Bir suçun işlendiğinin mahkemede ispat edilmesinin çeşitli yolları vardır, ancak bunlar yalnızca kesin suçluluğu ortaya koyabilecek olanlarla sınırlıdır. Örneğin, bir cinayet silahı üzerindeki parmak izleri gibi karine niteliğindeki deliller, parmak izlerinin sahibinin suçluluğu konusunda tek başına %100 kesinlik sağlamaya yeterli değildir. Bu nedenle bu tür delil tek başına İslam mahkemesinde kabul edilemez. Kesin ispat sağlayabilecek iki tür şahitlik vardır:

There are various ways in which the perpetration of a crime can be proved in court, but these are restricted only to that which can ascertain definite guilt. For example, circumstantial evidence like fingerprints on a murder weapon are not in themselves sufficient to give 100% certainty of the guilt of the owner of the fingerprints. Therefore, this kind of evidence alone is unacceptable in the Islamic court. There are two types of testimony which can confer definite proof :

1) Görgü Tanığı Tanıklığı (şahadet): Bir suçun işlenmesine gerçekten tanıklık eden kişinin ifadesi geçerli bir delildir. Ancak bu yalnızca tanığın güvenilirliğinin kanıtlandığı durumlarda uygulanır. Ortaya çıkarılan tanıkların karakterini, hafızasını, zekâsını vb. doğrulamak amacıyla kurulmuş özel bir mahkeme vardır.

1) Eye-Witness Testimony (shahada) : The testimony of someone who has actually seen a crime occurring is a valid evidence. However, this is only applicable in the cases where the trustworthiness of the witness is proven. There is a special court whose purpose is to verify the character, memory, intelligence etc. of any witnesses who are brought forward.

Bunun bir örneği, zina (zina) suçunda görülür; bu suçun ispatlanması için dört göz şahidinin tanıklığı gerekir. Allah (SWT) şöyle buyurur:

An example of this is in the case of adultery (zina) where the testimony of four eye witnesses are required to prove the crime. Allah (swt) says,.

"Kadınlarınızdan fuhşa başvuranlar hakkında, aranızdan dört kişiyi şahit tutun." [TMQ 4:15].

“As for those of your women who are guilty of lewdness, call to witness four of you against them.” [TMQ 4:15].

Şahitlerden biri destekleyici şahitlik getiremezse veya zina suçunu iddia eden kişi dört şahit getiremezse, bu kişi kazf (iftira) cezasına tabi tutulur.

If any of the witnesses fails to bring corroborating testimony, or someone who accuses the crime cannot provide four witnesses, then they will be subject to punishment of qadhf (false accusation).

2) İkrar (itiraf): Suçlunun itirafının suçun sabit olması için yeterli olduğu ve bu itiraf temelinde uygun cezanın uygulanabileceği konusunda görüş birliği vardır.

2) Confession (iqrar) : It is agreed that the criminal’s confession is sufficient for the establishment of guilt and that, on the basis of his or her confession, the appropriate punishment can be inflicted.

Ebu Davud şöyle rivayet etmiştir: "Gâmid kabilesinden bir kadın Peygamber ﷺ'in yanına gelip dedi ki: 'Cezayı gerektiren bir zina işledim.' O da buyurdu ki: 'Geri dön.' Kadın geri döndü, ertesi gün yine geldi ve dedi ki: 'Belki beni de Ma'iz b. Malik'i geri çevirdiğin gibi geri çevirmek istiyorsun. Allah'a yemin ederim ki ben hamileyim.' Peygamber ﷺ ona buyurdu ki: 'Geri dön.' Kadın ertesi gün yine ona geldi. Peygamber ﷺ buyurdu ki: 'Çocuğunu doğurana kadar geri dön.' Kadın gitti. Çocuğunu doğurunca çocuğu alıp onun yanına getirdi ve dedi ki: 'İşte bu! Onu doğurdum.' Peygamber ﷺ buyurdu ki: 'Geri dön ve onu sütten kesinceye kadar emzir.' Kadın çocuğu sütten kesince, eline bir şey alıp yiyen çocukla birlikte onun yanına geldi. Çocuk Müslümanlardan belli bir adama verildi ve Peygamber ﷺ kadın hakkında emir verdi. Kadın için bir çukur kazıldı, onun hakkında emredildi ve taşlanarak öldürüldü. Halid de ona taş atanlardan biriydi. Halid ona bir taş attı, bunun üzerine kadının kanından bir damla Halid'in yanağına sıçradı ve Halid kadına sövdü. Bunun üzerine Muhammed ﷺ ona buyurdu ki: 'Yavaş ol Halid! Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki kadın öyle bir tövbe etti ki, haksız yere bir vergi alan biri de böyle tövbe etseydi bağışlanırdı.' Sonra kadın hakkında emir verdi, onun cenaze namazını kıldırdı ve kadın defnedildi."

Abu Daud narrated that : “A woman of Ghamid came to the Prophet (saw) and said, ‘I have committed a punishable sexual act.’ He replied, ‘Go back.’ She then returned and on the next day came to him again and said, ‘Perhaps you want to send me back as you did to Ma‘az ibn Malik. I swear by Allah that I am pregnant.’ He said to her, ‘Go back.’ She returned to him the next day. He said, ‘Go back until you give birth to the child.’ She left. When she gave birth to the child she brought the child to him, and said, ‘Here he is! I have given birth to it.’ He said, ‘Go back and suckle him until you wean him.’ When she had weaned him, she brought the boy to him with something in his hand which he was eating. The boy was then given to a certain man of the Muslims and the Prophet (saw) commanded regarding her. So a pit was dug for her, and he gave orders about her and she was stoned to death. Khalid was one of those who were throwing stones at her. He threw a stone at her. When a drop of her blood fell on his cheek, he abused her. Muhammad (saw) said to him, ‘Gently Khalid. By Him in Whose hand is my soul, she has repented to such an extent that if one who wrongfully takes an extra were to repent to a like extent, he would be forgiven.’ Then giving command regarding her, he prayed over her and she was buried.”.

Ancak, itirafçı itirafını geri çekerse, suçun kesin olarak ispatlanamayacağı için cezanın hemen durdurulması gerekir. Örneğin cezanın uygulanması sırasında itirafçı kaçarsa veya itiraz etmeye başlarsa, durum da aynı olur.

If, however the confessor were to withdraw his or her confession, then the punishment would be stopped immediately, as guilt could no longer be definitely substantiated. This would also be the case if, for example, during the punishment the confessor ran away or began to protest.