İslam, mal ve mülk üzerindeki mülkiyeti inkar etmez; ancak insanın bu malın nasıl edinileceği ve nasıl kullanılacağını belirlemesine de izin vermez. Hilafet hayatı, insanların maddeye bakışında köklü bir değişim sağlayacaktır. İslam'da servet, Yaratıcı'dan bir emanettir. Bu nedenle neyin alınıp satılabileceğine ve neyin satılamayacağına yalnızca Allah (SWT) karar verir. Bu durum, bugün bir toplumun doğru ve yanlışlarının piyasa güçlerinin, arz ve talep yasalarının insafına bırakıldığı, bir ürünün ticari uygulanabilirliğinin, o ürünün varlığının topluma verdiği zararlı etkilere üstün tutulduğu günümüz düzeninin tam tersidir. Bu, iş dünyasının demokrasinin 'koruyucu melekleri' olan siyasetçileri finanse ettiği ya da onlar üzerinde baskı kurduğu bir dünyadır.

Islam does not deny ownership of material or property, however it also does not allow humans to dictate the way it is acquired and used. Life in the Khilafah will offer a dramatic change in the way material is viewed In Islam wealth is a trust from the Creator. Consequently it is Allah (swt) alone who decides what can and cannot be bought and sold. This is unlike the situation today where the rights and wrongs of a society are at the mercy of market forces and the laws of supply and demand and where commercial viability of a product takes precedence over the detremental effects on society that are produced as a result of the product’s existence. Such is a world where business interests fund or lobby the ‘guardian angels’ of democracy - the politicians.

Buna göre, Britanya'nın en zengin adamının servetini pornografiye dayandırdığını görüyoruz. Pornografinin ve insanın ile kadının başka biçimlerde sömürülmesinin yıkıcı etkilerine dair hiçbir kaygı yok. Sokakta yürürken istenmeyen bakışlar; işte istenmeyen ilgi; tecavüz. Bunun yerine, insana duyulan kaygı öncelikle ekonomik açıdan görülüyor.

Accordingly, we see that Britain’s richest man has based his fortune on pornography. There is no care for the damaging effects of pornography and other forms of exploitation of man and woman. The unwanted eyes when walking the streets; the unwanted attention at work; rape. Instead, concern for humans is viewed in economic terms primarily.

Bu durum İslam'da böyle değildir; burada 'şeref' hayati bir meseledir. İslam Devleti'nde erkek ve kadın cinselliğinin satış için kullanıldığı reklamlar, 'üst raf' dergiler, pornografik videolar ve siber seks bulunmayacaktır.

This is not so in Islam, where ‘honour’ is a vital issue. There will be no advertisements using the sexuality of men and women for the hard sell, no ‘top-shelf’ magazines, no pornographic videos and no cybersex would be found in the Islamic State.

Benzer şekilde, bugün tartışılan alkol tüketiminin ticari başarısına veya diğer uyuşturucu türlerinin yasallaştırılmasının olası başarısına hiçbir önem verilmeyecektir. İslam'da kamuya açık alanda sarhoş edici maddelerin tüketilmesi yasaktır; böylece alkol gibi şeylerin yol açtığı pek çok sorunu kökten ortadan kaldırır: aile içi şiddet, genel suç oranı ya da sağlık kaynaklarına yüklenen yük (kendine yardım grupları, mağdur destek grupları, tıbbi hizmetler vb.). Hilafet altında ne barlar, ne ayyaşlar ne de "alkollü araç kullanma" olacaktır.

Similarly, no regard would be made for the commercial success of alcohol consumption, or the potential success of legalising other types of drugs, as is being discussed today. In Islam public consumption of intoxicants is forbidden, killing from the root the plethora of problems that things like alcohol contribute to: domestic violence, crime in general or the drain on health resources (self-help groups, victim support groups, medical services etc.). There would be no pubs, no drunkards and no ‘drink-driving’ under the Khilafah.