[İbn Ebi'd-Dünyâ:] Güzel bir Müslüman olan Ebû Yûsuf İbn Bukhtân'ın şöyle naklettiğini işittim: Ahmed b. Hanbel vefat ettiğinde, birisi rüyasında her kabrin üzerinde bir lamba gördü. Sebebini sorduğunda kendisine şöyle denildi: "Görmüyor musun? O adam aralarına konulur konulmaz, bütün ölülerin kabirleri aydınlandı. Azap görmekte olan ölülerden bazıları da bağışlandı." 95.1

[Ibn Abī l-Dunyā:] I heard Abū Yūsuf ibn Bukhtān—who was a good Muslim—report that when Aḥmad ibn Ḥanbal died, someone had a dream where he saw a lamp on every grave. When he asked why, he was told, “Don’t you see? As soon as that man was put in among them, the tombs of all the dead were illuminated. Some of the dead who were being tormented were forgiven.” 95.1

[ʿUbayd ibn Sharīk:] Ölen bir drag queen rüyada görüldü ve şöyle dedi: "Bağışlandım. Aḥmad aramıza yerleştirildiği anda, aramızdaki ölen ve gömülen herkes bağışlandı." 95.2

[ʿUbayd ibn Sharīk:] A drag queen524 who died was seen in a dream saying, “I’ve been forgiven: as soon as Aḥmad was placed among us, everyone dead and buried was forgiven.” 95.2

[Al-Ḥasan ibn Aḥmad:] Kaṭīʿī'nin annesi öldüğünde, onu Aḥmad ibn Ḥanbel'in yanına gömdürdü. Birkaç gece sonra annesi rüyasında ona göründü. Ona nasıl olduğunu sordu, annesi de şöyle dedi: "Allah seni korusun, oğlum! Her gece" — ya da "Her Cuma gecesi" — "rahmet dalgası, yanına gömdüğün adamın kabri üzerine iner ve burada gömülü olan herkesi, bu arada beni de kaplar." 95.3

[Al-Ḥasan ibn Aḥmad:] When al-Qaṭīʿī’s mother died, he had her buried near Aḥmad ibn Ḥanbal. A few nights later she appeared to him in a dream. He asked her how she had fared and she said, “God bless you, my son! Every night”—or “Every Friday night”—“a wave of mercy descends on the grave of the man you buried me near, and it covers all of us buried here, including me.” 95.3

[Al-Jammāl:] Bir gece, Ahmed'in gömülü olduğu mezarlıkta, «Onların arasında kimi bedbaht olacak, kimi de mutlu olacaktır.»525 ayetini okudum. Sonra gözüm daldı ve bir sesin şöyle dediğini duydum: “Ahmed'in varlığı sayesinde burada hiç kimse bedbaht değil, Allah'a şükürler olsun!” 95.4

[Al-Jammāl:] One night, in the cemetery where Aḥmad is buried, I recited the verse «Among those some shall be damned, and others shall be blessed.»525 Then I nodded off and heard a voice say, “Because of Aḥmad’s presence, no one here is damned, thank God!” 95.4

[Yazar:] Erken dönem Müslümanlardan birinin şu rivayeti anlattığı nakledilir. 95.5

[The author:] One of the early Muslims is said to have told the following story. 95.5

Yaşadığım yerde, Allah'a elli yıl hizmet etmiş, ibadet eden yaşlı bir kadın vardı. Bir gün korku içinde uyandı.

Where I lived there was an old woman, a Worshipper, who had spent fifty years serving God. One day she woke up in terror.

"Dün gece bana bir cin geldi," dedi. "Benim erkek karşılığım olduğunu söyledi."526

“Last night a jinni came to me,” she said. “He said he was my male counterpart.526

Bana şöyle anlattı: Cinlerin, Ahmed bin Hanbel adında salih bir adamın yakında öleceğini ve falanca yerde defnedileceğini söyleyen meleklerin birbirine taziyede bulunduğunu duymuşlar. Oraya yakın bir yerde ikamet eden herkesi Allah bağışlar; bu yüzden ölümün yaklaştığını hissettiğinde gidebiliyorsan, git. Lütfen bana inan: Bunu senin iyiliğin için söylüyorum. Onun öldüğü gecenin ertesi gecesinde sen de öleceksin." Dediği gibi oldu ve bu rüyanın doğru olduğunu anladık.

He told me that the jinns had overheard the angels offering each other condolences on the imminent death of a righteous man named Aḥmad ibn Ḥanbal who would be buried in Such-and-Such a place. God will forgive anyone who takes up residence nearby, so if you can go there when you feel death coming on, do it. Please believe me: I’m telling you this for your own good. You’ll die the night after he does.” And that’s what happened, so we knew it was a truthful dream.

[Ebü'l-Berekât:] Sabit adında bir arkadaşım vardı: Kur'an okuyan, insanları iyiliğe çağıran ve kötülükten sakındıran salih bir adamdı. Vefat ettiğinde, bir engel çıktığı için onun cenaze namazını kılamadım. Sonra rüyamda bana göründü. Ona selam verdiğimde cevap vermedi ve yüz çevirdi. 95.6

[Abū l-Barakāt:] I had a friend named Thābit: a righteous man who read the Qurʾan, called on people to do good, and forbade them to do ill. When he died, I didn’t pray over him because something happened to prevent me. Then he came to me in a dream. When I greeted him, he didn’t answer, and turned aside. 95.6

"Ey Sâbit!" dedim. "Bunca iyi dost olduğumuz hâlde nasıl beni görmezden gelebilirsin?" "Madem dostuz, neden benim için dua etmedin?" Ardından ondan özür diledim ve bana Ahmed'in mezarlığında işlerin nasıl olduğunu anlatmasını istedim, çünkü orada defnedilmişti.

“Thābit!” I said. “How can you ignore me when we’ve been such good friends?” “So if we’re friends, why didn’t you pray over me?” I apologized to him then asked him to tell me how things were in Aḥmad’s burial ground, since he’d been buried there.

"Burada hiç kimse Ateş'i hissetmiyor," dedi.

“No one here feels the Fire,” he said.

"Kureyş mezarlığı hakkında ne dersin?" "Bu konuda bir şey bilmiyorum," dedi. "Bildiğim kadarını size zaten anlattım." "Yeni biri aranıza katıldığında, onları ziyaret edip sorular soruyor musunuz?" "Ziyaret eder, geride bıraktıkları dünyadaki yaşayanlar hakkında soru sorarız." [Yazar:] Hocam Ebü'l-Hasan Ali b. Ubeydullah b. ez-Zağuni'nin kendi el yazısıyla şunu yazdığını okudum: "Peygamber ﷺ'in soyundan gelen Ebû Ca'fer b. Ebî Musa onun yanına defnedildiğinde, Ahmed b. Hanbel'in kabri açığa çıktı."

“What about the burial ground of Quraysh?” “I don’t know about that,” he said. “I’ve told you as much as I know.” “When someone new comes to join you, do you visit them and ask them questions?” “We visit and ask about the living people they’ve left behind.” [The author:] I read something my teacher Abū l-Ḥasan ʿAlī ibn ʿUbayd Allāh ibn al-Zāghūnī wrote in his own hand, as follows: “When the Prophet’s descendant Abū Jaʿfar ibn Abī Mūsā was buried next to him, Aḥmad ibn Ḥanbal’s tomb was exposed.

"Cesedi çürümemişti ve kefeni hâlâ bütündü, hiçbir bozulma yoktu."95.7

His corpse had not putrified and the shroud was still whole and undecayed.” 95.7

Ebû Ca'fer, İbn Hanbel'den 129 yıl sonra vefat etti.

Abū Jaʿfar died 129 years after Ibn Ḥanbal.