İç güvenlik, da'vetin yayılabilmesi ve yabancı saldırıların püskürtülmesi meselelerini ordu üstlenir.

The issues of internal security, the ability to spread da‘wah, and repel foreign attacks are taken care of by the army.

Allah (SWT), İslam'ı dünyaya yayma yükümlülüğünü bize vermiş ve bunun yöntemini davet (da'vah) ve cihad olarak belirlemiştir; cihad da farzdır. Buna göre, on beş yaşına ulaşan her erkek Müslüman, cihada hazırlanmak için orduya katılmak ve askeri eğitim almakla yükümlüdür. Allah (SWT) şöyle buyurmaktadır:

Allah (swt) has obligated us to spread Islam to the world and has specified the method as da‘wah and Jihad, and that Jihad is fard. Accordingly, every male Muslim who reaches the age of fifteen is obliged to enlist in the army and undergo military training to prepare for Jihad. Allah (swt) says,.

"Ve onlar fitne kalmayıncaya ve din tamamen Allah'ın olup (her yerde) hâkim kılınıncaya kadar onlarla savaşın." [TMQ 8:39].

“And fight them (on) until there is no more tumult or oppression, and there prevails justice and faith in Allah, altogether and everywhere.” [TMQ 8:39].

Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Allah'a ortak koşan insanlarla mallarınızla, elinizle ve dilinizle cihad edin."

The Prophet (saw) said, “And fight the people who associate (things) with Allah with your wealth, your hand and your tongue.”.

Ordu iki bölüme ayrılır. Birincisi, Devletin ordusunda asker olarak istihdam edilen ve maaşları Devlet bütçesinden ödenen "daimi askerler"dir. İkincisi, savaşabilecek durumdaki tüm Müslümanlardan oluşan ve asker ihtiyacı gerektirdiğinde seferber edilen "yedek askerler"dir.

The army is divided into two sections. Firstly, there are the ‘regulars’, who are employed as soldiers of the State’s army and who are paid salaries from the State’s budget. Secondly, there are the ‘reservists’, who comprise of all the Muslims who are capable of fighting, and are mobilised when the demand for soldiers requires it.

Genellikle ordunun lideri Halife'dir; baş komutanı, her tugay için bir general ve her tümen için bir komutan atar. Tugay komutanları ve tümen komutanları ordunun geri kalan rütbelerini atar. Genel kurmay heyetinin üyeleri, askerî kültürlerine göre genel kurmay başkanı tarafından atanır.

It is generally the Khaleefah who is the leader of the army; he appoints the commander-in-chief, a general for each brigade and a commander for each division. The brigadiers and commanders appoint the remaining ranks of the army. Members of the general staff are appointed according to their military culture by the general chief of staff.

Hilafet ordusu, belirli kamplarda konuşlanan tek bir ordudur. Bu kamplardan bazıları farklı vilayetlerde (vilayet, çoğulu: vilayât) ve stratejik noktalarda bulunmalıdır; bazıları ise sürekli hareket halinde olan savaş birlikleri olarak kalmalıdır. Kamplar, her biri adına bir numara eklenmiş birçok gruba ayrılır; örneğin 1. Ordu, 3. Ordu gibi, ya da bir vilayete (vilâyet) veya bir ilçeye (‘imâle) nispetle adlandırılabilirler.

The army of the Khilafah is one army, which is located in specific camps. Some of these camps must be located in different provinces (wilayaat) and strategic locations, and some must remain permanently mobile fighting forces. The camps are organised in numerous groups, each one of which is given a number to accompany its name, such as the 1st Army, the 3rd Army, or it can be named after a province (wilayah) or district (‘imala).

İslam'da ordunun işlevlerinden biri, kafirlere (inkârcılara) karşı, hem saldırı hem de savunma amaçlı olarak, Allah'ın (c.c.) Adını/dinini üstün kılmak için savaş alanında fiilen cihat yükümlülüğünü yerine getirmektir. Allah (c.c.), cihada hazırlanmayı şu ayetle emretmiştir:

One of the functions of the army, in Islam, is to fulfil the obligation of Jihad - the physical fighting (in the field of battle) against the kafiroon (disbelievers), be it offensive or defensive, in order to make the Name (deen) of Allah (swt) dominant. Allah (swt) ordered the preparation for Jihad in the ayah:

"Onlara (kafirlere) gücünüzün yettiği kadar kuvvet ve bağlanmış atlar hazırlayın; bununla Allah'ın düşmanını ve sizin düşmanınızı, bunların dışında sizin bilmediğiniz, ancak Allah'ın bildiği başkalarını korkutursunuz. Allah yolunda ne harcarsanız, size tamamı ödenir ve haksızlığa uğratılmazsınız." [TMQ 8:60].

“Make ready for them (the unbelievers) all you can of (armed) force and of horses tethered, that thereby you may strike fear into the hearts of the enemy of Allah and your enemy, and others beside them whom you know not. Allah knows them. Whatsoever you spend in the way of Allah it will be repaid for you in full, and will not be wronged.” [TMQ 8:60].

Peygamber ﷺ, Tebuk'e savaşmak için gitmeden önce Müslüman ordusunu Medine içinde yürüterek Devletin gücünü gösterdi. Bu davranış düşmanı korkuttu. Nitekim o ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bir aylık yol uzaklığından bile olsa, düşmanlarımın kalplerine salınan korku sayesinde bana zafer verildi."

The Prophet (saw) showed the power of the State by marching the Muslim army inside Madinah before they went to Tabuk for war. This action frightened the enemy. As he (saw) said, “I have been given the victory by the terror thrown in the hearts of my enemies even from the distance of one month travelling.”.

Bu ordu görevlerinin tümü, Devletin dış güvenliğinin korunmasıyla ilgilidir.

These functions of the army are all related to maintaining the external security of the State.

İslam Devleti'nin dış politikası, İslam'ı dünyanın dört bir yanına yaymaktır. Devletin İslam'ı ulaştırmak için kullandığı yöntem da’vet ve Cihad'dır. Bu nedenle, Ümmet bu cihadı yürütme yetkisini İmam veya Halife'ye verdiğinden, ordunun komutanının devlet başkanı olması önemlidir. Peygamber ﷺ, İslam'ın yayılması esasına dayanarak diğerleriyle ilişkiler kurmuştur. Arap yarımadası genelinde İslam'ı yayma fırsatını elde edebilmek için Hudeybiye Antlaşması'nı resmileştirmiştir. Peygamber ﷺ, Medine'nin devlet başkanıydı ve onun zamanında gerçekleşen bütün savaşlara ordusunu o yönlendirmiştir. Bundan sonra Hulefâ-i Raşidin de ordunun nerede ve ne zaman savaşacağına dair emirleri verenlerdi. Bu noktalardan açıkça anlaşılmaktadır ki ordunun liderliğinden sorumlu kişi devlet başkanıdır.

Ordu, İslam'ın davetine diğer ülkelerin kapılarını açan araç olmaktadır. Bu nedenle ordu mensuplarının entelektüel olarak yükseltilmiş olması gerekir. Yani İslam hakkında iyi eğitimli olmaları ve mesajı diğer insanlara aktarabilmeleri gerekir. Ayrıca mensupların siyasi açıdan bilinçli olmaları gerekir ki odaklarını kaybetmesinler ve karşıt güçler tarafından manipüle edilmesinler.

The army is usually the tool that opens up other countries to the da‘wah of Islam. Thus, the army personnel have to be intellectually elevated. Meaning, that they have to be well educated about Islam and be able to convey the message to other people. Furthermore, the personnel have to be politically aware so that they remain focused and are not manipulated by the opponents.

Ordu, İslam'ın mesajını dünyaya ulaştırmanın ayrılmaz bir parçasıdır. Bu nedenle ordu mensupları İslam konusunda yüksek düzeyde eğitilmiş ve sağlam bir imana sahip olmalıdır. Ordu, saflarında bu niteliklere sahip insanlar yetiştirmeye önem vermelidir. Sağlam bir imana sahip bir ordunun, şüphesiz düşmanlarına karşı galip gelebileceğini görüyoruz. Bunu Peygamber ﷺ'in döneminde de görmekteyiz. Müslümanlar erken dönemdeki birçok savaşta sayıca üstündüler, ama Allah'ın (c.c.) yardımıyla yine de zafer kazandılar. Bunu, üçe bir oranın olduğu Bedir Savaşı'nda ve dörde bir oranın olduğu Ahzab Savaşı'nda gördük.

The army is an integral part of delivering the message of Islam to the world. Its people must, therefore, be highly educated in Islam, and with firm iman. The army must place emphasis on building people with these characteristics within its ranks. An army with strong iman will surely be able to defeat its opponents. We find this to be the case in the time of the Prophet (saw). Muslims were outnumbered in many of the early battles, but with the help of Allah (swt) still achieved victory. This we saw in the battle of Badr where there was a 3 to 1 ratio and in the battle of Ahzab, where there was a 4 to 1 ratio.