad ibn Naṣr:] I heard Aḥmad ibn Ḥanbal say, “If there’s anything good you intend to do, hurry up and do it before something gets in the way.” 31.12

[ʿAbd al-Ṣamad ibn Sulaymān:] Bir keresinde Aḥmad ibn Ḥanbal'de geceledim, bana biraz su koydu. Sabah olduğunda suya dokunmadığımı gördü. 31.13

[ʿAbd al-Ṣamad ibn Sulaymān:] Once when I spent the night at Aḥmad ibn Ḥanbal’s he put some water out for me. In the morning he saw I hadn’t used it. 31.13

“Hadis âlimi olduğunu iddia ediyorsun,” dedi, “ve gece namazını kılmadın mı?” Yolculukta olduğumu söyleyerek itiraz ettim.

“You call yourself a Hadith scholar,” he said, “and you didn’t do a night prayer?” I protested that I was traveling.

"Ne olmuş?" diye karşılık verdi. "Mesrûk hac yaptığında, yalnızca bir şekilde uyurdu: alnı yere değmiş halde."179

“So what?” he retorted. “When Masrūq performed the pilgrimage, he slept only one way: with his forehead on the ground.”179

[Ebû İsmet:] Bir gece Ahmed bin Hanbel'in yanında kaldığımda, bana biraz su getirip koydu. Sabahleyin suyun dokunulmadan durduğunu gördü. 31.14

[Abū ʿIṣmah:] Once when I spent the night at Aḥmad ibn Ḥanbal’s he brought some water and put it out for me. In the morning he saw it was untouched. 31.14

“Allah'ı ana kadar ayakta tutsun!” diye haykırdı. “Hadis arayan bir adam gece namazı kılmıyor mu?” [İbn el-Medînî:] Bir gün bir yolculuk öncesinde İbn Hanbel'le vedalaşırken, ona bir şey yapmamı isteyip istemediğini sordum. 31.15

“God help us!” he cried. “A man who seeks Hadith but doesn’t pray at night?” [Ibn al-Madīnī:] Once, before a trip, as I was taking leave of Ibn Ḥanbal, I asked if he wanted me to do anything for him. 31.15

"Evet," diye yanıtladı. "Nereye gidersen git Allah korkusunu taşı ve gözünü ahiret âlemine dik." [Yaḥyā l-Jallāʾ:] Ahmed b. Hanbel'in şöyle dediğini işittim: "Dünyanın şeylerinin Kur'an bilen insanların azmini zayıflattığını görmekten nefret ederim." 31.16

“Yes,” he replied. “Carry the fear of God wherever you go, and keep your eyes on the next world.” [Yaḥyā l-Jallāʾ:] I heard Aḥmad ibn Ḥanbal say, “I hate to see the things of this world weaken the resolve of men who know the Qurʾan.” 31.16

[Abdullah:] Bir gün babamdan bana bir öğüt vermesini istedim. Şöyle dedi: "Her zaman doğru olanı yapmayı niyet et. Niyetin sağlam olduğu sürece iyi olacaksın." 31.17

[ʿAbd Allāh:] One day I asked my father to give me some advice. He said, “Always intend to do the right thing. As long as your intention is sound, you’ll be all right.” 31.17

[El-Merrûzî:] Bir kişi bir gün İbn Hanbel'e, halkının nasıl olup da bu kadar itibar gördüğünü sormuştur. 31.18

[Al-Marrūdhī:] Someone once asked Ibn Ḥanbal what his people had done to become so well regarded. 31.18

“Doğru söylediler,” dedi.

“They’ve been truthful,” he said.

"Abdullah:" babamın şöyle dediğini duydum: "Neyden korkacağını bilmeden gerçekten korkabilmen mümkün değildir."180 31.19

[ʿAbd Allāh:] I heard my father say, “You can’t be rightly fearful unless you know what to fear.”180 31.19