İslam Ekonomik Sisteminde devletin önemli bir rolü vardır.

The government plays an important role in the Economic System of Islam.

İslam, devlete her bireyin yiyecek, giyecek, barınma, eğitim, sağlık ve güvenlik ihtiyaçlarını karşılama sorumluluğunu yüklemektedir. Ayrıca devletin, vatandaşlara bu temel ihtiyaçlara ek olarak lüks ihtiyaçlarını kendi imkânlarıyla karşılamalarını sağlayacak araçları temin etmesi de sorumluluğundadır. Devlet bunu kamu mallarının yönetimi, diğer gelir kaynaklarının kullanımı ve insanların ekonomik faaliyete katılmaları sayesinde ihtiyaçlarını karşılayabilecekleri iyi bir ekonomik ortam sağlayarak gerçekleştirir.

Islam makes it the responsibility of the State to provide food, clothing, shelter, education, health and security to every individual. It is also the responsibility of the State to enable citizens with the means to get luxurious needs in addition to these basic needs by themselves. The State achieves this through the management of public property, through the use of income from other sources and through provision of a good economic environment so that people satisfy their needs due to their involvement in economic activity.

İslam dünyası gibi bir ülkenin sabit ekonomi politikası, evrene, insana ve hayata dair genel bakış açısından, yani İslami ‘akîde ile bu ‘akîdeden hüküm ve kavram olarak türetilen her şeyden kaynaklanır. İslami hükümler sabit olduğu ve insanlığın refahı konusunda bir çözüm sunduğu için, Müslüman dünyanın sabit olmayan bir ekonomi politikası ya da İslam'a yabancı bir politika tasarlaması ve planlaması etkisiz olurdu. Ekonomi politikası İslami ‘akîdeye dayanmalıdır; yani İslam Devleti'nin ekonomi politikası yalnızca Kur'an-ı Kerim ve Sünnet'ten türetilen Şeriat hükümlerine, ve bu iki kaynağın Sahabe İcmâ'ı (Sahabenin icma'ı) ile Đlâhî Kıyas'a yönlendirdiği her şeye dayanmalıdır.

The fixed economic policy of a country, like the Islamic world, emanates from the general concept about the universe, man and life, i.e. the Islamic ‘aqeedah and whatever is derived from the ‘aqeedah in terms of rules and concepts. Since the Islamic rules are fixed and since they provide a solution for the case of welfare for mankind, it would be ineffective for the Muslim world to design and plan a non-fixed economic policy, nor a policy alien to Islam. Its economic policy must be based on the Islamic ‘aqeedah, i.e. the economic policy of the Islamic State should be based upon nothing but Shari‘ah laws derived from the Holy Qur’an and the Sunnah, and whatever these two sources have guided to in Ijma‘ of the Sahabah (consensus of the Companions) and Divine Qiyas (analogy).

İslam ekonomi politikası, bireyin temel ihtiyaçlarını karşılamayı, onun yaşam tarzını iyileştirmesini ve bir birey olarak refaha ulaşmasını amaçlar. Ekonomi politikası, bireyler arasındaki ilişkilerde her zaman Şeriat'ın koyduğu yüksek değerleri baskın bir unsur olarak koruyarak, bireye refaha ulaşmak için çalışabilmesi için gerekli imkânları sağlar.

The Islamic economic policy aims at dealing with the essential needs of the individual, enabling him to improve his lifestyle and achieve prosperity as an individual. The economic policy provides the individual with the means to work towards achieving prosperity, by maintaining always the high values (laid down by the Shari‘ah) as the dominant factor in the relationships between individuals.

Bu nedenle, İslam Devleti'nin benimsemesi gereken ekonomi politikası, yalnızca GSMH'yi (Gayri Safi Milli Hasıla) artırmayı, ne de "Sosyal Adalet" denilen şeyi veya devlet sosyalizmini yaratmayı amaçlamamalıdır. Politika, kaynakların doğru dağıtımını Ümmet'in bütün üyeleri arasında sağlamalı, böylece herkesin temel ihtiyaçlarını garanti altına almalı ve her bireyin, Şeriat'ın sınırları içinde kalmak kaydıyla, lüks ihtiyaçlarını mümkün olduğunca karşılayabilmesine izin vermelidir.

Therefore, the economic policy that should be adopted by the Islamic State is not with the aim of just increasing the GNP (Gross National Product), nor creating what is called ‘Social Justice’, or state Socialism. The policy should be to ensure the correct distribution of resources, amongst all members of the Ummah, guaranteeing thereby the basic needs for all people, and allowing every individual to satisfy his luxurious needs as much as possible, within the boundaries of the Shari‘ah.