Mülkiyet, kişinin malını kullanma veya tasarruf etme hakkına sahip olması nedeniyle ekonomik faaliyete girişmesinde önemli teşviklerden birini oluşturur. Bu tür hakları elde etme yolları ise İslam Ekonomik Sisteminin hedeflerinin gerçekleştirildiği temel ilkelerden birisidir.

Ownership constitutes one of the important incentives for engaging into economic activity as the owner of wealth has the right to use or dispose of it. The means of acquiring such rights is one of the fundamental principles through which the objectives of the Islamic Economic System are achieved.

İslam Ekonomik Sisteminde, bütün servetin gerçek sahibinin (Yaratıcı'nın) Allah (c.c.) olduğu anlaşılmaktadır. Biz servete ancak vekil ve emanetçi olarak, dolaylı biçimde "sahip oluruz". Bazılarımız servete, üretim sürecine katılarak edinir ve bu nedenle servete doğrudan erişime sahip oluruz. Bunlar, İslam'ın tanımladığı üretim faktörlerini içerir. Diğerleri ise servete dolaylı bir erişime sahiptir; çünkü servetin gerçek sahibi olan Allah (c.c.), üretim sürecine katılarak servete doğrudan erişimi olanların, bir kısmını bunlara aktarmasını emretmiştir; nitekim bunu Kur'an'da açıkça bildirmiştir:

In the Islamic Economic System, it is understood that the real owner (Creator) of all wealth is Allah (swt). We only ‘own’ wealth by proxy as guardians. Some of us acquire wealth by engaging in the production process and hence have a direct access to wealth. These include the factors of production as defined by Islam. Others have an indirect access to wealth simply because Allah (swt) as the real owner of wealth has stipulated that those with direct access to wealth through engagement in the production process must pass some of it on to them as He made clear in the Qur’an: