Dünyamızda bugün, ister ulusal ister küresel düzeyde, servetin dağılımında aşırı bir uçurum vardır. Birleşik Krallık'ta servetin yaklaşık yüzde 90'ı nüfusun yaklaşık yüzde 5'inin elinde bulunmaktadır. Dünya genelinde ise dünyanın rezervlerinin çoğu sözde 'Üçüncü Dünya' ülkelerinde bulunmasına rağmen, bu bölgeler en yoksul olanlardır. Dünyanın bir köşesinde çocuklar açlıktan ölürken, başka bir köşesinde aşırı gıda üretimi nedeniyle tereyağı dağları ve süt gölleri oluşmaktadır. Bu kadar büyük dengesizlikler karşısında, sağlık hizmetleri ve gıda yardımı konusunda yürek burkan kararlar almamız istenmektedir.

In our world today there is gross extremism in terms of wealth distribution, whether nationally or globally. In Britain 90% of the wealth is owned by about 5% of the population. Globally, though most of the world’s reserves are in the so-called ‘Third World’, these regions are the most poverty stricken. In one corner of the globe children die of hunger, whereas in another butter mountains and milk lakes are formed due to excess food production. It is in the face of such gross imbalances that we are asked to make heart-wrenching decisions about health services and food aid.

Dünyanın bir köşesinde hayatın lüksleri bolluk içindeyken, başka bir köşesinde hayatta kalmak için gereken temel ihtiyaçlar bile yoktur.

In one corner of the globe luxuries of life are in abundance, and in another even the basic needs for survival are absent.

İslam, günümüz dünyasında ekonomik sorunu ele alış biçimiyle yalnız bir duruş sergiler ve bu korkunç senaryonun kökünü hedef alır. Kapitalizm ve Komünizmden farklı olarak, üretim araçlarıyla meşgul olmaz. Bunun yerine, yalnızca edinilebilecek servetin türünü değil, onu edinme yollarını da sınırlandırarak dağıtımı güvence altına alır.

Islam stands alone in the world of today in its vision of the economic problem, striking at the root of this terrible scenario. Unlike Capitalism and Communism it does not preoccupy itself with means of production. Rather it ensures distribution by not only limiting the type of wealth that can be acquired, but also the means by which it is acquired.

İslam'da gaz ve petrol gibi doğal kaynakların özel mülkiyete konu olamayacağı görülmektedir; oysa bugün çok uluslu şirketler Müslüman ümmetin servetinin üzerinde haklarını ileri sürmektedir. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "İnsanlar üç şeyde ortaktır: su, otlak ve ateş."

So in Islam natural utilities like gas and oil cannot be owned privately, as we see in a world today where multinational companies stake their rights on the wealth of Muslim Ummah. The Prophet (saw) said, “The human beings are partners in three things water, green pastures and fire.”.

İslam'da böyle bir servet, toplumun ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlayacak şekilde dağıtılırdı; bu da Hilafet'in vatandaşlarına bugünün dünyasında bizim için hayal bile edilemeyecek hizmetleri sunmasına imkân verirdi.

In Islam such wealth would be distributed to ensure that society’s needs can be met, enabling the Khilafah to provide for its citizens services that would seem unimaginable to us in today’s world.

Îslâm altında her eve, ihtiyacını fazlasıyla karşılayacak bir yakacak kotası tahsis edilecektir. Düşünün, elektrik ya da gaz faturası olmayacak, su ücretleri ise hiç söz konusu olmayacak. Sağlık hizmetleri açısından potansiyel de inanılmaz derecede büyüktür. Bugün körler için rehber köpekler sağlıyoruz. Ömer İbn Abdülaziz zamanında, her görme engelli kişinin bakımı için Devlet tarafından iki kişi istihdam ediliyordu. Toplu taşıma da bir Devlet hizmeti olarak kabul edilir, dolayısıyla bu da ücretsiz olurdu.

Under Islam each house will be allocated a quota of fuel more than adequate for its needs. Imagine, no electricity or gas bills, let alone water rates. In terms of health care the potential too is incredible. Today we provide guide dogs for the blind. During the time of ‘Umar ibn Abdul- Aziz two men were employed by the State to care for each blind person. Public transport is also regarded as a State service, so this would also be free.

İslam, servetin edinilmesinde başka haksız yolları da yasaklayarak servetin dağılımını güvence altına alır. İslam, faiz vermeyi ve faiz almayı yasaklar. Bunun sonucunda bankalar, borca ihtiyacı olanlardan faiz alamazlar. Bugün öyle bir durumla karşılaşıyoruz ki, evinin ipoteğini ödeyebilecek durumda olanlar bazen evin değerinin iki katından fazlasını ödemek zorunda kalıyorlar. Üstelik birçok kişi başarısız olup evlerine el konuluyor. Küresel ölçekte ise "Üçüncü Dünya" ülkeleri, Dünya Bankası ve IMF'den aldıkları kredilerin faizini ödeyemiyor ve nüfuslarını besleme yetenekleri "el konulmuş" oluyor.

Islam also prevents other unfair means of acquiring wealth, thereby ensuring distribution. Islam forbids the giving and taking of interest. Consequently banks would not be able to extract interest from those who are needy of loans. Today we find a situation where those who are able to pay off their mortgage sometimes find themselves paying more than twice the value of the house. Furthermore many fail and have their houses repossessed. On a global scale the ‘Third World’ is unable to pay the interest on loans from the World Bank and the IMF, and their ability to feed their populations is ‘repossessed.’.

Şüphesiz İslam'da bankacılık kavramının tamamı farklıdır. Bankalar şirket değil, hizmettir. Dolayısıyla elde edilen her kâr, vatandaşların yararına yeniden yatırılır. Bugünün bankalarının yaptığı gibi bankaların bireyleri veya ulusları sömürmesi için hiçbir teşvik yoktur. Bu yüzden Hilafet döneminde olduğu gibi, Afrika'nın diğer ülkelere yeniden destek olabildiği bir zamanı bir kez daha görebiliriz.

Indeed in Islam the whole concept of banking is different. Banks are not companies but are services. So any profits are re-invested for the benefit of the citizens. There is no incentive for banks to exploit other individuals or nations in the way the banks of today do. So once again we may see a time when Africa is able to support other countries as it did during the Khilafah.

Aynı şekilde bankalar da kitleleri sömüremez, hükümet de bugün yaptığı biçimde sömüremez. Çünkü İslam'da gelir vergisi, katma değer vergisi, karayolu vergisi vb. yoktur. Bunların hepsi, insanların ödeme gücüne sahip olup olmadığına bakılmaksızın herkese uygulanır. Hilafet'te ise vergilere yalnızca ödeme gücü olanlar tabi tutulur.

Just as banks would not be able to exploit the masses nor can the government do so in the manner it does today. For in Islam there is no income tax, Value Added Tax or road tax etc. These are all indiscriminate with regards to whether people are capable of paying them or not. In the Khilafah, only those who can afford to pay taxes are subject to them.