“Demokrasi” kelimesi, Antik Yunancadaki “demos kratos” teriminden türemiştir ve kabaca “halkın gücü” anlamına gelir. Tanımına göre, kural ve yasa koyma yetkisi halkın elindedir; yani egemenlik sahibi olan kendileridir. Teoride, halkın tamamı kendi işlerinin nasıl yürütülmesi gerektiği konusunda görüşünü dile getirirdi, çünkü kendileri için neyin en iyi olduğuna karar vermek konusunda en uygun konumda olanlar onlardır. Ancak demokrasinin gerçekliği bundan çok uzaktır.

The word ‘democracy’ derives from the ancient Greek term ‘demos kratos,’ roughly translated as ‘people power.’ By its definition, it means that the authority to legislate rules and laws lies in the hands of the people, i.e. it is they who hold the sovereignty. In theory, all the people would voice their opinion on how their affairs should be run, as they would be in the best position to judge what would be best for themselves. However, the reality of democracy is far removed from this.

Aslında demokrasi, insanı yanlış bir biçimde Tanrı konumuna yükselten bir sistemdir. Bunun sonucunda zayıf, çelişkili ve sınırlı olan insana, neyin doğru neyin yanlış olduğunu ileri sürme yetkisi verilmiş olur. Böylece insanların keyfi istek ve arzularına dayanarak, onların önyargılarını, yanılabilirliklerini ve cahilliklerini de dikkate alarak, başkalarının uyması için kanunlar yapılır. Bu durumda bir otobüs şoförü bir ülkenin ekonomi politikası hakkında söz sahibi olabilir, bir ayakkabı tamircisi hükümetin nasıl yapılandırılması gerektiğini dikte edebilir, bir garson da dış politikanın nasıl düzenlenmesi gerektiği konusunda danışılabilir; bütün bunlar, konularda en ufak bir bilgiye sahip olup olmadıklarına bakılmaksızın gerçekleşir. Açıktır ki böyle bir süreçten doğan sistem, eksikliklerle dolu olacaktır.

In actuality, democracy is a system which falsely elevates human beings to God-like status. As a result, the weak, contradictory, limited human being is conferred the power to propound what is right and what is wrong. So, on the weight of people’s whims and desires, and taking into consideration their prejudices, fallibility and ignorance, laws are made for other people to follow. Thus, a bus driver could have a say in a country’s economic policy, a cobbler would be able to dictate how the government should be structured and a waiter would be asked for the best way to organise the foreign policy - all regardless of whether they had any knowledge whatsoever about the subjects. Clearly, the system arising from such a process would be full of inadequacies.

Ayrıca, bu insan yapımı sistemde, çoğunluk onaylamak koşuluyla, yasallaştırılamayacak bir şey yoktur. Bu yolla demokrasi, zina, eşcinsellik, uyuşturucu gibi en iğrenç suçları bile meşrulaştırabilir.

As well, there is no limit to what could be legislated in this manmade system, as long as the majority agreed. In this way, democracy can legitimise the most heinous of crimes - such as adultery, homosexuality, drugs etc.

Gerçekten de antik Yunanlıların öğrendiği gibi, toplumu örgütlemenin etkisiz bir yolu olduğu anlaşılıp terk edilmeden önce, demokrasinin başlangıçtan itibaren gerçeği, birkaç bireyin kitleleri yönetmesiydi. Bu durum, dünyadaki her 'demokratik' ülkede bugüne kadar da böyle olagelmiştir: kendi çıkarlarını gerçekleştirme arzusuyla hareket eden bir azınlık siyasetçinin çoğunluk üzerindeki yönetimi.

Indeed, as the ancient Greeks learnt, before they discarded it as an ineffective way to organise society, the reality of democracy from its conception was that of a few individuals dictating to the masses. It was, and indeed remains so until today in every ‘democratic’ country in the world, rule of the majority by a minority of politicians driven by the desire to fulfil their own interests.

Ve böylece, dünyanın içinde bulunduğu durumun bu kadar dibe vurmasının nedeni açıkça ortaya çıkmaktadır. Tutarsızlıklarla dolu olan ve zengin ve güçlülerin dünyanın kaynaklarını sömürmek ve kontrol etmek için bir araç olarak kullandığı Kapitalist ideolojinin benimsenmesi, bedelini ağır biçimde ödetmiştir. Sonuçlar herkesin gözü önünde açıktır ve ortaya çıkan kargaşa dünyanın her köşesine ve toplumun her kesimine yayılmıştır.

And so, it becomes clear why the state of affairs that the world currently finds itself in has sunk to such low depths. The adoption of the Capitalist ideology, riddled with inconsistencies and utilised as a tool by the rich and powerful to exploit and control the world’s resources, has taken its toll. The outcomes are plain for all to see, and the havoc that results pervades all parts of the globe and all sections of its community.

Bütün insanlık şu anda bir kavşakta duruyor. Mevcut insan yapımı sistemler ve ideolojiler, uygulandıkları her yerde felaket ve yıkım getirerek utanç verici biçimde başarısız oldu. Bir değişim gerekiyor. Bu değişim kapsamlı olmalı, işe yaramalı ve insanlık için doğru yol olmalıdır. İnsanlık için bir çıkış yolu var mı? Bir çözüm var mı?

The whole of humanity now stands at a cross-roads. The current man-made systems and ideologies have failed miserably, wreaking havoc and destruction everywhere the are implemented . A change is needed. This change must be comprehensive, must work and be the correct way for mankind. Is there a way out for humanity? Is there a solution?