İslam hükümet sistemi, Allah (SWT) tarafından emredilmiş, eşsiz bir birlik sistemine dayanır. Federal, demokratik, cumhuriyetçi, monarşik ya da diktatör bir sistem değildir. Hiçbir beşeri ideolojiyle benzerliği yoktur.

The Islamic Ruling System is based upon a unique system of unity ordained by Allah (swt). It is not a federal, democratic, republican, monarchical or dictatorial system at all. It has no similarity to any man-made ideology.

İslam Devleti, kendi yönetimi altındaki insanları, Müslüman olsun ya da olmasın, vatandaş olarak görür. Hepsinin hakları İslam tarafından güvence altına alınmıştır. "Etnik azınlık" gibi bir kavram yoktur; çünkü insanlar renkleri, ırkları ya da dinleri nedeniyle hiçbir şekilde ayrımcılığa uğratılmazlar.

The Islamic State considers people under its authority as citizens, whether they are Muslims or non-Muslims. All have their rights guaranteed by Islam. There is no concept of ‘ethnic minority’ as people are not discriminated against at all due to their colour, race or religion.

Kurafi ve İbn Hazm (İslam'ın önde gelen âlimleri) rivayet etmiştir:

Al-Qurafi and Ibn Hazm (prominent scholars of Islam) reported:

Zimmîlerin (gayrimüslim vatandaşların) topraklarımıza bir saldırgan saldırdığında onları korumanın bizim görevimiz olduğunu ve gerekirse onları korumak uğruna ölmemiz gerektiğini. Böyle bir göreve yapılacak her türlü ihmal, zimmînin haklarının ihlali anlamına gelirdi.

“That it would be our duty to protect the people of dhimma (non- Muslim citizens) if aggressors attacked our land, and we should die protecting them if necessary. Any neglect of such a duty would be a breach of the rights of the dhimma.”.

Osmanlı Hilafeti'nin daimi ordusu bir dönemde 60 milyon kişiyi buluyordu. Müslüman askerin (mücahid) zihniyeti onu yenilmez kılar. Savaşta öldürülürse şehitlik mertebesine ulaşır, kazanırsa ordusu zafer kazanmış olur. Bu yüzden Mute Savaşı'nda 3000 Müslüman, daha iyi donanımlı 200.000 Rum askerine karşı koymaya hazırdı. Müslümanların savaş nidası şuydu: "Ey Allah'ım! Sana geliyorum!"

The standing army of the ‘Uthmani Khilafah was at one stage 60 million strong. The mentality of the Muslim soldier (mujahid) makes him undefeatable. If he is killed in battle he achieves martyrdom, and if he wins, his army is victorious. This is why in the battle of Mu‘tah, 3000 Muslims were prepared to face 200,000 better equipped Roman soldiers. The battle cry of the Muslims was, “Oh Allah! I am coming to you!”.

Haçlılar Şam'a (Suriye'ye) saldırdığında, ülkenin Hıristiyanlarının %80'i Müslüman yurttaşlarının yanında savaşırken, onlara İslam Devleti'nin ordusu karşı koydu.

When the Crusaders attacked al-Sham (Syria), they were fought by the army of the Islamic State, where 80% of the country’s Christians were fighting along side their Muslim fellow citizens.

İslam, savaş zamanlarında bile askerlere disiplin kuralları koyar. Cihadın amacı insanları öldürmek ya da onları inançlarını değiştirmeye zorlamak değildir. Ayrıca düşmanı aşağılamayı, sömürmeyi, kaynaklarını yağmalamayı veya cezalandırmayı da hedeflemez. Aksine cihad, insanların İslam davetine ulaşmasını engelleyen fiziksel engelleri ortadan kaldırmanın bir yoludur. Bu engeller arasında sömürücü ve yolsuz yöneticiler, çıkarları olan ayrıcalıklı az sayıdaki kesim ve onların destekçileri yer alır.

Islam imposes disciplines upon soldiers even in times of war. The purpose of Jihad is not to kill people or force them to change their belief. Nor does it aim to humiliate, exploit, plunder resources or punish the enemy. Rather it is a means of removing the physical barriers which prevent the people from having access to the call of Islam. These barriers include exploitative and corrupt leaders as well as the privileged few who have vested interests, and their supporters.

İslam Devleti'nde hiçbir sınır yoktur. Irk ya da renk ayrımı gözetilmeksizin tüm insanlar tek bir liderin bayrağı altında birleşmiştir.

There are no borders within the Islamic State. All people regardless of race or colour are united under the banner of one leader.

Hilafet, eski İngiliz ve Fransız sömürgecilerinin başka milletlerin servetini çalıp başkentlerine geri gönderdiği türden bir imparatorluk değildir. Gayrimüslimler tarafından işgal edilen tüm bölgelerde halk işgalcilerine lanet okumaktadır; İslam'a açılmış bölgelerde ise insanlar hâlâ onun geri dönmesini özlemekte ve bunu gerçekleştirmek için canlarını bile feda etmeye hazır olmaktadır.

The Khilafah is not an empire, like the old British or French colonialists who stole the wealth of other nations and returned them to their capitals. In all the places that were occupied by non-Muslims, the inhabitants curse their occupiers, while in areas that were opened to Islam, the people still long for its return, and are prepared even to die to achieve it.

Ümmetin işlerini yürütme görevi yalnızca halifeye (devlet başkanına) ve ona yardımcı olmak üzere görevlendirdiği kimselere mahsustur. Hiçbir başka grup, birey veya kuruluş bu konuya müdahil olamaz.

The job of looking after the affairs of the Ummah is restricted to the Khaleefah (head of state) and those he delegates to assist him. No other group, individual or organisation can involve themselves in this issue.

Gayrimüslimlere haksız yere kötü muamelede bulunulamaz ya da ayrımcılık yapılamaz. Onların ibadethaneleri de (ör. kiliseler, sinagoglar vb.) saldırıya uğratılamaz veya yıkılamaz. Bu yüzden İslam yönetimi altında yüzyıllardır ayakta kalan kiliselere ve tapınaklara, örneğin Mısır, Irak ve Balkanlar gibi İslam dünyasındaki bölgelerde rastlanmaktadır.

Non-Muslims cannot be mistreated or unjustly discriminated against. Nor can their places of worship (e.g. Churches, Synagogues etc.) be attacked or destroyed. This is why we see areas in the Muslim world with Churches and temples that have lasted for centuries under Islamic rule, such as those seen in Egypt, Iraq, the Balkans etc.

İslam Devleti'nde İslami olmayan ilkelere dayanan hiçbir grup, örgüt veya muhalefet partisi var olamaz ve yayılamaz. Ancak İslami ilkelere dayanan gruplar, örgütler ve partilerin varlığı için izin gerekmez ve bunlar çok sayıda olabilir.

No groups, organisations or opposition parties based on non-Islamic principles can exist or be propagated in the Islamic State. However, those based on Islam need no permission to exist, and can be many in number.

Hilafetin başkentinde karar alma, strateji belirleme ve istişare merkezi bulunur. İslam tarihi boyunca beş ana başkent olmuştur:

The centre of decision making, strategy and consultation is done in the capital city of the Khilafah. Throughout the history of Islam there have been five main capitals :

Muhammed ﷺ - Medine.

Muhammad (saw) - Madinah.

'Ali (ra) - Kufe.

‘Ali (ra) - Kufah.

Ümeyyeler - Şam

Ummayads - Damascus.

Abbasiler - Bağdat.

Abbasids - Baghdad.

Osmanlılar – İstanbul.

‘Uthmanis – Istanbul.

Hilafet'in liderliği zaman zaman ve yer yer değişmiş; İslam tarihi boyunca farklı ırksal kökenlere sahip Müslümanların elinde bulunmuştur. Bu durum, Hilafet'in emperyalist bir yapı olmadığının, diğer milletlerin servetini gasp edip başkentine aktaran bir oluşum olmadığının delilidir. Onun amacı, Allah'ın (c.c.) dinini bütün insanlığa ulaştırmaktır.

The leadership of the Khilafah changed from place to place and was held by Muslims of different racial origins throughout Islamic history. This bears testimony to the fact that the Khilafah is not an imperialistic entity, which steals wealth from other nations to return it to its capital. Its purpose is to convey the deen of Allah (swt) to all mankind.

İslam Devletinde liderlik ve yönetim merkezidir, idare ise merkeziyetsizdir. Devlet, valiler tarafından yönetilen bir dizi vilayetten (eyaletten) oluşur.

Leadership and ruling in an Islamic State is centralised, whereas administration is decentralised. The State is made up of a number of wilayaat (provinces) headed by governors.

Devletin başlıca yetkilileri Halife tarafından atanır. Her karar devlet başkanından kaynaklanmalıdır. Bu, yönetim sistemi içindeki her türlü yolsuzluk ve karmaşayı ortadan kaldırır. Nihai sorumluluk Halifededir.

The main officials of the State are appointed by the Khaleefah. Every decision must emanate from the head of State. This negates any corruption and confusion within the ruling system. The Khaleefah is ultimately responsible.

Halife atamanın yöntemi bey‘at (halk ile yönetici arasındaki akit) yoluyladır; halk, yönetici İslam'ı uyguladığı sürece ona itaat etmekle yükümlüdür.

The method of appointing a Khaleefah is through the process of bay‘ah (contract between the people and ruler), where the people are to obey the ruler as long as he implements Islam.

Halife atamanın yöntemi bey‘at (halk ile yönetici arasındaki akit) yoluyladır; halk, yönetici İslam'ı uyguladığı sürece ona itaat etmekle yükümlüdür.

The method of appointing a Khaleefah is through the process of bay‘ah (contract between the people and ruler), where the people are to obey the ruler as long as he implements Islam.

Bey'at, şu iki durumdan biri sonrasında akdedilebilir:

The bay‘ah may be contracted after either :

- Müslümanların genel bir oy birliği, veya.

- a general vote of the Muslims, or.

- Ümmetin temsilcilerinin ve etkili kişilerin davetiyle.

- by appointment from the representatives of the Ummah and influential people.

Ebû Hureyre (ra) rivayet etti: Allah'ın Resûlü ﷺ şöyle buyurdu: "Bilin ki imam, insanların arkasında savaştığı ve kendilerini koruduğu bir kalkandır." (Müslim).

Abu Hurayrah (ra) narrated that the Messenger of Allah (saw) said, “Behold, the Imam is but a shield from behind which the people fight and by which they protect themselves.” (Muslim).

Halife Ömer bin Abdülaziz bir keresinde namazından sonra ağlarken eşi tarafından görüldü. Üzüntüye sebep olacak bir şey olup olmadığı sorulunca şöyle cevap verdi:

Khaleefah ‘Umar ibn ‘Abdul Aziz was once found by his wife weeping after his prayers; asked if anything had happened to cause him grief, he replied:

"Ey Fatıma! Ben Müslümanların ve yabancıların yöneticisi kılındım. Aç kalan yoksulları, perişan durumdaki hastaları, sıkıntı içindeki çıplakları, zulme uğramış mazlumları, zindandaki yabancıyı, saygın yaşlıyı, az imkânla geniş aileyi geçimini sağlamaya çalışanları ve yeryüzündeki ülkelerde, uzak eyaletlerde bulunanları düşündüm. Rabbimin kıyamet günü bunlar hakkında elimden hesap soracağını hissettim. Hiçbir savunmanın bana fayda sağlamayacağından korktum ve ağladım."

“O Fatimah, I have been made the ruler over the Muslims and the strangers and I was thinking of the poor that are starving, and the sick that are destitute, and the naked that are in distress, and the oppressed that are stricken, and the stranger that is in prison, and the venerable elder, and he that has a large family and small means, and those of them in the countries of the earth and the distant provinces, and I felt that my Lord would ask an account of them at my hands on the day of resurrection, and I feared that no defence would avail me and I wept.”.

Ümmet, kendi içinden temsilcileri seçer; bu temsilciler, Halifeyi İslam'ı uygulamasında denetleyen ve ümmetin işleri konusunda ona danışmanlık yapan Mecliste'l-Ümmet'te (Ümmet Meclisi) yer alır. Mecliste'l-Ümmet'in iki türü vardır: biri merkezi, diğeri ise eyalet düzeyindedir.

The Ummah elects representatives from among itself to stand on the Majlis al-Ummah (Council of the Ummah), which scrutinises the Khaleefah in his implementation of Islam, and advises him on the affairs of the Ummah. There are two types of Majlis al-Ummah - one is central and the other is provincial.

Bugün dünyada İslam'ın emrettiği yönetim sistemini uygulayan hiçbir ülke yoktur. Aksine, dünyadaki bütün Müslüman ülkeler, nüfuslarının çoğunluğu Müslüman olmasına rağmen küfür yasalarıyla yönetilmektedir.

There is no country existing in the world today that implements the system of government ordered by Islam. Rather, all the Muslim countries in the world are ruled by laws of kufr (non-Islam) even though the majority of their populations are Muslims.