İslam Devleti'nin dış politikası, Devletin dış politikalarını ve diğer milletler ve ülkelerle ilişkisini kapsar. İslam'da dış politika üç amaca hizmet eder:

The foreign policy of the Islamic State covers the external policies of the State and its relationship with other nations and countries. The foreign policy in Islam serves three objectives:

1. Devletin ve ümmetin varlığını korumak.

1. To protect the entity of the State and the Ummah.

2. Diğer insanlara ve milletlere davetin (da'vetin) kolaylaştırılması.

2. To facilitate the da‘wah to other people and nations.

3. İslam Devleti'nin diğer devletlerle olan ilişkilerini düzenlemek.

3. To organise the relationship of the Islamic State with other states.

Bu hedefler göz önünde bulundurulduğunda, İslam Devleti'nin dış politikasının yalnızca Müslümanların uygulamakla yükümlü olduğu bir farz olmadığı, aksine dünyanın dört bir yanındaki Müslümanların; Bosna, Keşmir, Filistin vb. yerlerde süregelen kan dökülmesi, tecavüz ve yıkımla karşı karşıya oldukları düşünüldüğünde, pratik bir zorunluluk olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

When one considers these aims it becomes clearly apparent that the foreign policy of the Islamic State is not merely a fard (obligation) upon the Muslims to implement, but with the existing bloodshed, rape and destruction of Muslims around the world, like Bosnia, Kashmir, Palestine etc., it is a practical necessity.

İslam'ın mesajını insanlığa ulaştırmak, Müslüman ümmetin en önemli görevidir. Allah Resûlü (sav) Hayber'den döndüğünde ashabına (ra) şöyle buyurdu: "Ey insanlar! Allah beni bütün insanlığa rahmet olarak gönderdi. Meryem oğlu İsa'ya (as) havariler nasıl itiraz ettiyse, siz de bana itiraz etmeyin." Sahabiler sordu: "Ey Allah'ın Peygamberi, havariler nasıl itiraz etmişlerdi?" Resûlullah (sav) şöyle cevap verdi: "İsa, onları bana çağırdığım şeye çağırdı. Yakın bir yere gönderilen memnun ve hoşnut oldu, uzak bir yere gönderilen ise hoşnutsuzluğa kapılıp ağır adımlarla yürüdü." Bu, davetin taşınmasının ne kadar önemli olduğunun bir göstergesidir.

It is an utmost duty upon the Muslim Ummah to convey the message of Islam to humanity. On His arrival from Khaybar, the Messenger of Allah (saw), addressing his companions (ra), said, “Oh people, Allah has sent me as a mercy to all mankind; do not dispute with me like the disciples disputed with Isa (as) son of Maryam. The companions exclaimed : And how did the disciples dispute, O Prophet of Allah? He (saw) answered : He (Isa) called them to that which I called you; he who was sent to a near place was pleased and satisfied, but he who was sent to a far place became displeased and heavy footed.” This is an indication of the importance of carrying the da‘wah.

Ve Allah (SWT) şöyle buyurur:

And Allah (swt) says,.

"Hakk dini ve hidayetle Elçisini gönderen O'dur; ki bu dini diğer bütün dinlerin üstüne çıkarsın." [TMQ 9:33].

“It is He who has sent the Messenger with the guidance and the deen of truth, that it may prevail over all other deens.” [TMQ 9:33].

İslam'ı yayma görevi, Müslümanların dünyada olup bitenden haberdar olmasını gerektirir. Bu temasın, birbirinden farklı pek çok devlet, halk ve düşünce hakkında bir farkındalık gerektirdiği açıktır; çünkü bunların hepsi, yani İslam'ın yayılması hedefi için gereklidir.

The duty to spread Islam necessitates that the Muslims be in contact with what is happening all over the world. This contact requires an awareness of the many differing states, peoples and thoughts, because all of them are essential to the goal, i.e. the spreading of Islam.

Islam ümmeti olarak amacımız, İslam'ı dünyanın dört bir köşesine yaymaktır ve bu da bizi uluslararası düzeyde çalışmaya mecbur kılmaktadır. Başka bir deyişle, dünyanın durumunu ve başlıca sorunlarını bilmeli, insanların saiklerini ve kamuoyunu anlamalı, çeşitli siyasi eylemleri ve manevraları kavramalı ve her şeyden önemlisi, uluslararası arenada neler olduğunun farkında olmalıyız. Bu siyasi farkındalık, büyük devletler için birincil öneme sahiptir ve dünyanın dört bir yanındaki siyasetçilerin başlıca ilgilendiği konudur.

Our goal as an Islamic Ummah is to spread Islam to all corners of the globe and this means we are compelled to work on an international level. In other words we must know the situation and major problems of the world, understand the motives and public opinion of the people, the various political actions and manoeuvres and above all, we must be aware of what is happening in the international arena. This political awareness is of primary importance to the major states and is what politicians all over the world mainly concern themselves with.

İslam Devleti halkının niteliklerinden biri siyasi bilinç olmalıdır. Eğer İslam çağrısını (da‘vet) yaymak onların görevi ise, bu bilinç yaygınlaştırılmalıdır. Bu bilinci elde etmedikçe diğer devletlerle olan ilişkilerimizi düzenlemeye başlayamayız.

The people of the Islamic State should have political awareness as one of their characteristics. If it is their duty to spread the Islamic call (da‘wah), then this awareness must be made commonplace. We cannot begin to organise our relationships with the other states unless we achieve this awareness.

Bu nedenle, İslam davetini iletmek, İslam Devleti'nin Dış Politikasının etrafında döndüğü eksendir ve diğer devletlerle ilişkilerin üzerine inşa edildiği temeldir.

Hence, conveying the Islamic call is the axis around which the Foreign Policy of the Islamic State revolves, and is the basis upon which relationships with other states are built.

İslam Devleti'nin diğer devletlerle olan ilişkisi dört yaklaşım üzerine inşa edilmelidir:

The relationship of the Islamic State with other states should be built upon four approaches:

1. Öncelikle, Müslüman dünyasının ülkeleri tek bir ülkenin parçası olarak değerlendirilmelidir. Bu nedenle bu ülkeler dış politika alanında ele alınmaz. Bunun yerine izlenecek yol, hepsini tek bir devlet altında birleştirmektir. Örneğin, Devlet Mısır'da kurulmuşsa, diğer bütün Müslüman ülkeler yabancı devletler olarak değil, Müslüman Ümmet'in parçası olarak görülecektir. Bu ülkeleri ayrı devletler olarak tanımayacağız. Bu yüzden onlarda büyükelçiliklerimizi kurmayacak, onların da bizde büyükelçilik kurmasına izin vermeyeceğiz. Bunun yerine, o ülkelerdeki Müslümanları, İslam Devleti'ne katılarak kendilerini birleştirmek olan görevlerine çağırmalıyız.

1. Firstly, the countries of the Muslim world are to be considered as being part of one country. Hence, these countries are not considered in the sphere of foreign policy. Instead the procedure will be to unify them all into one state. For example, if the State was established in Egypt, then all the other Muslim countries would be considered - not as foreign states - but as part of the Muslim Ummah. We would not recognise them as separate states. Therefore, we would not establish our embassies in them or vice versa. Instead we should call the Muslims in those countries to their duty which is to unite themselves to the Islamic State.

2. Ekonomik, ticari, iyi komşuluk ve/veya kültürel anlaşmalar yapılmış olan devletlerle, bu anlaşmaların hükümlerine uygun olarak muamele edilir. Ancak bu devletlerle olan ekonomik ve ticari ilişkiler, ümmete fayda sağlayan belirli kalemlerle sınırlı tutulmalıdır. Bu ilişkiler, bizim aracılığımızla bu devletlerin güçlenmesine yol açmamalıdır.

2. Those states with whom the Islamic State has economic, commercial, good neighbouring and/or cultural treaties; they are treated in accordance to the terms of the treaties. However, the economic and commercial relations with them must be confined to certain items that benefit the Ummah. It must not lead to the strengthening of those states on our account.

3. Antlaşmamız olmayan devletler; Amerika, Fransa ve Britanya gibi gerçek emperyalist devletler; ve Rusya gibi İslam Devleti'nde emelleri olan devletler. Bütün bu devletler potansiyel savaş düşmanı ve olası işgalci olarak değerlendirilir. Bunlara karşı her türlü önlem alınmalıdır.

3. Those states with whom we do not have treaties; the actual Imperialist states like America, France and Britain; and those states that have ambitions in the Islamic State, such as Russia. All these states are considered as potential enemies of war and possible invaders. All precautions should be taken with them.

İslam Devleti ile diğer devletler arasındaki ilişkinin kökü, İslam'ın davetini (da‘va) yayma yükümlülüğüdür. Bunu gerçekleştirmenin yöntemi ise cihadın ilan edilmesidir. Bu, İslam Devleti Medine'de kurulduğu andan itibaren Muhammed ﷺ'in yöntemiydi. Vurgulanmalıdır ki Müslümanların, düşmana önce İslam'ı kabul edip benimseme ve böylece İslam Devleti'nin bir parçası olma fırsatını sunmadan savaşa başlamalarına izin verilmez. Bu, cihad yoluyla İslam'ın davetini iletmenin üç aşamalı yönteminin ilk sürecidir.

The root of interaction between the Islamic State and the other states is the duty to propagate the call of Islam (da‘wah). The method by which to achieve this is the declaration of Jihad. This was the method of Muhammad (saw) as soon as the Islamic State was established in Madinah. It must be stressed that the Muslims are not permitted to start fighting with the enemy without first presenting them with the opportunity to accept and embrace Islam, thereby becoming part of the Islamic State. This is the first process of the three stage method of delivering the call of Islam through Jihad.

Bu teklif reddedilirse, onlardan cizye (baş vergisi) ödemeleri ve Devletin bir parçası olmaları istenir. Zimmi (Devletin gayrimüslim vatandaşı) olarak muamele görürler; yani Devlet onların güvenliğinden ve korunmasından sorumlu olur. İslam Şeriatı ile yönetilirler ve toprakları Müslüman toprağı ve İslam Devletinin bir parçası haline gelir.

If this offer is turned down, they are asked to pay jizyah (head tax) and to be part of the State. They would be treated as dhimma (non- Muslim citizen of the State), i.e. the State would be responsible for their security and protection. They would be ruled by the Islamic Shari‘ah and their land would become Muslim land and part of the Islamic State.

Düşman ise bu iki seçeneği de reddederse, yani hem İslam Akidesi ve Sistemini reddederse hem de Sistemi reddedip cizye ödemeyi reddederse, Müslümanlar üçüncü aşamaya geçer ve onlara karşı savaş ilan ederler. Müslim, Süleyman b. Büreyd'in rivayet ettiğine göre Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Eğer İslam'ı kabul etmekten kaçınırlarsa, onlardan cizye talep edin. Ödemeyi kabul ederlerse, onlardan alın ve elinizi çekin. Cizyeyi ödemeyi reddederlerse, Allah'tan yardım dileyin ve onlarla savaşın."

If the enemy on the other hand refused both of these options, namely to reject the Islamic Belief and System or reject the System and the payment of jizyah, the Muslims would proceed to the third stage and declare war upon them. Muslim narrated on the authority of Sulaiman ibn Buraid that the Messenger of Allah (saw) said, “If they refuse to accept Islam, demand from them the jizyah. If they agree to pay, accept it from them and hold off your hands. If they refuse to pay the jizyah, seek Allah’s help and fight them.”.