[Muhannâ ibn Yahyâ:] Hapis hanesinden çıkarıldıktan sonra Ya'kūb ibn İbrâhîm ibn Sa'd ez-Zührî'nin Ahmed'in alnından ve yüzünden öptüğünü gördüm. Ayrıca Süleymân ibn Dâvûd el-Hâşimî'nin onun başını ve alnını öptüğünü gördüm. 70.1

[Muhannaʾ ibn Yaḥyā:] I saw Yaʿqūb ibn Ibrāhīm ibn Saʿd al-Zuhrī kissing Aḥmad on the forehead and the face after he was released from jail. I also saw Sulaymān ibn Dāwūd al-Hāshimī kissing his head and forehead. 70.1

[El-Carāvī:] Hâris b. Miskîn'e dedim ki: “O adam” —yani Ahmed b. Hanbel— “kamçılanıyor. Hadi, ona gidelim.” 70.2

[Al-Jarawī:] I said to al-Ḥārith ibn Miskīn: “That man”—meaning Aḥmad ibn Ḥanbal—“is being flogged. Come on: let’s go to him.” 70.2

Ona vurulmakta olduğu sırada yetiştik. Daha sonra bize şunu anlattı: "Beni dövdükten sonra yere düştüm ve şunu söyleyen birinin sesini duydum: 'Müminlerin Emiri, bu adam sapmış ve başkalarını da saptıracak' —yani İbn Ebî Du'ād'ın sözleri." El-Hâris şöyle dedi: "Yûsuf ibn Ömer ibn Yezîd, Mâlik ibn Enes'ten naklederek bana anlattı ki, ez-Zührî yönetime kötü niyetle ihbar edildi ve ardından dövüldü. Ona, ez-Zührî'nin kitaplarının boynunda asılı olduğu halde halkın önünde sorguya çekildiği söylendiğinde Mâlik şöyle dedi: 'Sa'îd ibn el-Müseyyeb dövüldü, saçı ve sakalı tıraş edildi. Ebü'z-Zinâd ve Muhammed ibn el-Münkedir de dövüldü.'"

We arrived just as he was being flogged. Later he told us, “After they beat me I fell down and I heard that one”—meaning Ibn Abī Duʾād—“saying, ‘Commander of the Faithful, he’s gone astray, and will lead others astray.’” Al-Ḥārith remarked: “Yūsuf ibn ʿUmar ibn Yazīd told me, citing Mālik ibn Anas, that al-Zuhrī was maliciously denounced to the authorities and then flogged. When he was told that al-Zuhrī had been subjected to a public inquisition with his books hanging around his neck, Mālik said, ‘Saʿīd ibn al-Musayyab was flogged, and had his hair and beard shaved off. Abū l-Zinād and Muḥammad ibn al-Munkadir were also flogged.

"Ömer bin Abdülaziz bir keresinde şöyle demiştir: 'İslam uğruna sıkıntı çekmemiş hiç kimseyi kıskanma.' Mâlik ise kendisini bile zikretmemiştir." Ahmed, el-Hâris'in kendisine anlattıklarından etkilenmişti.

ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz once said, “Do not envy anyone who hasn’t suffered for Islam.”’ And Mālik didn’t even mention himself.” Aḥmad was impressed with what al-Ḥārith told him.

[Yazar:] İnsanlar her zaman Tanrı uğruna sınavlara katlanmıştır.

[The author:] People have always suffered through ordeals for the sake of God.

Birçok peygamber öldürülmüştür; eski ümmetler arasında da birçok iyi insan öldürülmüş ya da yakılmıştır; bunlardan bazıları, dinlerinden vazgeçmeksizin testere ile ikiye biçilmiştir. Uzun sözlülükten hoşlanmamam ve kısalığı tercih etmem olmasaydı, aklımda bulunan rivayetleri, senetleriyle birlikte sıralardım. 70.3

Many prophets were killed; and among the ancient nations, many good people were killed or immolated, with some of them being sawed in half without renouncing their faith. If not for my aversion to prolixity and my preference for brevity, I would list the reports I have in mind, along with their chains of transmission. 70.3

Peygamber ﷺ, Allah onu bereket ve selametle korusun, zehirlendi; Ebû Bekir de zehirlendi. Ömer, Osman ve Ali suikasta kurban gitti. Hasan zehirlendi; Hüseyin, İbnü'z-Zübeyr, ed-Dahhâk ibn Kays ve en-Nu'mân ibn Beşîr suikasta kurban gitti. Hubeyb ibn Adiyy çarmıha gerildi. El-Haccâc, Abdurrahman ibn Ebî Leylâ, Abdullah ibn Ğâlib el-Huddânî, Saîd ibn Cübeyr, Ebü'l-Bahterî et-Tâî, Kümeyl ibn Ziyâd ve Hutayt ez-Zeyyât'ı idam etti. Ayrıca Mâhân el-Hanefî'yi ve ondan önce İbnü'z-Zübeyr'i çarmıha gerdi.

The Prophet, God bless and keep him, was poisoned, as was Abū Bakr. ʿUmar, ʿUthmān, and ʿAlī were assassinated. Al-Ḥasan was poisoned, and al-Ḥusayn, Ibn al- Zubayr, al-Ḍaḥḥāk ibn Qays, and al-Nuʿmān ibn Bashīr were assassinated. Khubayb ibn ʿAdī was crucified. Al-Ḥajjāj executed ʿAbd al-Raḥmān ibn Abī Laylā, ʿAbd Allāh ibn Ghālib al-Ḥuddānī, Saʿīd ibn Jubayr, Abū l-Bakhtarī l-Ṭāʾī, Kumayl ibn Ziyād, and Ḥuṭayṭ al-Zayyāt. He also crucified Māhān al-Ḥanafī, and before him Ibn al-Zubayr.

Ve el-Vâsık, Ahmed İbn Nasr el-Huzâî'yi öldürdü ve çarmıha gerdi. 70.4

And al-Wāthiq killed and crucified Aḥmad ibn Naṣr al-Khuzāʿī. 70.4

Büyük âlimler arasında kırbaçlananlardan biri, İbn el-Haccâc tarafından dört yüz kamçı vurulduktan sonra idam edilen Abdurrahman İbn Ebî Leylâ'dır. 70.5

Among the great scholars who were flogged is ʿAbd al-Raḥmān ibn Abī Laylā, who was struck four hundred lashes and then executed by Ibn al-Ḥajjāj. 70.5

Bir diğeri Saʿīd ibn el-Müseyyeb'dir; Medine'de el-Velîd'e biat etmeyi reddettiği için Abdülmelik ibn Mervân tarafından yüz sopa vurulmuştur. Abdülmelik'in emriyle sopalanmış, soğuk bir günde üzerine su dökülmüş ve yünden bir cüppe giydirilmiştir.407

Another is Saʿīd ibn al-Musayyab, who was struck one hundred lashes by ʿAbd al- Malik ibn Marwān for refusing to swear allegiance to al-Walīd in Medina. At ʿAbd al- Malik’s orders, he was flogged, drenched with water on a cold day, and dressed in a woolen cloak.407

Bir diğeri ise Huzeyb ibn Abdullah ibn ez-Zübeyr'dir; Velid'in emriyle Ömer ibn Abdulaziz tarafından yüz kamçı vurulmuştu. Sebebi, Peygamber ﷺ'in, "Ebu'l-As'ın soyundan otuz kişi olduklarında Allah'ın kullarını kendilerine mal edinecekler ve sıra sıra Allah'ın hazinesini yağmalayacaklar" dediği bir hadisi rivayet etmesiydi. Ömer'e ne zaman, "Sevin!" denilse, "Huzeyb yolumu keserken nasıl sevinebilirim?" diye cevap verirdi.408

Another is Khubayb ibn ʿAbd Allāh ibn al-Zubayr, who was struck a hundred lashes by ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz at the command of al-Walīd, all for reciting a Hadith where the Prophet—God bless and keep him—says, “When the descendants of Abū l-ʿĀṣ reach thirty in number, they will make God’s servants their own, and take turns plundering His treasury.” Whenever ʿUmar was told, “Rejoice!” he would reply, “How can I rejoice with Khubayb blocking my way?”408

Diğerleri arasında, Emevîler tarafından kamçılanan Ebu'z-Zinâd; Emevîler tarafından beş yüz kamçı darbesine maruz bırakılan Ebû Amr İbnü'l-Alâ; Emevîler tarafından kamçılanan Rebîatü'r-Re'y; el-Haccâc tarafından dört yüz kamçı darbesine maruz bırakılan Atiyye el-Avfî; el-Haccâc tarafından dört yüz kamçı darbesine maruz bırakılan Yezîd ed-Dabbî; İbnü'z-Ziyâd'ın vekili İbnü'l-Cârûd tarafından kamçılanan Sâbit el-Bünânî; Bilâl İbn Ebî Bürde tarafından yetmiş kamçı darbesine maruz bırakılan Abdullah İbn Avn; kişinin zorlama altında yemin etmesi halinde bu yeminle bağlı olmayacağını söylediği için el-Mansûr tarafından yetmiş kamçı darbesine maruz bırakılan Malik İbn Enes; ve her ikisi de kamçılanan Ebû's-Sevvâr el-Adevî ile Ukbe İbn Abdilğafir. 70.6

Others include Abū l-Zinād, who was flogged by the Umayyads; Abū ʿAmr ibn al- ʿAlāʾ, struck five hundred lashes by the Umayyads; Rabiʿat al-Raʾy, flogged by the Umayyads; ʿAṭiyyah al-ʿAwfī, struck four hundred lashes by al-Ḥajjāj; Yazīd al- Ḍabbī, struck four hundred lashes by al-Ḥajjāj; Thābit al-Bunānī, flogged by Ibn al- Jārūd, the deputy of Ibn Ziyād; ʿAbd Allāh ibn ʿAwn, struck seventy lashes by Bilāl ibn Abī Burdah; Mālik ibn Anas, struck seventy lashes by al-Manṣūr for saying that a person who swears an oath under compulsion is not bound by it; and Abū l-Sawwār al- ʿAdawī and ʿUqbah ibn ʿAbd al-Ghāfir, who were both flogged. 70.6

Ahmed b. Hanbel bu nedenle etkileyici bir örnek listesine sahipti.409

Aḥmad ibn Ḥanbal thus had a formidable list of exemplars.409

[Ṣāliḥ:] Babamın şöyle dediğini duydum: “O ölü adamı beni kırbaçlamasından dolayı sorumluluktan muaf tutuyorum.” Sonra şunu ekledi: “Az önce şu ayete rastladım: «Affeden ve düzelten kimse, mükâfatını Allah katında bulur» ve anlamını araştırdım. Hāshim ibn Qāsim’den aktarıyorum; o, al-Mubārak ibn Faḍālah’tan aktarıyor, o da el-Hasan’ı şöyle derken işitmiş birinden aktarıyor: ‘Kıyamet Günü, bütün milletler, yüce ve celal sahibi Allah’ın huzurunda diz üstü sürünerek gelecekler. Sonra yalnızca Allah’ın bir mükâfat borçlu olduğu kimseler ayağa kaldırılmak üzere çağrılacaklar.’ 70.7

[Ṣāliḥ:] I heard my father say, “I exempt that dead man410 from liability for flogging me.” Then he said, “I just came across the verse «Whoever pardons and amends will find his reward with God»411 and looked into what it means. I cite Hāshim ibn Qāsim, who cites al-Mubārak ibn Faḍālah, who cites someone who heard al-Ḥasan say, ‘On the Day of Resurrection, all the nations will come crawling before God, mighty and glorious. Then only those to whom God owes a reward will be called upon to rise.’ 70.7

"Dedi ki: 'Kalkacak olanlar yalnızca başkalarını bağışlayanlardır.' 'Bu yüzden, vefat etmiş olan kişiyi, beni kırbaçlamasından doğan sorumluluktan muaf tutmaya karar verdim.' Ardından şunu ekledi: 'Benim için kimsenin Tanrı tarafından azaba uğratılmasını istemem.' [Aḥmad ibn Sinān:] Aḥmad ibn Ḥanbel'in, Bābak'ı yenilgiye uğrattığı gün ya da Amorium'u ele geçirdiği gün el-Mu'taṣim'i bağışladığını duydum. Şöyle dedi: 'Beni kırbaçlamasından doğan her türlü sorumluluktan onu muaf tutuyorum.' 70."8

“He said: ‘The only ones to rise will be those who forgave others.’ “So I decided to exempt the deceased from liability for flogging me.” Then he added, “I’d rather not have God torment anyone for my sake.” [Aḥmad ibn Sinān:] I heard that Aḥmad ibn Ḥanbal forgave al-Muʿtaṣim the day he defeated Bābak, or the day he captured Amorium. He said, “I exempt him from any liability for flogging me.” 70.8

[Ahmed:] Vâsık bana bir mesaj gönderdi; Mu'tasım'ın beni kamçılamasını bağışlamamı istiyordu. Ben de şöyle cevap verdim: "Saraydan ayrıldığım anda onu bağışladım, çünkü Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: 'Kıyamet gününde yalnızca bağışlayanlar diriltilecektir.'" 70.9

[Aḥmad:] Al-Wāthiq sent me a message asking me to forgive al-Muʿtaṣim for flogging me. I responded, “I forgave him the moment I left the palace because of what the Prophet said: ‘None will rise on Resurrection Day except those who forgive.’” 70.9

[Ahmed:] İshak bin İbrahim, Ebu İshak [el-Mu'tasım]'ı sorumluluktan muaf tutup tutmayacağımı sordu. Ben de ona zaten muaf tuttuğumu söyledim. Kıyamet Günü'nde "Ancak affedenler kalksın!" diye bir çağrının yükseleceğini bildiren Hadis'i düşünüyordum. Ayrıca eş-Şa'bî'nin "Bir kez affet, iki kez ecir al" sözünü de hatırladım. 70.10

[Ṣāliḥ:] Babamın bakımını üstlenmek için, kırbaç cezasına çarptırılmış kişilerin tedavisini yapan bir adam geldi.413 "Bin kırbaç vurulmuş insanlar gördüm," dedi bize, "ama bunun kadar kötü hiçbirini görmedim.

[Ṣāliḥ:] A man who treated flogging victims came to look after my father.413 “I’ve seen people who’d been struck a thousand lashes,” he told us, “but nothing as bad as this.

"Hem önünden hem de arkasından ona vurdular." 70.15

They struck him from the front as well as behind.” 70.15

Sonra bir alet aldı ve yaralardan bazılarını yokladı. "Hiçbiri içeriye işlememiş," dedi.

Then he took an instrument and probed some of the wounds. “They didn’t puncture anything,” he said.

Bu adam babamı tedavi etmek için düzenli olarak gelmeye başladı. Darbelerin bazıları yüzüne isabet etmişti ve bir süre yüzüstü yatırılmıştı. Bir noktada adam, "Çıkarmak istediğim bir şey var" dedi. Bir parça metal çıkardı ve bunu eti geri katlamak için kullandı, bu sırada bir kısmını bıçakla kesip attı. Babam bütün bunlara katlandı, her an Allah'ı tesbih ederek, ve sonunda iyileşti. Bazı yerlerde ağrı hissetmeye devam etti ve yaraların izleri öldüğü güne kadar sırtında göründü.

He began to come regularly to treat my father. Some of the blows had struck him in the face, and he had been left lying face down for some time. At one point the man said, “There’s something I want to remove.” He took out a piece of metal and used it to fold back the flesh while cutting some of it away with a knife. My father bore it all, praising God the whole time, and eventually recovered. He continued to feel pain in certain places, and the scars were visible on his back until the day he died.

“Vallahi, elimden gelen her şeyi verdim. Korktum; tek dilediğim, bundan kâr da zarar da etmeden, sadece eşit olarak çıkabilmekti.” [Ebû Hâtim:] Ahmed b. Hanbel'i, kırbaçlanmasından yaklaşık üç yıl sonra ziyarete gittim. 70.16

I heard him say, “By God, I have given all I could. I was afraid, and all I wished for was to come out of it even, not winning or losing.” [Abū Ḥātim:] I went to see Aḥmad ibn Ḥanbal three or so years after he was flogged. 70.16

"Hâlâ bir ağrı hissediyor musun?" diye sordum ona.

“Do you still feel any pain?” I asked him.

Sağ elini sol dirseğine koydu ve sanki çıkmış ve hâlâ acıyormuş gibi, "Burası," dedi.

He put his right hand on his left elbow and said, “Here,” as if to say that it had been dislocated and still hurt.