[Ed-Dârimî:] Ahmed bin Hanbel bir keresinde bana şu şekilde bir mektup yazdı: “Ebû Ca'fer'e — Allah sana lütfunu artırsın! — Ahmed bin Hanbel'den.” 34.1

[Al-Dārimī:] Aḥmad ibn Ḥanbal once addressed a letter to me as follows: “To Abū Jaʿfar—God grace you!—from Aḥmad ibn Ḥanbal.” 34.1

[El-Merrûzî:] Ahmed, hitaplarda "to" anlamındaki kelimenin li- değil ilā olması gerektiğini söylerdi ve mektuplarını buna göre yazardı.192 34.2

[Al-Marrūdhī:] Aḥmad used to say that the word “to” in addresses should be ilā and not li-, and addressed his letters accordingly.192 34.2

[Saʿid ibn Yaʿqūb:] Ahmed ibn Hanbel bana şu mektubu yazdı: 34.3

[Saʿid ibn Yaʿqūb:] Aḥmad ibn Ḥanbal wrote me the following letter: 34.3

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla diye çevrilmeli mi? Kurala göre "God" yazılacağı için: Rahman ve Rahim olan Tanrı'nın adıyla Tanrı'nın adıyla, Rahman ve Rahim olan Tanrı'nın adıyla Ahmed ibn Muhammed'den Said ibn Ya'kub'a Gelelim asıl konuya: Dünyanın şeylerine duyulan arzu bir çeşit hastalıktır, dünyevi iktidara duyulan arzu ise başka bir hastalıktır. Âlim ise, öte yandan, bir hekimdir. Ama bir hekimin kendi başına hastalık getirdiğini görürsen, ondan uzak dur.

In the name of God, full of compassion, ever compassionate From Aḥmad ibn Muḥammad to Saʿid ibn Yaʿqūb Now then: desire for the things of this world is one kind of sickness, and desire for earthly power is another. The man of learning, on the other hand, is a physician. But if you ever see a physician bringing sickness on himself, avoid him.

Selam size! [Hanbal:] Ahmed ibn Hanbal, mektuplarına “Falancadan Filancaya” diye yazarak başlardı. Neden böyle yaptığını sorduğumda şöyle dedi: “Peygamber ﷺ Hüsrev'e ve Kayser'e ve diğer bütün mektuplarında böyle yazmıştı. Sahabeler de böyle yazdılar; nitekim Ömer—God ondan razı olsun—Utbe ibn Ferkad'a böyle yazmıştı. Bugün de tanımadığım bir hadis âlimine böyle yazıyorum.” 34.4

Peace to you! [Ḥanbal:] Aḥmad ibn Ḥanbal used to address letters by writing from So-and-So to So-and-So. When I asked him why, he said, “The Prophet, God bless and keep him, wrote to Chosroes and Caesar, and all his other letters, that way. So did his Companions, as when ʿUmar—God be pleased with him—wrote to ʿUtbah ibn Farqad. And today that’s how I write to a Hadith scholar I don’t know.” 34.4

"Yani önce kendinizi mi zikredersiniz?" "Babanıza yazıyorsanız ya da yaşlı birine yazıyorsanız, kendi adınız yerine onun adını önce yazmanız daha iyidir. Bunun dışında bir sakınca yoktur." [İbn Manī':] Suveyd b. Sa'īd'in yanında ilim öğrenmek için gitmek istedim ve Ahmed b. Hanbel'den benim için ona bir mektup yazmasını rica ettim. Bunun üzerine bana "hadis yazan bir adam" diye tanıtan bir mektup yazdı. 34.5

“So you mention yourself first?” “If you’re writing to your father, it’s better to put his name first instead of yours, and the same if you’re writing to someone old. Otherwise it’s fine.” [Ibn Manīʿ:] I wanted to go study with Suwayd ibn Saʿīd and I asked Aḥmad ibn Ḥanbal if he would write to him for me. So he wrote a letter describing me as “a man who writes down Hadith.” 34.5

“Aḥmad,” diye itiraz ettim, “ne kadar uzun süredir sana hizmet ettiğimi düşün. Bana bir Hadis adamı olduğumu yazamaz mısın?” “Hadis adamı,” dedi, “Hadis'i uygulayan kişiye dediğim addır.”

“Aḥmad,” I protested, “think how long I’ve served you. Couldn’t you write that I’m a Hadith-man?” “A Hadith-man,” he said, “is what I call someone who puts Hadith into practice.”