Kadıların ve muhtesibin genel yetkiyle atanması caiz olduğu gibi; ülke genelinde her konuda hüküm vermek üzere atanmaları da caizdir. Ayrıca belirli bir yetkiyle atanmaları da caizdir; bu belirlilik coğrafi olabileceği gibi belirli bir yargı türüne göre de olabilir. Bu, Allah'ın Elçisi ﷺ'nin uygulamalarına uygundur; zira o, Ali bin Ebi Talib'i Yemen'e kadı olarak atamış, Muaz bin Cebel'i Yemen'in bir bölgesine kadı olarak atamış, Amr bin el-As'ı da yalnızca tek bir konuda kadı olarak görevlendirmiştir. Kadı muhtesib ve kadı amm ile ilgili olarak söylenenler bunlardır.

It is permitted to appoint the judges and the muhtasib in a general capacity, to judge on all matters all over the country. It is also permitted to appoint him in a specific capacity, where the specification could either be geographic or according to a certain type of judiciary. This would be in accordance with the actions of the Messenger of Allah (saw), for he appointed ‘Ali ibn Abi Talib as judge over Yemen, and Mu‘adh ibn Jabal as judge over an area of Yemen; he also appointed ‘Amr ibn al-A’as as judge in one specific matter. This is as far as the qadi muhtasib and the qadi ‘Aam are concerned.

Mezâlim hâkimi hakkında: Onu bütün ülke için atamak veya belirli bir bölgeyle sınırlamak caizdir; zira Resûlullah ﷺ, Raşid İbn Abdullah'ı atandığı imarette yargı ve mezâlim işlerinin emiri olarak görevlendirmiştir. Mezâlim hâkimini belirli konularla sınırlamaya gelince, bu caiz değildir; çünkü Resûlullah ﷺ böyle bir şey yapmamıştır. Ayrıca onun görevi, insanların şikâyetlerine bakmak ve bu şikâyetlerin sebeplerini ortadan kaldırmaktır; dolayısıyla uzmanlaşma mümkün değildir, çünkü şikâyetler parçalara ayrılamaz. Ayrıca mezâlim hâkimi, mezâlimlere bakan bir hâkim olmasının yanında, mezâlimin sebeplerini ortadan kaldıran bir yöneticidir ve yönetim parçalara ayrılamaz. Bu nedenle yönetici yönetimde uzmanlaşmaz; yani yalnızca belirli konularda hükmetmekle sınırlandırılamaz ve diğer konularda hükmetmesi yasaklanamaz, ancak bir bölgeyle sınırlandırılabilir.

As for the judge of madhaalim, it is permitted to appoint him for the whole country or to confine him to a specific area, for the Messenger of Allah (saw) appointed Rashid ibn Abdillah as Amir of the judiciary and the madhaalim over the imara where he was appointed. As for the confining of the judge of madhaalim to certain matters, this is forbidden, for the Messenger of Allah (saw) did not do so, and because his duty would be to look into the complaints of the people and remove their causes, thus specialisation would not be feasible, for the complaints cannot be partitioned. Also, in addition to him being a judge looking into the madhaalim, he is also a ruler in removing the causes of the madhaalim, and the rule cannot be partitioned. Thus the ruler does not specialise in the rule, i.e. he cannot be confined to ruling over certain matters and be restricted from ruling over other matters, he can only be confined to an area.

Bir hükümdar atandığında ve gerekli yetkilere ile her türlü meseleye bakma selahiyetini elde ettiğinde, onun hükümdarlık görevlerini sınırlandırmak ve sınıflara ayırmak caiz değildir. Aynı durum mezâlim hâkimi için de geçerlidir; onun atanması, yargı bakımından genel olmalıdır. Ancak, tıpkı vâlînin özel bir vilâyete tahsis edilmesi gibi, mezâlim hâkimi de belirli bir bölgeye tahsis edilebilir. Bu, hükmün parçalanması değil, vilâyetin belirlenmesidir. Vilâyetin nerede ve hangi türde olduğuna bakılmaksızın, o vilâyetin hükmü parçalanamaz. Mezâlim hâkimi de benzer şekilde mezâlim vilâyeti üzerine atanır ve bu vilâyet geneldir; bu nedenle mezâlim vilâyetinin alanını parçalamak yanlış olur. Bu, mezâlim yargısı bakımından onun ancak genel bir atamayla atanması gerektiğinin delilidir.

When a ruler is appointed and he acquires the mandatory powers and the authority to look into all matters, it is forbidden to restrict and categorise his duties of rule. The same applies to the judge of madhaalim - his appointment would be general as far as the judiciary is concerned. He can, however, be confined to a specific area just as for the confinement of the wali to a special wilayah. This would not be a partition of his rule but a specification of the wilayah, and no matter where and what type of wilayah it is, the rule of that wilayah cannot be partitioned. The judge of madhaalim would be appointed similarly over the wilayah of madhaalim, and this wilayah is general, therefore it would be wrong to partition the domain of his wilayah. This serves as evidence that he should not be appointed except with a general appointment as far as the judiciary of madhaalim is concerned.